Reminiscing The Past Mga Nobela at Kwento

I was silently gazing out the window, reminiscing about the moments in the past that we spent between me and Logan. I glanced up at the gray skies, the clouds heavy with the promise of rain. The memories flooded in like a tide I couldn't stop. How his presence could light up even in my darkest days, it all felt so vivid as if it had just happened yesterday. Yet, those memories, no matter how beautiful, were now nothing more than fragments of a time I could never return to.

Yung luma, mananatiling remembrance na lang namin sa nakaraan. Nagsimula siyang magsalita. Habang tinititigan ko si Janine parang flashback lang ang nangyari sa nakaraan. Parang bumalik pati yung matinding pagmamahak ko sa kanya. Para lang kaming nahimbing sa mahabang panahon at ngayon na magkaharap kami, hawak niya ang daliri kong pagsusuutan ng singsing.

Malaking parte ang gusto kong bumalik. What should I do to gain my memories back?

Pagbalik ko he's sleeping, I wake him up para makakain at maka-inom ng gamot. “I wish I did these kind of things before, taking care of you whenever you're sick. I wasted six years.” Tumingin siya sa akin. “We can't turn back time. All we have to do is move on.” Hindi na ako sumagot, I can move on from the pain but I can't move on from the memories we made. Tumayo ako at akmang ibabalik lang ang mga kalat sa kusina pero he stop me.

sabi ng asawa ko napangiti na lang ako salamat sa panginoon na siya ang binigay sa akin kaya hindi kami umaangal sa utos niya sa amin. Sa nakalipas na taon, marami akong natutuklasan sa mga past ng mga kaibigan ko. Mahirap pag nakakalimutan ang dapat tandaan, pero mas mahirap pag lagi mong natatandaan ang dapat kalimutan.

It was like a film reel in my mind as well. I closed my eyes and started to take in everything. The laughter, the arguments, the stolen kisses, the sex we had in this car—they all flashed back in my mind. Bakit ba kailangan ko maalala ang mga ito? I know I always reminisce about the past, but why should I reminisce about it when I am with him? Parang gusto ko na lang umiyak. My emotions, I could tell that everhthing inside me is in turmoil.

Sandali itong tumigil bago muling nagsalita. "Pero tandaan mo, hindi natin maaaring pilitin ang utak na maalala agad ang lahat. Minsan, kusa itong bumabalik kapag may nakikitang tao, lugar, bagay, amoy, o pangyayari na konektado sa nawawalang memorya."

"You know what, pareho pala tayong nawalan ng memories. Pero ako hindi ko pinipilit na maalala ang mga memory na nawala sa akin. Hinihintay ko na lang na bumalik. Sumasakit kasi ulo ko kapag pinipilit kong inaalala. Kaya payo ko sayo stop remembering your missing past para hindi na mag-alala sayo si Yhasy. Hindi ka ba naawa sa kapatid mo. Ikaw na lang raw ang meron siya kaya please stop what are you doing that can harm yourself. Wag ng pasaway. Okay? Kawawa naman ‘yong kapatid mo," ani ko kahit alam kong hindi naman siya sasagot. Parang natutog lang siya ng mahimbing tulad ng unang pagkikita namin noon.

"I'm sorry that I brought up the past. Naalala ko lang kasi, March 18 na bukas. Kaarawan mo na. We should celebrate, you know." Nginitian niya ito ng maluwag sa d****b niya. Past is past ika nga. Saka may mga natutunan din naman siya sa mga naging karanasan niya dati. Kung hindi rin naman sa ginawa nito ay baka hanggang ngayon umaasa pa rin siya sa mga magulang niya at hindi marunong magbanat ng buto.

Nahihirapan nako. Lumabas ako sa aming bahay. Lakad lang ako nang lakad hanggang sa napadpad ang aking mga paa sa isang parke. Umupo ako isa sa mga swing dito. Tinaas ang mga tuhod at doon pinatong ang ulo ko. Nagsisimula nang tumulo ang aking mga luha. Di talaga marunong maiksama 'to 'no. Reminiscing those days na kami pa. Sana, sana kung bibigyan ako ng pagkakataon na ibalik ang nakaraan. Gagawin ko kahit may kapalit basta makasama ko lang sya muli.