Repeated Words Novels & Stories

Huminga muna siya ng malalim bago nagpatuloy sa pagpapaliwanag. "Checkers, it's when a person checked every details of all things. If the light is on, the oven, washing machines. Stuffs like that, Ms. Flore. They also touch certain things repeatedly. Next is Washers, the person repeatedly wash their hands as if it's always dirty. Sometimes, they used their elbows to open doors instead of their hands to remain it clean."

he uttered in a gentle sound of voice. Hindi ako nakapagsalita at pilit na inuulit sa aking isipan ang mga sinabi niya. Para akong sinasampal ng paulit-ulit ng mga salitang 'yon. Mukhang tuluyang nagising ang aking isipang patuloy na naghihintay sa kawalan at muling namulat ang aking diwa sa katotohanang wala talaga akong pag-asa sa una palang.

Ang isang talata siguro ay baka limang beses kong uulitin bago ko maintindihan. Inayos ko na lang ang mga aklat at album na ginalaw ko. Ibinalik ko ang lahat sa pwesto nila. Baka mamaya lang ay dumating na si Alguien at ayoko maabutan niya rito. Baka isipin niya na masyado na akong nangingialam ng mga gamit niya. Hanggang pinapayagan pa ako ni Alguien na tumira rito ay mas mabuting hindi siya magalit sa akin.

Naitakip ko na lang sa aking bibig ang dalawang kamay ko. "Oh my goodness!" I exclaimed when I remembered what he wrote on his scratch papers. 3-L means 3 to the left. You will move the letters by three to the left so if the letters are VDYHPSOHDVH you will have the word SAVE ME, PLEASE. And the palindrome of REDRUM is MURDER so these are the possible title of his new song. Bakit ang tanga ako? Ngayon lang nag si-sink in ang lahat sa akin. I forgot that Trevor is a famous artist. He's a superstar. I am not kidding when I said he's really famous, he already made a name for himself. Hindi ako makatingin sa kanya nang diretso dahil nahihiya ako. Ramdam ko rin ang pagka pula ko ng aking pisngi n

Valderama. Sa sumunod na bahagi ng meeting, hindi na ganoon kalamig at kalupit ang tono ng kanyang pananalita. Ang mga salitang gaya ng "pangit," "palpak," at "ulitin" ay napalitan na ng "marami pa kayong dapat ayusin at i-improve."

Automatic lang ang lahat. Corporate speech. Pasasalamat. Vision. Charity. Palakpakan. Ngunit sa likod ng malamig kong mukha... May isa akong kasinungalingang paulit-ulit kong sinasabi sa sarili ko. Hindi ko siya mahal. Nakalimutan ko na siya. Mas mabuti nang wala siya sa buhay ko. Pero habang inuulit ko iyon sa isip ko...

Pinuno niya ng hangin ang dibdib saka niya pinakawalan ang isang malakas na sigaw. Sumigaw siya ng sumigaw kasabay ng muling pagbalong ng mga luha sa kanyang mga mata. She cursed countless times while screaming and screaming at the top of her lungs. She cursed herself for being stupid, and foolish. She cursed Andres for not seeing her worth and for causing her unbearable pain. “Don’t stop. Just screamed and cursed. Stop only when you feel tired.”

Ang bawat salita ay may kasamang lamat ng trauma na hindi pa rin tuluyang naghihilom. "Hinding-hindi mauulit ang dati. Hinding-hindi ko hahayaang mangyari iyon. Maybe this time... the stars are finally aligned for us. Maybe this time... we can actually be a family without the shadows of the past hunting us down," bulong niya... dahan-dahan niyang inabot ang kamay ko at pinagsiklop ang aming mga daliri.

Pa tagal ng pa tagal pa ulit ulit lang din ang routine na ginagawa namin. Gising sa umaga, swimming sa hapon, chika sa gabi. Tatlong araw na kami ni Amara na ganun lang ang ginagawa. Nakaka bored din pala no. For now, gusto ko naman magsaya. Kaya naman inaya ko si Amara mag-Night Club since may mga bar naman dito.

Marahil, iyon ay dahil sa kanyang malalim at baritonong boses. I scoffed, sinusubukang itago ang epekto ng mga salita niya sa akin. "Pasensya na ho kayo, sir. Ano nga ulit iyon?" Baka mali lang ang narinig ko. "You heard me. Don't make me repeat myself.” Binibigkas niya iyon nang hindi tinatanggal ang tingin sa akin. What the hell? Ang nakakainis niyang kayabangan ay sadyang wala sa lugar.