Quotes On Playing Games Novels & Stories

“Sus, we’re not halfway there yet. Marami pang pwedeng mangyari sa buhay natin. Madadapa pa ulit ako ng ilang beses, iiyak, at matatalo pero ang importante ay hinding-hindi tayo susuko. Life is a game and you gotta be a player. You may not always be a winner but be sure to be a fighter. Walang imposible sa taong may pangarap at nagsisikap.” “Motivational speech pala ang pakay mo kaya ka nandito ha...” She laughed along with me. “Pero thank you, siswa. Nakakalakas talaga ng loob iyong mga words of wisdom mo lalo na at alam at nasaksihan ko lahat ng mga pinagdaanan at nilagpasan mo sa buhay. You are someone truly worth emulating, Toyang. Kaya dapat ay bilib at proud ka rin sa self mo no!”

tanong ni Jacob bigla mula sa likod. “May signal, pero walang Wi-Fi para sa gaming, ha. Work mode tayo today,” seryosong sagot ni Mahal, pero may ngiti sa labi. “WHAT?!” sabay reklamo ni Jacob. “Eh paano ‘yan, mabobored ako!” “May dala kang libro, ‘di ba?” sabay lingon ko sa kanya. “BOOKS are for sad days. Games are for happy days!” sagot niya na parang philosopher.

Hindi ko maiwasang sumang-ayon. Quinn flashed a smile. "I'll get some help to make him... a little bit... tipsy... or.. drunk?" humalakhak siya. Nakitawa rin ang dalawa habang nagdadalawang-isip na ko sa pinasok ko. Just the mere mention of 'dirty games' creep me out. I mean, what exactly could it be?! "Quinn, what do you mean dirty games ba?" I asked. She shrugged. "Iba-iba. Body shots, kissing a stranger, make out-"

galit na sigaw ni Zeke na kanina pa abalang-abala sa kababaril sa halimaw na nasa monitor pero hindi ito mamatay-matay at lagi siyang nakakalmot. Ako naman itong natatawa sa itsura niyang seryosong-seryoso sa pagpatay sa halimaw kahit pa hindi naman iyon lalabas sa screen. Nalibang ito masyado at walang ibang nilaro kundi iyang virtual monster game na yan. Hindi man lang ito sumubok ng basketball sa gumagalaw na ring o di kaya ay sa coin games. “Let me remind you that it’s just a game.”

Kaya naman kung sa shooting lang, ka-level na yata niya ang mga sniper ng SWAT Team. “Here,” wika ni Oliver sabay abot sa kanya ng pikachu na stuffed toy. “Thank you,” nakingiti niyang sabi dito. “Subukan naman natin maglaro ng ibang games. Gusto kong subukan `yong basketball shooting. Mag-contest tayo.” “Sure. Let’s go.”

Bigla namang bumilis ang heartbeat ko, what the? "Bawi ka na lang sa susunod na may game ka. Wag ka magfocus sa pagka panalo kasi nakaka pressure kung yun ang iisipin mo. Dapat mag focus ka sa fun sa laro. The more na nageenjoy ka sa game the more na mananalo ka."Sabi nito at hinagod ang likod ko. "Wag ka nang malungkot, ngiti ka na diyan." Sabi nito at ginulo ang buhok ko.

"Sinuwerte lang." "Saan ka natutong bumaril?" Salubong ang kilay na tanong ni Lucky. Swerte? Dalawang beses? Hindi na swerte iyon. Hindi nga niya ramdam na nataranta ito habang binabaril sila! What the hell?" "Online games?" "Sinungaling..." "What? I'm telling you the truth. I'm good at shooting games. You wanna play with me?"

Gustong patunayan ni Deiah sa ama na kaya niyang gampanan ang bagay na ni minsan ay hindi ipinagkatiwala noon sa kaniyang ina kahit pa sabihing may ambag ang ina niya sa kayamanang meron sila ngayon. "Nana, this is not a game, hindi basta bastang laro ang usaping business. Hindi ito isang video game na pwede mong pasukin kapag boring na ang buhay mo at irestart na lang anytime ang laro kapag natalo ka. You don't even know how to do the business. Wala kang experience." Diing saad nito sa kaniya habang tinititigan si Deiah.

Nagkibit-balikat lang ito sabay kamot sa ulo. "Sa mga edad niyong 'yan dapat ang mga nilalaro niyo ay 'yung mga educational games na kapupulutan ng knowledge. You know, like chess or scrabble? That boxing thingy is not suitable for your age and it's barbaric." "Boring!" Kayle yawned with poise. Umikot ang mata ni Wendy at nag-cross arms, "excuse me? Board games are not boring. It's fun!" "Boring people enjoys boring games," tamad na tumgin si Kayle kay Wendy, "I said what I said."

I can see a little smile plastered on his lips. "Hindi naman halatang excited kang maglaro," I commented, diverting my eyes on the screen. "I haven't played for a week! I miss playing video games." "So what will be our prize? Para naman maganahan akong galingan." I told him while massaging my hands. Of course I know how to play video games, too. Cainn and I used to play when we're kids. Kami lang madalas ang naglalaro na dalawa dahil magkalapit lang ang edad namin.