Right Now In Tagalog Novels & Stories

Eight kaming magkakasama, so basically tulog pa ang apat. "Do you have plans for today? Mamayang gabi pa ang balik natin sa Pilipinas. Pwede pa tayo maglibot at mag-shopping," suhestiyon na sabi ni Angelo. "I'll go for shopping later, Capt. Malapit na kasi birthday ng mother ko. Kasama ko si Ria and you guys can go with us too," sagot ni Diane. "How about you, Kali?" Tanong sa akin ni Angelo.

sigaw nito sakin. napahawak ang sa dalawang tainga ko, nanginginig ang buo kong katawan at naiiyak na ako... "I-im s-sorry! sorry... i-i was i-was you know, how can you expecting Ice here right? e ayaw mo nga malaman niya kung nasan ka diba? diba? DIBAAA!" Para na siyang baliw, yung mga mata niya nakakatakot.

Parang naramdaman kaagad ni Miguel ang emosyon ng dalaga kaya nag-alala ito. "Please, honey... stop your tears from crying. Ang layo mo sa akin ngayon para yakapin kita at aluin." pakiusap ni Miguel. "Promise... after the event, I'll find ways to be with you, just don't cry. Please?" nag-alala ang boses nito sa kabilang linya.

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.

LOLO’S POV Nakaupo ako rito sa aking silid-aklatan sa Pilipinas, hawak ang aking tasa ng tsaa na unti-unti nang lumalamig. Sa harap ko ay ang aking matagal nang pinagkakatiwalaang Abogado—ang taong nakakaalam ng lahat ng aking mga ari-arian, mga kasulatan, at mga lihim na nais kong itago sa ngayon.

"Aba! Buhay ko na ang pinag-uusapan dito! Hindi mo ako maiintindihan lalo na at hindi naman ikaw ang nasa posisyon ko ngayon. Pakitawagan na si Hirrrooo! Saka si Drav! Susunduin ko pa s'ya sa school n'ya! Baka umiiyak na iyon!" "Come here and let's talk." "Tagalog nga, hindi ba?!" "Tatayo ka at maglalakad o ako na mismong magpapasabog sa'yo?!" "Hindi nga pwede kasi sasabog ako at wala pa si Drav!"

Hindi pa ako nakakamove on kanina and now it's building up again! Tumindig ang balahibo ko sa aking batok at napapikit ng mariin habang kagat-kagat ang pang ibabang labi. Hindi gaya kanina na nakasuot siya ng kanyang pantalon ng maramdaman ko ang kanya, ngayon ay balat sa balat. Namilog ang mga mata ko. His manliness is kissing the tip of my folds!

Subalit ngayon ay nandito siya sa Laguna mismo sa aking harapan na siyang labis kong ipinagtaka. "Na istorbo ba kita?" Mahinahon na tanong ni Troy habang may ngiti sa kaniyang mga labi. Napatigil naman ako habang tulala lang dahil sa hindi makapaniwala na nandirito siya ngayon.

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”