Realidad In Tagalog の小説・ストーリー

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

I stilled on her question. Natahimik ako at doon ko lang napagtanto na sa reyalidad ay wala naman talaga siyang pakialam sa 'kin. Hindi siya katulad ng mga napapanood ko sa telebisyon at nababasa ko sa mga nobela na hahanapin at hahabulin ang babae kapag iniwan sila. He's too far from them. Ni wala siya sa katiting nila. “Somewhere in the Philippines.” I responded.

Simula bata pa ako sinusunod ko lahat ng gusto nila at ngayon sumusunod parin naman ako pero kung ang usapan ay tungkol sa laro, ibang usapan na 'yan. Inangat ko 'yong ulo ko at tinignan sila pareho sa mata. "Nabasa mo naman 'yong sa internet diba? Yong tungkol sa larong 'yan." Natawa naman ako nang mahina sabay napailing. "That was just a rumor mom, dad." Maniniwala talaga sila don? Eh, maraming mga fake news sa panahon ngayon. "It's not just a rumor, Terrence! It's tru---"

tanong niya rito, para siyang sira na kinakausap ito kahit na nakatingin lang naman ito sa kaniya. Napaisip siya sa kung ano ang itatawag sa dalaga, pangalan na babagay sa kanya. Sumagi sa isip niya ang nakita sa f******k habang nagbrobrowse. “Ara.” Means ‘brings rain.’ Para itong ulan na dumating sa buhay niya na bigla nalang bumagsak at dumating, ang lanta niyang buhay ay parang nadiligan ng ulan ng dumating ito sa kanyang buhay.

Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG] Doctor Alucard Treasure [TAGALOG] Alpha King Checkmate [TAGALOG] Nine Months [Tagalog] Love you all! And thank you sa supporta ng napakarami!

Ipinatong ni Henry ang dalawang kamay sa manibela at malamig na nagsalita, “Posible, kadalasan magkasalungat ang panaginip at realidad. Baka yang si Tito Rey John, siya talaga ang masamang tao.” Naalala ni Andrea ang mga tagpong nasaksihan niya sa bahay ng mga Suarez. Sandaling kumurba ang kanyang mga labi sa ngiti at pabirong tugon, “Kung sakali man na si Rey John ay isang masamang tao at isang manyakis, isa pa rin siyang magandang masamang tao… isang magandang manyakis.” mapang-uyam na sagot niya.

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.

Dahil sa pagkabigla ay hindi na nakapalag ang dalaga ay hinayaan na lang na mapahiga siya dito. Mabilis na pinatong ng lalake ang tuhod niya sa ibabaw ng sofa sa tapat ng nakabukang hita ng dalaga, “tell me, Danica… Did you know what sponsor means sa isang katulad mo na artista na kailangan na kailangan ng tulong?” Mahina ang boses nito na para siyang inaakit. “You offering yourself as their prostitute, now tell me, are you going to accept my sponsorship and willing to be my prostitute hm?”

sigaw niya at doon na lumabas ang tunay niyang kulay. She looked at me as if I’m the dirtiest s*** in town. "Welcome to reality Sayuri. Ito ang mundo natin, nagagamitan lang tayo at nagagaguhan,” humalikipkip siya at tinaasan ako ng kilay. "Tayo?" hindi makapaniwalang tanong ko. "Us, the rich kids, duh stop being bobo," she rolled her eyes at me. "So hindi ka man lang nakokonsensya sa ginawa mo ha?"

Kainis! "Pangatlo, Ssilacc. Ang Ssilacc ay ang lugar kung nasaan tayo. Mga purong bampira rin sila ngunit hindi nakapag-aral dahil sa kahirapan. Makikita mo ang kaibahan nila sa mga suot natin. Hindi nila kaya bumili ng damit kaya naman nagtitiis sila sa kakapiranggot na tela. Ngunit sa lahat ng bampira, sila ang mababait at 'yun ang aking obserbasyon. Kahit na mahirap ay nagagawa pa rin nilang tumulong sa iba. Hindi tulad ng mga Rialacande, iilan lamang ang iyong makikitang may mabubuting puso." "Tulad ko." Napatingin kaming lahat kay Monica.