Novel & Cerita Remote Islands

"You aren't ready yet. Could you live on your own? It's not that easy." I reached for her hand. Maraming posibilidad na mangyari. I don't even know if I be able to stand on my own feet. Haven't have an idea how to raise a child, how to be a mother either. Paano ko malalaman kung hindi ko susubukan, hindi ba? Mom will understand me, as well as Ate Crisell. "I'll be fine," I assured her. "But I warn you, it's a secluded Island. You have to live as a normal person there. No malls, bar, or kahit anong mga bagay na kinalakihan mo," aniya na may pag-aalala.

Bakit biglang-bigla okay na para sa kaniya na may ibang taong manatili ng ilang araw sa islang ito? Hindi naman siya basta-basta pumapayag na may mga babae or ibang taong gustong manatili sa Isla namin maliban na lamang kung mga tauhan iyon ng pamilya. Malaki ang isla, il Paradiso. Sa katunayan sa tinagal-tagal ko na sa islang ito ay may parte pa rin nito ang hindi ko kabisado lalo na sa bandang magubat na parte ng isla.

Bukod roon, ang cute nitong tingnan. Inirapan siya nito at tumingin sa isla na malapit na nilang lapagan. Ang islang palagi na ay bukambibig ng kaniyang mga kaibigan. The said island was at the southern part of Hacienda Monte Bello. Ilang beses na rin naman siyang nakarating kina Kristoff noon dahil ilang bayan lang din naman ang layo ng Puerto del Cielo sa Tierra del Ricos. At kapag gusto niyang mapag-isa, sa Isla del Paraiso siya pumupunta. It was the perfect getaway for those people who wants some peace and space. Walang signal, walang gadgets— para ka lang ibinalik noong unang panahon.

Nagagamit lang talaga to namin kapag namamasyal kami nina Jaime at Ernie. Nag-a-island hopping kami sa labindalawang maliliit at malalaking isla ng Buenavista at nangingisda gamit ito. Ang islang tinitirahan namin ay ang pinakamalaki at ito rin ang pinaka sentro. May nakatira din naman sa ibang isla ngunit kakaunti lang, sa iba naman ay wala dahil purong rock formations at buhangin lang ang mayroon doon.

“Miss Alcazar, ito lamang ay aking opinyon. Tingin ko, may itinatago ang mga tauhan sa isla na mahalagang bagay… o tao. Base na rin sa pagtatanong-tanong ko sa mga lokal malapit sa port, napag-alaman kong lingguhan kung dumaong sa port ang maliit na yate na hula ng mga lokal ay galing daw sa isla sa may hilaga.” Umayos ito ng upo, pilit pinaseryoso ang ekspresyon ng mukha para magmukhang kapani-paniwala. “Mayroong tatlong isla sa hilaga galing sa mismong port. Dalawang maliit na isla, at isa naman na may kalakihan— sapat para gawing resort. Pero kung resort nga iyon, wala akong nakikitang mga guest na nagpupunta roon. Ang sabi rin ng mga lokal, kumukuha raw ng tauhan ang may-ari ng isla gali

"Talaga?" "Talagang talaga!" Maya maya pa ay nakarating na rin sila sa kanilang pupuntahan. Isang isla na maraming puno ng niyog naa napapaligiran ng dagat na may puting pinong buhangin. Kung susuriin ang isla ay animo itong unknown Island dahil wala kang makikitang mga naliligo. Maliit na isla pero nuknukan ng ganda.

nagtatakang tanong ni Manuela na ikinalingon ng guwapong kapitan ng yate sa kaniya. "Because that's the rule, Mrs. Urquio. Isla Paraiso is a secluded private Island that no one can easily find. People who wants to come here needs an invitation from our master or need to get a VIP access, now if you don't have other queations. Blind fold them."

Somehow, hearing their laughters made me smile. "Hey, Leo. Please prepare the yatch today, I wanna have a short vacation on the island while Liam is not yet home. I'll be there at three in the afternoon." Leo is the our private yatch navigator. Liam has a private dock exclusive only for Montealto's clan. And the island that I'm going to visit is his gift for me on my 24th birthday. He named the island " Amaiah". It is engulped with white sands and sorrounded with mangroves and coconut trees.

Filan si looking at her and smiling seeing her happy. * Isang oras ang naging biyahe nila bago sila nakarating sa mismong isla, private virgin island na tinatawag na Rhea Island. Pagbaba nila Filan at Marina may mga ilang naroon, napansin ni Marina na mukhang mayayaman ang participant para sa business ventures. Kanya-kanya ang mga receptionist sa pag-welcome sa mga bisita, binuksan sila ng flower necklace at isang baso ng blue sangria.

Pero sa Oskia, hindi ganoon kadali ang bumili ng isla at ganap na baguhin ito. Kung nais niyang bumili ng isla na may permanent ownership, ang mga tanging posibleng legal na opsyon ay nasa America, Europe, at Caribbean. Masyadong malayo ang mga lugar na ito mula sa Oskia, at ang maliliit na isla ay hindi kayang magkaroon ng malalaking paliparan, kaya mahirap para sa medium hanggang long-distance flights. Para makapunta sa mas malalayong lugar, kailangan munang dumaan sa isang malaking lungsod malapit dito, kaya ito ay nagiging hindi praktikal at kulang sa flexibility. Kaya, sa pananaw ni Charlie, wala pa itong halaga sa ngayon.