Rivalry In Tagalog Novels & Stories

“Unlock it!” “Shit!” I heard him curse. “I forgot the key inside.” My eyes widened. “W-What?!” "Sumilong muna tayo roon!” “What?!” Wala akong nagawa nang lumapit siya sa akin at ginamit ang mga kamay para takpan ang bahaging ulo ko. Tumakbo kami sa waiting shed at doon sumilong. Damang-dama ko ang malamig na tubig ng ulan sa buong katawan ko.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

paliwanag niya sa akin. Biglang kumalabog ang puso ko. Naalala ko ang mga paglapit sa akin ni Anthony noon, at habang naiisip ko na muli siyang makakalapit sa akin ay nakakaramdam ako ng takot. "Katulad sa aming mga businessmen at businesswomen, may mga kaaway rin sila like competitors. Wala lang sa kanila kung magpatayan sila. Base rin sa imbistegasyon, marami nang napatay si Anthony," patuloy niya.

nahihiya ako sa katangahan ko. "Hindi ka ba nagugutom?" Pambabasag niya sa katahimikan. "H-hindi e." Sagot ko. Hindi na ulit siya kumibo at tutok nalang ulit ito sa pagddrive, siguro nga magkaiba talaga ang "Crush" sa "Love", kahit kasi gaano ko titigan si Matt wala akong maramdaman na "Love" for him. Siguro talagang hingaan ko siya for being nice to his team at sakin narin.

Jealousy. Minsan, hindi ako sure kung mas mahirap bang umalis… o yung manatili sa tabi ng isang taong wala nang kakayahang pasayin ako pero mahal ko pa rin. “Honey, I love you. I want to hear your voice. I miss that. Gumising ka na.” Pinunasan ko ang luha saka hinalikan ang kamay niya. “Endri Mango Domingo. The man who feel this way. I still love you, honey.” Pagkatapos kung sabihin ‘yun dinampian ko ng halik ang labi niya.

"Anong ginagawa n'yo d'yan?" May isang malaking boses na nagsalita at mabilis nitong nakuha ang atensyon ko, mga Guerrero! Napaatras ako dahil hindi ko sukat akalaing na mabilis silang makakarating dito sakay ang kanikanilang kabayo. Katulad din sila ng Guerrero ng mga taga-Rialacande pero sila ay may malagintong kulay ng mga s*****a at isang logo na ngayon ko lamang nakita.

“Tama iyan. Ang pagiging ama ay hindi nasusukat sa dugo, kundi sa pagmamahal at pag-aaruga. Kung si Rama ang itinuturing niyang ama sa kanyang puso, wala tayong dapat ikatakot o ikahiya.” Ang mga salita ni Lolo ang nagpatibay sa aming lahat. Sa paglipas ng panahon, naging pangkaraniwan na ang tawag na iyon sa aming tahanan, at maging sa mga pagtitipon kung saan naroon ang mga tao. Ang mga kaibigan at kasosyo ay naintindihan na ang ugnayan nila ay higit pa sa pagiging magkamag-anak—ito ay isang pamilyang binuo ng pagmamahal at katapatan. Minsan, kapag tinatanong ko si Mave kung bakit niya tinatawag na “Daddy” si Rama, nakangiti lang siya at sumasagot nang simple ngunit tumatatak sa puso.

Rhiann’s Pov. "By the way, 'wag rin masyadong malandi, ghurl. Dahan-dahan lang sa pagkirida baka masaktan ka lang. Lalo na kapag nakatagpo ka na ng mas higit pa sa kalandian mo. Kawawa ka naman kapag gano'n kasi tinalo pa kalandian mo. Pasalamat ka at mabait ang kaibigan namin. 'Di tulad mong parang linta kung makakapit sa asawa niya," dagdag ni Aya.