Remote Islands Novels & Stories

Pinili kong huwag magbasa ng intel. Pinili kong mawala. Hindi dahil kailangan ko ng bakasyon. Kundi dahil may kung anong gumugulo sa isip ko mula nang makita ko ang larawan ng mansion na iyon. Kaya narito ako ngayon. Sa isang isla na tila hiwalay sa mundo. Hindi ito kabilang sa mga sikat na destinasyon. Walang malalaking resort. Walang neon lights. Simpleng dalampasigan, malinaw na tubig, at mga kubo na gawa sa kahoy at pawid.

Ang ganda kasi pero mas maganda sa paningin ko si Bryce. "Gusto mo ba pumunta sa luli island?" yong Luli Island kasi malapad lang yon na buhanginan. Tapos nakikita lang kapag hibas kasi kapag taib natatabunan ito ng dagat. Basta lumulutang yong buhangin sa kalagitnaan ng dagat kapag hibas kaya para din siyang island pero masyadong maliit. Wala ding mga puno talaga as in buhangin lang.

Palawan - Ang Araw ng Kasal Tatlong buwan matapos ang hapon na iyon sa penthouse. Isang pribadong isla sa Palawan. Puti at pinong buhangin, malinaw na asul na dagat, at ang kalangitan na walang bahid ng ulap. Walang media. Tanging ang mga pinakamalapit na tao lang sa buhay nila ang naroon.

Humanga siya sa malikhaing pagguhit ng mga lokal na alam niyang siya ding nagdisenyo nito. She learned a lot about the island and people living here. How they survive the day and also how tourist afftect their small community. Bago kasi siya magpunta sa isla na ito ay nag-research siya ng bahagya para ma-familiarize niya kahit papaano ang lugar. Na-amaze lalo siya ng malibot nila ang paligid ng isla. Bukod kasi sa tahimik at medyo malayo ito sa ibang isla ng Romblon ay napaka-ganda nito. Idagdag mo pa ang napaka-linaw na tubig dagat nito kung saan tanaw na tanaw mo ang mga corals at mga isda, pati ang mapuputing buhangin sa ilalim. Kung hindi nga lang siya kailangan sa ospital ay siguradong

"You aren't ready yet. Could you live on your own? It's not that easy." I reached for her hand. Maraming posibilidad na mangyari. I don't even know if I be able to stand on my own feet. Haven't have an idea how to raise a child, how to be a mother either. Paano ko malalaman kung hindi ko susubukan, hindi ba? Mom will understand me, as well as Ate Crisell. "I'll be fine," I assured her. "But I warn you, it's a secluded Island. You have to live as a normal person there. No malls, bar, or kahit anong mga bagay na kinalakihan mo," aniya na may pag-aalala.

Bakit biglang-bigla okay na para sa kaniya na may ibang taong manatili ng ilang araw sa islang ito? Hindi naman siya basta-basta pumapayag na may mga babae or ibang taong gustong manatili sa Isla namin maliban na lamang kung mga tauhan iyon ng pamilya. Malaki ang isla, il Paradiso. Sa katunayan sa tinagal-tagal ko na sa islang ito ay may parte pa rin nito ang hindi ko kabisado lalo na sa bandang magubat na parte ng isla.

Mabilis ko nang inubos ang natitirang pagkain sa aking plato. Si Armina naman, sa sobrang excited ay hindi na inubos ang natirang ulam. First time kasi niyang pumunta sa Isla Jawar. Sa telebisyon lang daw kasi niya nakikita ang naturang isla. Pagmamay-ari nina Nicko ang islang iyon. It's a private island. Nasa field kasi ng aquatic marine ang business nina Nicko.

"Kaden, hindi ba ay may karatig na isla ito? Is it under habitation?" Mula sa paninitig kay Lara ay nabaling ang tingin ni Kaden kay Engr. Dela Cruz. "Yes. May mga taong nakatira doon. They're indigenous people. They spent mostly their time in the island. Kapag may importante lang na bibilhin saka sila pupuntang bayan. A three hour trip to mainland. Bakit mo natanong?"

Bukod roon, ang cute nitong tingnan. Inirapan siya nito at tumingin sa isla na malapit na nilang lapagan. Ang islang palagi na ay bukambibig ng kaniyang mga kaibigan. The said island was at the southern part of Hacienda Monte Bello. Ilang beses na rin naman siyang nakarating kina Kristoff noon dahil ilang bayan lang din naman ang layo ng Puerto del Cielo sa Tierra del Ricos. At kapag gusto niyang mapag-isa, sa Isla del Paraiso siya pumupunta. It was the perfect getaway for those people who wants some peace and space. Walang signal, walang gadgets— para ka lang ibinalik noong unang panahon.

Nagagamit lang talaga to namin kapag namamasyal kami nina Jaime at Ernie. Nag-a-island hopping kami sa labindalawang maliliit at malalaking isla ng Buenavista at nangingisda gamit ito. Ang islang tinitirahan namin ay ang pinakamalaki at ito rin ang pinaka sentro. May nakatira din naman sa ibang isla ngunit kakaunti lang, sa iba naman ay wala dahil purong rock formations at buhangin lang ang mayroon doon.