Re-tired Novels & Stories

Tanging mga malalalim na paghinga nila ang kanilang mga naririnig na para bang walang salita ang makakapagpaliwanag ng kanilang nararamdaman. At nang bumalot na sa kanilang mga katawan ang malambot na kama, walang pagdadalawang isip na h******n nila ang isa't isa. Nag-umpisa nang mawala ang kanilang mga saplot at paunti-unti na nilang nararamdaman ang init na nanggagaling sa bawat isa. "You're so beautiful..." malambing na wika ni Zane nang tuluyang lumantad ang kahubaran ni Kila.

"Naku, wala yun, para naman yun sa mga apo kong mahal, excited na nga ako, kaso naman anak, babalik na kami sa Canada ng Papa niyo, buti nga nagkita tayo" "Kailan po kayo babalik dito?" "Hmm, hindi pa namin napag-usapan, pero uuwi kami pag nagbirthday sila" "Ang tagal pa nun" ani ni Matt "Anak, yaan mo na, ilang taon na lang magreretire na kami ng Papa niyo, kaya asikasuhin mo na yung business na itatayo mo okay?" "Yes Ma, dont worry about it"

"What are you talking about? Parang ikaw ang nagkamilagro eh." He chuckled lightly. "I've been working on myself. Nililinis ko ang sarili para sa triplets." "Good news 'yan. Sa wakas nag-retire ka na rin sa casino,"natutuwa kong saad. Tipid siyang ngumiti bago ininom ang kalahati. Pati sa pag-inom ng alak, nagtitimpi rin. "Teka, kesa pumunta tayo ng casino.Why don't we do something that'll actually help you clear your mind?"

Kanina lang naging maayos ang kanilang usapan, kaya bakit biglang nagbago ang isip ni Thomas sa isang kritikal na sandali? Dahil ba mababa ang suweldo? "Ginoo. Mayo, hindi ka ba nasisiyahan sa mga benepisyo?" kinakabahang tanong ni Christopher. Kinawayan ni Thomas ang kanyang kamay at sinabing, “It’s not about the benefits. Dahil plano ko nang magretiro." magretiro? Nagkatinginan ang lahat at hindi alam ang ibig sabihin ni Thomas. Bakit siya biglang nagretiro kung nagtatrabaho siya nang maayos?

Napatango naman ito tanda ng pagsang ayon sa sinabi ko. " Kaya nga. Naawa rin si Sir Revel lalo na at nakita naman niyang maganda ang performance ng mga ito sa trabaho at masisipag pa " dagdag pa niya. We agree with that. Hindi naman kami ganoon ka higpit sa mga tao namin. Basta makita lang namin na dedicated ito sa trabaho at maganda ang performance we give them a rewards. Also we let them have a vacation to bond with their family. Naiintindihan din namin sila, they work hard habang malayo sa pamilya nila upang mabigyan ang mga ito ng magandang buhay. Kuya might be strict but he has a soft heart kase that's how our mom taught us.

natatawang sabi ni Kennedy. "This is so hilarious..." tugon naman ni Luther. Huminga nang malalim ang dalawa matapos ang walang tigil na tawanan. Ilang sandali pa, bumalik na rin sila sa kanilang trabaho na para bang walang nangyari. “What should I do tomorrow?” tanong ni Luther sa sarili habang pinaikot-ikot ang swivel chair. Tapos na siya sa mga kailangang pirmahan at i-review na mga papeles.

Kung tutuusin ngayon lang kami nagkita pero feeling close na ito sa akin. "Ito nga palang kasama ko ay retired sundalo. Sa ngayon jobless ito, pa-raket raket nalang. Minsan hardinero, driver, delivery boy. Mahina ito sa inuman pero malakas sa pulutan. Siya ang pinaka mabait, pinaka masipag, pinaka maalaga pero iniwan ng jowa. Siya si Ret. Lt.—"

The tone of her voice… it didn’t sound like a normal toast. “Wait, parang may goodbye vibes ‘yan ah?” ani Tristan, half-joking pero halatang kinakabahan. Huminga nang malalim si Ms. Heidy bago nagsalita. “Because it is,” sabi niya ng nakangiti. “I’ve decided to retire.” dagdag niya naikinagulat naming lahat.

Bulalas niya nang mapatingin sa pambisig niyang relo. Nag-inhale, exhale siya at pilit ikinalma ang sarili. Ipinikit niya ang mga mata at nanalangin na sana ay makatulog na siya. Hanggang sa unti-unting namigat ang talukap ng kanyang mga mata at tuluyan na siyang nakatulog ng hindi niya namamalayan.

seryoso kong sabi. Tumayo siya mula sa pagkakaupo. "Viah... Hindi ka pa rin ba tumitigil? It's been... three years already. Hindi mo masyadong natutuon ang pansin at oras mo sa kompanya. At higit sa lahat, napapabayaan mo na ang sarili mo. I know you're doing everything for the company pero 'wag mo naman pababayaan ang sarili mo, Viah. Spare some time to rest. Nakakapagpahinga ka lang siguro kapag nagpapakulay ka ng buhok. Viah... it's time to let go of the past. Masakit din namang tanggapin para sa'min. But we should know when to stop Viah," he said.