Novel & Cerita Reminiscing About The Past

Kung may award sa pag-lunok ng laway, baka Hall of Famer na ako. Sure, nag-usap kami dati—pormal pa nga—na we’d let the past stay in the past. Pero excuse me, s’ya kaya ang una’ng nag-reminisce! Ako ba? Wala! I was minding my own business, pretending my life was trauma-free and emotionally stable!

"Hey, I know what you're thinking bro, hindi ko sinasabi na lumayo ka kay Emy, what I mean to say is that baka masyado lang kampante si Emy sa presence mo kaya no need na for her to recall anything about your past." "Pero paano kung tama ka? na kailangan ko muna lumayo sa kanya kahit sandali at baka sakali bumalik ang memory niya ng tuluyan?" "Well ang tanong is kaya mo ba? kaya n'yo ba ni Emy? Look bro, why focus on the past memories while you have each other at the present? why not create another memories together and forget the past. in that way both of you can move on. You figure it out bro, malaki ka na! got go may date pa ko, inabala mo na naman ako sa ka-drama moments mo,"

A happy memories but sad at the same time. Hindi ko tuloy maiwasang alalahanin ang mga pangyayari noon kung gaano ba kasaya at kasigla ang bahay na ito. Mga alaalang mananatiling alaala. Mga pangyayaring hindi na maari bang maulit dahil hanggang doon na lang. — Flashback —

Pilit kong huwag alalahanin ang nakaraan pero kusa iyong bumabalik. Bahagya akong kumilos. Minulat nito ang kaniyang mga mata. Sinikap kong kumilos para lumayo sa kaniya nang kaunti. Hindi ko nagugustuhan ang naiisip at nararamdaman ko. Inaamin kong naaapektuhan pa rin ako pagdating sa kaniya but I'm still trying my best to forget the past.

He said as if provoking her. She winced. A sudden pain etched her heart. Bakit kailangan nitong banggitin ang nakaraan? At a times like this. "Sabi mo nga, back in old days. Wala na iyon kinalaman sa atin ngayon. It's all in the past."

Tiyak na mas masaya at maingay ang inuman namin ngayon kapag nandito siya. "How about we forget those things that happened in the past?" basag ko ng katahimikan na ikinatigil niya. "Tapos naman na ang mga 'yon, hindi ba? Wag na nating balikan. Mga magulang naman natin ang may problema at hindi tayo. So, why do we need to stressed ourselves about that?" A smile curved on his lips.

“So you still don't have an idea what happened?” I nodded. “Yes. I still couldn't remember what happened. But I do remember some things in the past. Siguro ay paunti-unti.” Jane came with a bottle of red wine. Muli na naman silang nag-iyakang dalawa. They haven't talked for years too so they really missed each other. We spent hours talking and being emotional towards each other. It's getting me nostalgic as I spent my time with them, watching them together. Napagtanto ko na sa tagal kong nawala sa buhay nila, marami rin akong nalagpasan na mga ganap sa kanila. They have their own family now.

Mariin kong ipinikit ang aking mga mata bago ko hinilot ang aking sentido. What happened in the past should only stay at the past. It shouldn't have affect the present and the future, but why am I still stuck on it? Bakit hindi ko kayang ialis ang sarili ko sa nakaraan? Kahit na anong gawin ko ay lagi akong bumabalik dito, laging ipinapaalala sa akin ng nakaraang iyon na hindi ako p'wedeng maging masaya. Laging pinapaalala sa akin na kailangan kong ikulong ang sarili ko mula rito dahil.... I'm part of it already. Napahilamos ako ng mukha. Naging mabigat ang aking paghinga na tila ba sinasakal ako.

"Kung nakakalimutan mo na ang nangyari anim na taon na ang nakalilipas, pwes ako ay hindi. Hinding-hindi ko iyon nakakalimutan!" Natulala si Lunabella at tumitig na lang kung saan. Hindi niya inaasahang babanggitin ng lalaki ng ganoon-ganoon na lang ang pangyayari anim na taon na ang nakalilipas. Kasabay niyon ay parang pelikulang nag-flashback sa kanyang isipan ang ginawa niya nang gabing iyon.

Minsan, kapag may event lang kami nagkikita but not as often as before. How I miss those days. It's always nice to reminisce those moments were laughter subsides despair. When youth was beautiful vibrant. When they always bully me whenever they want to and when we are each other's strengths and weaknesses. How nice it is to go back to that time where I was busy building my own life but still those people I treasured stayed. Masyado kasi ako noong naka-focus sa pag-aasam kay Brent na nakalimutan ko na ang tao sa paligid ko.