Retribution In Tagalog Novels & Stories

Tahimik sana silang naglakad ng makarinig sila ng mahinang palakpak sabay ang mabagal at mabibigat na yapak palapit sa kanila. "Bien Fait! bein fait!" french word ibig sabihin ay bravo o well done. Agad napalilong silang lahat sa pinagmulan nito. "I admired your gutz young lovey-dovey. Do you really think that I will not be notified with your plans and your flight back to your country?" Sinabayan pa ito ng malakas na halakhak ni Johanson. Ang kaba na kanina pa nararamdaman ni Tin ay mas lalong lumala ngayon. Sabi na nga at ayaw niyang sumama muna para masigurong makauwi ng maayos ang asawa bago s'ya.

“Unlock it!” “Shit!” I heard him curse. “I forgot the key inside.” My eyes widened. “W-What?!” "Sumilong muna tayo roon!” “What?!” Wala akong nagawa nang lumapit siya sa akin at ginamit ang mga kamay para takpan ang bahaging ulo ko. Tumakbo kami sa waiting shed at doon sumilong. Damang-dama ko ang malamig na tubig ng ulan sa buong katawan ko.

CHAPTER 149 The One Who Should Never Return Quinn's POV "Ang taong dapat sana'y hindi na muling bumalik." --- Parang huminto ang buong mundo. --- Hindi ko alam kung bakit... --- Pero sa sandaling marinig ko iyon, alam kong iba ito. --- Hindi ito tulad ng pagbabalik ni Azrael. --- Hindi ito tulad ng mga lihim na unti-unting lumilitaw.

Ano bang meaning ng 'saglit' sa kaniya? Nang maayos ko na ang buhok ko ay napagpasyahan ko na lamang na bumalik kay Dixon. Baka umiiyak na naman 'yung bata, patay ako sa madre kung sakali. Hindi katulad kanina ay sa ibang daan ako dumaan. Mas malilom kasi sa may likod dahil maraming puno. I should really thank the trees for— Naputol ang aking pag-iisip nang makita ko sila. Naghahalikan. Na naman.

Nautal kong sabi. "At sino ang nagsabing hindi kita mahal?" Saad nito hinawakan niya ang kamay ko. "Okay aaminin ko.. when i saw Raya i feel exicited, naexcite ako kasi finally after so many years na naghintay ako sa pagbabalik niya finally nakabalik siya.. but trust me, after the day i saw matt holding your hands, doon ko napagtanto na hindi na si Raya ang mahal ko, i-ikaw yun Jae.. Yung na feel ko kay Raya excitement, yung pangungulila ko biglang napunan, and after that tinanong ko yung sarili ko kung mahal ko pa ba talaga siya? Pero ikaw yung pilit na sinasagot nito." Turo nito sa dibdib niya.

Itinaas niya sa ere ang isang maliit na punyal gamit ang pwersa mula sa pulang liwanag. "...ay itututok sa inyong mga puso. Sa oras na kayo ay may intensyon na traydorin ang aming lahi, tatarak itong kusa sa inyo , tatlong beses hanggang sa kayo ay mapaslang at maging abo. Kayo ay maglalaho sa hangin na walang iiwanang bakas. Ang punyal ay nababalot ng itim na mahika laban sa mga pagt-traydor at intensyong pagpatay sa kahit sinumang itim na bampira." Saad ng Supremo na naghatid ng matinding takot sa bawat isa.

Tila ba sa bawat sigundong iyon ay kapalit ng mga taong pananabik nila sa bawat isa. “Salamat at nakabalik ka na aking mahal. Ngayon ay kompleto na ako sapagkat bumalik na ang aking Reyna.” Malakas ang pagkakasabi ni Haring Baxton sa mga katagang iyon sapat upang marinig ng bawat tao at nilalang na naroon ng mga oras na iyon.

Isang kataga na nakakadurog talagang pakinggan kung sa iyong kaibigan naman maririnig. "Ang sabi mo takot kang mawala ako sa piling mo, pero sa nakikita ko ngayon..." "...hindi ka takot na umalis. Siguro nga marami na talaga akong kamalian kaya napagod ka na. Sana kung bumalik ka man muli sa akin, sabihin mo na ang totoo. Tatanggapin kita, Laishia." Matapos niyang sabihin ang katagang iyon, lumapit na muli siya sa kaniyang pwesto kanina.

Kailan man ay hindi sumagi sa isip niya noon na saktan o maghiganti rito. * Flash Back * " Inay!" Masaya akong babaonin ang masasaya nating alalala sa bahay na ito. Patawarin mo ako dahil sa pagibig ko kay Valerie, ay humantong ang buhay mo sa ganito. Mahal na Mahal ko siya Inay' at hinding hindi ko sasayangin ang sakripisyo mong ito. Luhaan siya na sinasambit iyon habang tinitignan niya ang bahay nila na lilisanin na niya ngayon. Matapos ang ilang taon nilang paninirahan rito. Pina-pangako ko sayo Inay! babalik ako rito para kunin ang tamang hustisya sa pagkamatay mo!" Sinukbit niya ang ang dalwang bag na naglalaman ng mga damit at umalis na roon at nagtungo kung saan sila magtatagpo ng kas

Ibinalik ko ang aking atensyon sa aking pasyente at tinapos ang pagtahi rito. “Wrap,” utos ko sa sundalong katulong ko para siya na ang magbalot sa pinagtahian ko. Matapos noon ay ibinalik ko ang tingin ko sa lalaking pinag-alala ako ilang oras lang ang nakalilipas. May ngiti sa kan’yang mukha na akala mo’y nagtagumpay. Habang naglalakad papalapit sa kan’ya hindi ko naiwasan ang pagbagsak ng aking mga luha. Walang humpay ito sa pagbuhos hanggang sa tumakbo na ako papalapit sa kanila para salubungin sila. Isang mahigpit na yakap ang ginawa ko nang sandaling nagkalapit kami.