Requiem For A Dream Mga Nobela at Kwento

umiiyak kong saad. Marahan niyang pinunasan ang mga luha ko. “I haven’t told you this yet,” he said softly. “You were also in every single one of my dreams. I think we were really meant for each other.” nakangiti at naluluhang saad nito. Napangiti ako sa gitna ng luha. “Yes, I agree. Thank you for fulfilling my dreams, my Rhett Alaric.” “It’s my pleasure to grant your wish, my Elara Renoir and soon to be Alaric in just a few minutes,” sagot niya, puno ng pangako.

tanong niya, mababa at intimate ang boses sa tahimik na kwarto. Nabaliw ako sa pagbabago ng topic, pero tumango ako. “Siyempre. Ano gusto mong marinig?” “Traumerei,” sagot niya. “Schumann’s Dreaming.” Huminto sandali ang mga daliri ko sa keys. Traumerei—isa sa pinaka-romantic na piyesa sa classical piano repertoire, isinulat ni Robert Schumann para sa minamahal niyang si Clara. Basically, musical love letter.

Nanatili pa rin siya sa sahig, nakahiga dahil sa sapak na iginawad sa kaniya ni Frederick. Nag-palipat-lipat ang tingin niya kay Frederick at Anastasia. Sunod niyang tiningnan ang daliri ng dalawa, nang mapansin niyang walang suot na kahit anong singsing si Anastasia ay humalakhak siya at itinayo ang sarili. “Keep on dreaming, dude. Your supposed to be wife doesn't even have a ring.”

Mabuti na lamang at ni-lock ko ito kaya hindi siya makakapasok bigla. "Y-yeah. I'm okay, Kuya! Don't mind me!" Sabi ko. Wala na akong narinig kaya alam kong nakaalis na siya. Muli kong tiningnan ang mga nasira kong bagay. Hindi pa ako nasasastisfy. Inikot ko pa ang paningin ko at piniling sirain ang lahat ng bagay na makikita ko. You were once my dream, Nathan but you're now my nightmare.

“GUSTO KO LANG MAGING MASAYA! I CAN'T HAVE THE CHILDHOOD I WANT! THE TEENAGE LIFE I WANT! I CAN'T HAVE THE LIFE I WANT! ITO NA LANG, ITO NA LANG ANG PAMBAWI KO. I WANT TO LIVE MY MARRIED LIFE THE WAY I WANT TO!” “THEN SURPRISE MOTHERFUCKER! YOU CAN'T! THIS IS LIFE, YOU CAN'T HAVE EVERYTHING YOU WANT, YOU'LL NEVER KNOW WHAT THE FUTURE HOLDS! IT'S UNFAIR? SAANG NATION KA BA NAKATIRA? SA IMAGINATION? THEN WELCOME TO THE REALITY, PIECE OF SHIT!” “M-Mom? D-Dad? W-Why are you fighting?”

At doon niya nakita ang bagay na pilit nitong itinago buong araw. Mahigpit ang hawak nito sa manibela. Nanginginig ang mga daliri. Nakatingin lang ito sa sasakyan sa harap nila. Tahimik. Pero namumuo na ang luha sa mga mata nito. “Ma...” Hindi sumagot ang mama niya. Huminga lang ito nang malalim. Mabilis itong kumurap. Once. Twice.

If it was a dream, why I am in deep pain at bakit damang dama ko. I cried for the very last time and gave up when I felt that the pain reached its climax. Maybe, Luna had given me death instead of memories. Dahan-dahang nawawala ang hangin sa aking mga baga. My vision is starting to lose. After a minute of immense pain, my body gave up. I lost my consciousness. Maybe I'm facing the end of the line.

Nakita ni Kaiden kung paano sunod-sunod nq tumulo ang luha ni Dreams sa pisngi nito. "Tarantado ka!" Pagmumura ni Dreams sa madiin na tinig. "Makakaya kong tanggapin 'yong pang-iinsulto mo at pagdududa mo laban dito sa batang nasa sinapupunan ko pero 'yong pagsalitaan mo'ko ng ganyan, 'yon ang hindi ko matatanggap. Wala sa bokabularyo ko ang humingi ng tulong kapag kaya kong solusyunan pero ngayon lang ako humingi ng tulong sa ibang tao, sa'yo. Sa tingin mo ba gusto ko rin 'tong ginagawa ko? Kaiden, hindi pero nilunok ko ang pride ko para sa anak ko kahit nakakasakit ka na. Kung hindi mo'to kayang tanggapin, sige, okay lang pero huwag na huwag mo 'kong pagsasalitaan ng ganyan. Wal ang silbi

Kwento ni Mam Lessandra. "Kaya ikaw ang napili ko dahil sa pagiging malapit mo sa bata at alam ko na magiging close kayo ni Levin" sabi niya na ikinangiti ko. 'Jusko dream ko lang ay makita araw araw at makasama si Levis Wattson pero di ko ineexpect na mag-alaga ako ng bata at mismong anak pa niya. Gosh!'

Kung hindi siguro sinabi sa ‘kin ni doc, siguradong wala akong ideya sa kondisyon niya. Nilingon ko muna ito bago ibinalik ulit ang atensyon sa binabasa. “Sometimes, the alter has different motives..” Kumunot ang noo ko habang inuulit-ulit sa isip ang linya. Bigla akong napatigil nang marinig ko ang tinig mula sa kama. “What are you doing?” tanong ni Matthew, pero iba ang tono. Mas malamig, mas matalim.