Recognition Quotes For Honor Students Novels & Stories

aya ko na sa kan'ya. Kung kanina ay nakabusangot, ngayon ay todo na ang ngiti ng loko! Tulad ng pangako ng adviser namin ay surprised kung sino ang mga may honor sa section namin. Laking gulat ko na ako ang 1st honorable mention, 2nd si Jopay, 3rd si Drake at with honors naman si Rhaine.. "And our Valedictorian.. It's a surprise for my students kaya wala ho talaga silang alam," ani pa ng Adviser namin na si Ms. Cathlea Montes.

"Bitin po." "Boring." "Sulit po." Kanya kanyang sagot ang mga kaklase namin. Buti pa sila. "Good to hear that. So, before we start our discussion for today, let me tell you an important announcement. Since this is your last semestral year here in your Alma Mater, may napili na sa wakas kung sino ang running for Cum Laude. And she deserves it tho- masipag naman syang mag aral alam na'tin lahat 'yon." Agad namang umugong ang bulong bulungan ng mga kaklase ko. Kanya kanyang hula kung sino ang running for Cum Laude.

His tired eyes and half-smile spoke volumes, but he remained tight-lipped about the situation. Hindi ko na sya kinulit pa dahil mukhang ayaw nya rin pag usapan. The awarding ceremony started with a short message from the head teacher, followed by the announcing of the honorable students. It started from the GAS strand, the students who got honors were given a certificate and a medal. "Sure ka, okay ka lang?" Muli kong tanong kay Ross dahil sa sunod-sunod nyang pag hinga ng malalim. "I'm fine, don't worry about me." He said, shaking his head.

Sa lalaki pang hindi ko kakilala, sa lalaki pang pinaplanuhan kong gawan ng mali. “I like the courage you showed earlier when standing up for yourself to my Lolo,” tiningnan niya ako saglit at ibinalik niya ang tingin sa daan. “You’re academically genius, why do you seem unfamiliar with the students who receive awards at the end of every semester?” Napansin niya pa ang bagay na ‘yun.

sagot nya rito, inakbayan nya ako at nagsimula na kaming maglakad papasok sa loob. Oo nga pala, sponsored ni Ahya ang programme at bongga ang mga kalakip na gantimpala sa mga estudyanteng nakakuha ng honor. Isang milyon ang binigay nya sa school para lang sa recognition day ngayon, bukod pa sa tatlong milyon na binigay nya sa para sa graduation day next week. Kaya lahat ng estudyanteng aakyat ng stage at magtatapos sa graduation day ay may maiuuwi.

hindi ko na rin mapigilan ang mapatawa nang biglang may nagsalita sa stage, hudyat na magsisimula na ang awarding. "Good afternoon everyone," bati ng principal ng senior high, "it is an awesome and victorious day to honor every student who showcased their talents, strength, capabilities, and confidence in this sports fest!"Naghiyawan naman din ang mga studyante, "let the awarding begin! Let us call on the basketball champions from the Accountancy, Business and Management strand!"

Kung may award lang sana para sa pinaka-unlucky na estudyante sa unang araw ng klase, sure akong uuwi akong may trophy. Gold. May ribbon pa. At may pangalan ko na naka-engrave nang bongga: Amora Cloughdeth Medina Faulkerson — ang student na sinampal ang sarili niyang professor bago pa man magsimula ang semester. Yes. That happened. At yes, buhay pa ako.

"Dami mo talagang pakulo." "Anong pakulo? Graduation natin ngayon at nakasama ka sa honor roll, kaya natural lang na bigyan ka ng bulaklak 'no. Isa pa deserve mo naman 'to." Mas lumapit siya sa akin sabay tumingkayad para yakapin ako. "Kung mayroong super proud sa'yo rito, ako 'yon Private Benj. Deserve mo lahat ng bagay na nararanasan mo ngayon." Kahit bulong ang pagkakasabi nito ay ramdam ko ang pagngiti sa bawat bigkas niya ng salita.

It came like a tide I couldn't stop. May mabigat man na pinagdadaanan, nagawa ko pa rin maging masaya at ngumiti sa araw na ito. Umakyat ako sa stage na may ngiti sa labi nang tanggapin ko ang aking dalawang medalya. Hindi lang ako makapaniwala na kahit lagi akong lutang nitong school year, nagawa ko pa rin makakuha ng award, With High Honors at Outstanding Student in Humanities and Social Sciences.

"Ano bang alam mo sa resulta? Siguro sa school paper mo, puro A. Pero sa totoong buhay, 'yung puro A—Atras." Nagpakawala ng mapanuksong ngiti si Richard. "Hindi ako honor student, Mr. DeLuca. Ako 'yung batang tinawag na 'wala kang mararating'—pero ngayon, tinatawagan ng mga bigatin para mamuhunan." Nagtawanan ang ilang nasa audience. Napansin ni Victor iyon at muling nagdilim ang kanyang mukha.