Reflection #mulan Novels & Stories

Bakit kailangan mong gumawa ng kasinungalingan na ang iyong anak na babae ay nasa panganib na mamatay? "Lahat ay dapat gawin sa pamamagitan ng patakaran. Tumigil ka na sa pagtawad." Kasabay nito, narinig ko na sinabi ni Justin ng may magaan na loob, "Nagland na ng matagumpay ang Flight C1876! Wala nang problema." Ang flight C1876 ay ang flight na sinasakyan ng soulmate ni Justin na si Kelly Freeman. Tanong ng katrabaho, "Maghahanda na ba tayo ngayon sa landing ni Captain Davis? Siya na ngayon."

Her vision slowly became blurred but still, she’s on the right mind to enact what was planned. “Retribution,” she first muttered to herself as she slowly walked towards the soon defeated King. There were plenty of times that the knights attempted to attack and kill her but Lucas and the others worked hard and since they’re boosted by the Blessing of the Flower, they’re thrice stronger than the hybrids until Merlin’s mana lasts. “Mukhang inip na inip ka kahihintay sa ‘min, Haring Morfran. Pasensya na kung natagalan.”

Lumingon ang tao. Sa harap mismo ni Marielle, tumigil ang isang pares ng mamahaling high heels—isang limited-edition pair na alam ng lahat kung magkano ang halaga. Unti-unting iniangat ni Marielle ang mukha niyang puno ng pasa at luha. At nakita niya ang isang pigura na parang hindi kayang dungisan kahit ng pinakamadilim na gabi—si Natalie, nasa harap niya, nakasuot ng gown na kumikislap sa liwanag ng chandelier, malamig at marangal, parang reyna na bumaba para tingnan ang isang natapakang insekto.

Halata ang lungkot sa mata ng bawat isa, pero mas nangingibabaw ang saya — dahil alam naming hindi ito paalaman kundi simula ng mas magandang bukas. Habang paalis kami, sakay na ng van, ay natanaw ko pa si Rowena na kumakaway habang hawak Niya Ang kanyang anak. Si Luke naman ay nakapatong ang isang kamay sa balikat ni Rowena, halatang mas kampante na sa ngayon. Napatingin ako kay Merlyn, na kasalukuyang inaayos ang sintas ng sapatos ni Mila habang nakangiti sa anak naming kambal. Hindi ko mapigilang mapangiti.

“Kakainin ko kayong lahat!” Ang multo ay puno ng pakiramdam ng kasamaan. Kumalat sa kalangitan ang sama ng loob nitong aura. Ang Divine Fetter Talisman na merong pang isang natitirang gamit ay nagsimulang masunog, sa kalaunan ay nawasak. “Hindi siya si Herschel Lancaster. Isa siyang multo na sumapi kay Herschel,” bulalas ni Luna. Boom!

Muling tumulo ang mga luha niya ngunit sa pagkakataong iyon ay hindi na dahil sa saya kung hindi dahil sa sobrang dismayado siya sa nangyayari. Makalipas ang limang minuto ay nakarinig si Mereya ng tunog ng piano, plauta at gitara. Tinutugtog ng mga musikerong paparating ang paborito niyang musika, ang Rewrite the stars na kinanta ni Anne-Marie at James Arthur. Natuyo ang mga mata niya at napaawang ang labi niya habang sunod-sunod ang kaniyang pagkurap. Tunay na kahali-halina sa kaniyang mga tainga ang tunog na iyon hanggang sa marinig niya ang boses ng lalaking kanina pa niyang hinahanap.

Sigurado ako maliligaw ako sa sobrang gara, at laki nito. Biglang bumukas ang automatic gate nito and a voice command was asking some identification verification. Nilingon ako ni mang danilo “Ms. Maliyah, kailangan niyo po muna bumaba para ma scan ang retina ng inyong mga mata.” Magalang nitong saad sa akin. Agad naman akong tumango at bumaba sa sasakyan at tumapat ako sa flat screen kung saan nakikita ko ang aking pangalan.

Sinulyapan ni Melissa ang sarili sa repleksyon ng salamin, her eyes roamed over every detail of her new image. She wore a bold office attire that wasn't her usual style – one that accentuated her curves and highlighted her figure. Kung dati ay maluwag at disente ang mga damit niya, ngayon ay sinadya niyang ipakita ang kanyang mga kurba. A spark of defiance lit up her eyes as she met her own gaze, her lips twitching into a sly, confident smile.

3RD PERSON'S POV *FLASHBACK* "Mukhang wala na po siyang balak mag sumbong Boss." pangangatwiran pa ni Milanie. "What did you say? Mukhang walang balak? Are you stupid? Paano kapag nagsumbong yan ha? Gusto mo bang ikaw na lang ang patahimikin ko ha?" singhal ng maputing babae kay Milanie. Ang mga ugat nito sa leeg ay halos magputukan na habang ang mga mata nito ay halos lumuwa na rin sa galit.

Pero bago iyon kasabay ng pag-angkin niya sa mga labi ko ay ang muli at tila nagmamadali niyang pagpasok sa akin nananatiling basang lagusan. Natural nang ma-trap sa pagitan ng mga labi namin ang ungol na pinakawalan ko. Habang sa isip ko noon ay lalo akong nag-init lalo at nasulyapan ko sa may full-body mirror ang repleksyon naming dalawa ni Marius.