Reporting For Duty Novels & Stories

Hindi sa ganitong sitwasyon. At kapag ready na 'ko—kapag alam ko na kung paano haharapin ang lahat nang maayos—then I’ll talk to him. Ayokong pilitin habang magulo pa.. Isa-isa lang. Tumipa ako sa keyboard at sinimulan ko na ang report na malapit na ang duedate. For now, trabaho muna. ****** 9:45 AM

Anupa at sila na lang ang sinusundan ng tingin ng mga tao roon. Ang isang bodyguard ay napilitan ng magpakita ng ID sa mga reporter, sa isiping baka-sakaling tigilan na nila sila. “Alam n’yo naman siguro kung ano lang ang dapat at hindi n’yo dapat i-report. Kung may lalabas na balita na hindi n’yo dapat i-report, alam n’yo na ang kahihinatnan ninyo!” seryosong sabi ng isa sa mga bodyguard.

Ang mga mata niyang walang emosyon ay agad na dumapo sa kanila. "Good to see you awake, Mr. Williams," the man said, voice awfully deep. "The agency expects you to report what happened as soon as you can." Binigyan niya lamang ito ng isang tipid na tango. The man's hand raised. Ngayon lamang nila napansin ang brown envelope na hawak nito.

Seryosong aniya tsaka lumakad papasok sa opisina niya. Ilang segundo pa akong natigilan sa kinatatayuan ko bago sumunod sa kanya sa loob. Pagpasok ko naman ay nandoon si Lieutenant Salazar at tatlong sundalo. "Check all the CCTVs and in fifteen minutes you need to report every detail that you get." Kausap niya ang tatlong sundalo. "Dismiss." Kalmadong sabi niya kaya dali-dali siyang sinunod nung tatlo.

sagot ko at lumabas na sa aking silid. Dumiretso na ako lumabas at sumakay na sa aking kotse. Pagdating sa office agad na ako dumiretso sa meeting room.Nandoon na lahat sila. "Good morning Sir," bati sa akin ng mga empleyado. "Ready na ang report?" aniya ko sa aking sekretarya. "Yes Sir." Umupo na ako at pinakinggan ang report ng bawat management. Buti na lang maayos pa rin ang percentage ng kumpanya ko.

“You’re late.” “Sorry po, Sir,” agad niyang sagot. “Nagkaproblema lang po sa transportation.” “Excuses don’t make up for lost time,” malamig nitong sabi. “Submit your report in thirty minutes. I won’t tolerate delays.” “Yes, Sir.” Pag-alis ni Midnight, napahawak siya sa tiyan niya nang hindi namamalayan. Hindi siya pwedeng mabuko. “Uy, Audrey,” tawag ni Kyla maya-maya. “Seryoso, mukha ka talagang pagod. Gusto mo ako na lang muna magpasa ng report mo kay Sir?”

Wala naming bago roon lalo na kung wala naming legal matter na dapat nandun siya. Mula ng matapos ang obligasyun niya kay Terrence ay sa opisina ng matanda na siya nagrereport habang hindi pa naidadaos ang kasal nila ni Ahron. Sinabi sa kanya ng matanda na pwede naming 3x a week lang siya magreport pero inisist ng aaga na pumasok ng opisina araw araw. Halos alas sais na lumabas ng builing si Nikka and she decided na dumaan sa isang decent bar to unwind at palipasin ang oras gusto niyang umuwi ng tulog na ang lahat.

"Alis na ako, di ka ba sasabay?" tanong ni Ryan sa akin at umiling ako. "12 PM pa ang duty ko anong oras pa lang kaya." Sabi ko sa kanya. Kesa naman sa maaga ako mag duty tapos tatambay lang ako doon. Mahirap pumasok ng hindi mo pa oras sa trabahong iyon. Kasi sinusunod talaga nila yung oras ng mga employees nila.

Nagbihis ako ng isang pormal na black suit at dire-diretsong lumabas ng mansyon nang hindi man lang tinitingnan ang inihandang almusal ni Nazzer sa kusina. ​Pagdating ko sa opisina, iyong mga empleyado kong dati ay masayang bumabati, ngayon ay nagmamadaling tumungo sa kani-kanilang desk dahil sa talim ng tingin ko. ​"Hazel! Nasaan ang quarterly report?! Bakit hanggang ngayon wala pa sa table ko?!" singhal ko pagkapasok na pagkapasok ko pa lang. ​"Ma-Ma'am, sabi niyo po bukas pa ang deadline—"

Kumunot ang noo ni Luna at nagbigay siya ng lugar para kay Courtney. “Nandito ka rin para kay Joshua?” “Oo, nandito ako para kay President Lynch.” Ngumiti si Courtney kay Luna at lumapit siya lalo. “Ito ang unang araw mo, pero kailangan mong mag report sa umaga at isa pang beses pagkatapos ng araw?” Sumandal si Luna ng kaunti. “Wala akong magagawa. Hindi natuwa sa akin si president kaninang umaga, kaya’t pinaparusahan ako.”