Reading A Book Drawing Novels & Stories

Tumatalon itong pumalakpak. “Yes, fountain.” Kinurot ko ang magkabilang pisnge nito. Inunat nito ang kamay sa direksyon ni Mom na parang may hinihinngi. Inabot naman ng huli ang isang drawing book. Binuklat ito ni Xenon at bumungad sa ‘kin ang ginuhit nito. Sa gitna ng puting papel ay tatlong taong gawa sa stick na magkahawak kamay.

puna nito. Suminghap siya at tumingin sa malinis na papel. Sa ibabaw ng drawing book naglapag ang kaniyang ama ng charcoal pencil. Kabisado nito ang sitwasyon niya, at alam nitong maling-mali ang ginagawa niya pero wala itong choice kundi tulungan siya.

bulong niya, halos hindi marinig. Bumaling ang tingin niya sa gilid ng cabinet — isang lumang sketchpad ang bahagyang nakasuksok sa pagitan ng mga lumang libro. Halos kupas na ang takip, may bakas ng alikabok, at tila ilang taon nang hindi nabubuksan. Dahan-dahan niya itong kinuha, pinunasan, at saka binuklat. Sa unang pahina — isang simpleng guhit ng isang babae sa tabing-dagat, nakatingin sa papalubog na araw.

Hindi dahil mahal niya ito, kundi dahil ayaw niyang mawala siya sa isang taong mas mababa sa kanya! Sa loob ng kwarto, tila may naramdaman si Caroline. Tumingin siya sa pinto, ngunit wala siyang nakita. Yumuko ulit siya at nagpatuloy sa pagbabasa. Ang kanyang binabasa ay "The Insights of Creativity," isang libro tungkol sa disenyo.

Nanginig ang kamay niya habang nililipat ang pahina. Ang sumunod na drawing ay magulo. Puno ng bura at ang mga linya nito ay bali-baliko na. Parang gawa ng isang bata ang drawing na iyon. May dalawang malaking 'X' na nakaguhit nang madiin, at sa ilalim, may sulat kamay na halos hindi na mabasa. [Hindi na ako makaguhit nang maayos. Ang sakit ng kamay ko. Paano na ang pangarap ko? Paano na ako?]

Bati niya at ngumiti. Pero tinalikuran ko siya at naglakad palayo at hindi siya pinansin na parang hindi ko siya kilala. "Do you also love reading this kind of book?" Sinusundan niya ako habang kumukuha ako ng color paper at bond paper pati na rin ang illustration board sabay lagay sa cart na hawak hawak ko. Nakikita ko siya sa gilid ng mata ko. "Magda-drawing ka?"

Umuwi ako sa bahay ni Rachelle matapos naming kumain ni Morious at nakasalubong ko pa si Raja na hawak ang drawing book niya. “Tita, can I have your time?” sabi ng pamangkin ko. “Yes anak. Why?” Agad niyang pinakita sa akin ang drawing book niya. “I’m planning to sell my shoes designs tita, may bibili kaya?” Napanganga ako sa nakita ko sa drawing book niya. Sobrang ganda ng mga gawa ng batang ito. Nagniningning pa ang mata kong yumuko at tinignan siya.

The drawing. Drawing iyon ni Brix. Marahil ay naipasok niya iyon sa briefcase ko nang hindi ko namamalayan. Kinuha ko ang papel. Gusot na nang kaunti ang mga gilid nito. At gaya ng inaasahan, hindi naman kagandahan ang pagkakaguhit. I studied the drawing in silence. The figures were nothing more than stick people and crooked lines, the kind of artwork only a child could proudly create, yet I recognized everyone instantly.

Tumaas ang boses niya sa gulat. Halos panginigan siya ng kamay habang nakahawak sa libro. Batik-batik ang mga pahina, napakalaki ng mga spacing, hindi pare-pareho ang font at font size, at sirang-sira ang binding. This isn't a TAP!

Pero napatigil ako nang makakita ako ng sketch Book. “What's this?” mahinang bulong sa sarili ko. “Anong ginagawa mo sa bag ni kuya?” pangungusisa ni Ariana sa'kin. Mabilis kong kinuha ang sketch Book at 'saka inilagay sa upuan ni Marco ang bag. “Wala,” sagot ko, nakita ko siyang umirap. Sa sobrang kuryosidad ay binuksan ko 'to, hindi ako makapaniwalang tumingin sa mga drawing, inisa isa ko ang bawat page at puro 'yon ang naka-drawing.