Reminiscing The Past Novels & Stories

“Are you missing your childhood?” “No,” agad niyang sagot at tinaasan ito ng kilay. Ngunit agad din itong lumambot. “Hindi ko alam kung ako lang ba, pero… why am I suddenly recalling blurry images from my past? Hindi naman siguro ako nauntog, ‘di ba? Why am I suffering memory loss?” Saglit na natahimik ang binata. And after a few moments, muli itong nagsalita.

Para na siyang malalagutan ng hininga. "Uhm..." Simula nito na animo'y pilit na bumabiyahe sa memory lane nito. Napakamot pa ito sa makapal nitong kilay. At para bang nabingi si Reverie nang tuluyan na itong magsalita. "I think I don't remember her at all." ©MaribelleVerzosa

I was silently gazing out the window, reminiscing about the moments in the past that we spent between me and Logan. I glanced up at the gray skies, the clouds heavy with the promise of rain. The memories flooded in like a tide I couldn't stop. How his presence could light up even in my darkest days, it all felt so vivid as if it had just happened yesterday. Yet, those memories, no matter how beautiful, were now nothing more than fragments of a time I could never return to.

Yung luma, mananatiling remembrance na lang namin sa nakaraan. Nagsimula siyang magsalita. Habang tinititigan ko si Janine parang flashback lang ang nangyari sa nakaraan. Parang bumalik pati yung matinding pagmamahak ko sa kanya. Para lang kaming nahimbing sa mahabang panahon at ngayon na magkaharap kami, hawak niya ang daliri kong pagsusuutan ng singsing.

"Oh... I missed you rin Apo. I remembered na kinarkarga pa kita pag dumadalaw kayo dito ng mommy mo nang maliit kapa but right now I can't do it anymore." He said while chuckling. Being around with the people who are the part of my past helped me alot to slowly bring back my memories. "Axel maiba nga tayo, natukoy na ba ang bumangga sa iyo?" He said seriously. "Sa ngayon po Lo, hindi pa rin masyadong mautak ang taong gumawa nayon. Imagined po Lo it was fucking daylight nang mangyare iyon and wala man lang ni isa ang nakasaksi!

"Hija? Nakikinig ka ba?" I don't know why I'm still reminiscing about these memories. They're the nightmare of my childhood and I always want to leave them with my past. Sadyang mapanakit talaga ang tadhana at napakaraming mga bagay na nagpapaalala ng mga ito sa'kin. It seems that fate doesn't want me to have a peaceful life.

Ang kapal ng mukha nito. “Bakit mo ako dinala rito?” mahihinuha ang pait sa boses niya. “To make you remember.” “Anong gusto mong maalala ko?” “Remember the good times. Remember how happy we once were.” “Were. Past tense. Tapos na.” “It never ended. We didn’t end like you think we had.”

napakahaba nang sinabi niya ngunit pinakinggan ko talaga nang mabuti. "Mayroong tila radiation wave na pumapasok at lumalabas sa Tenement. Ang dala nito ay mga hindi kapani-paniwalang bagay. At isa ro'n ay ang mga memorya. Maaaring nasagap mo ang radiation kung saan bitbit niya ang past mo o mga galing sa past life mo-" Pinutol ko muna ang sinasabi niya't nagtanong ako. "Past life?"

Tinamaan talaga ko doon. Mahihirapan ka talagang mag move on kung siya parin ang gusto mong maka-relasyon. You can’t have a better tomorrow if you’re still thinking about yesterday. What’s done is done. What’s gone is gone. One of life’s lesson is always moving on. Don’t ever think of going back again to the person who cause you too much heart ache. Let go. It’s okay to look back and think of fond memories but keep moving forward. When past calls, don’t answer. It has nothing new to say. Hindi lahat ng nakaraan binabalikan yung iba kailangan na talagang kalimutan kasi baka pag binalikan mo pa masaktan ka na naman.

suhestiyon na lamang niya. "What?" Nakaarko ang kilay na tugon ni Brent sa kan’ya. "Maaari mo ba ako na samahan sa mga lugar na malimit natin na pinupuntahan? Maaari mo ba ako na samahan na gawin ang mga bagay na malimit natin na ginagawa noon? Let’s revisit those memories, Brent. Pagsabayin natin na gawin ang mga bagay na makapagpapaalala sa akin ng nakaraan natin habang gumagawa tayo ng mga bagong memorya na magkasama."