Rizal Without The Overcoat Novels & Stories

But the next day, after we had lunch, when Raizel and Mom went to the tree house, she pulled me to our room. We just took a quick shower. Napansin ko pa ang gulat sa mata niya nang makita ako na nagsusuot ng damit pambahay. “Lyn, pupuntahan ko na sina—“ Hindi ko natapos ang sasabihin ko dahil sinunggaban niya ako ng halik. Nang makaupo ako sa gilid ng kama, mabilis siyang pumaibabaw sa akin at ikiniskis ang pagkababaȇ niya sa akin. She’s wearing a black robe but nothing beneath. I can feel her soaking wet on my shorts.

"Alam kong naririyan ka lang sa dilim! Alam kong naririnig mo ako!" Mula sa malalim na anino ng mga naglalakihang puno ng niyog, isang bulto ang unt-unting lumitaw. Ang makita si Julian Elizalde ay tila makakita ng isang halimaw na galing sa hukay. Ang kanang bahagi ng kaniyang mukha ay mapula at sunog, isang permanenteng marka ng kaniyang kabiguan sa bodega. Ang kaniyang mamahaling suit ay basahan na lamang na nakasabit sa kaniyang katawan, ngunit sa kabila ng kaniyang itsura, ang baril sa kaniyang kamay ay hindi kumikibo—matatag itong nakatutok sa puso ni Ria.

Pagbukas ng pinto sa rooftop, sinalubong siya ng malamig na hangin ng Baguio. Walang tao, maliban sa isang pigura sa dulo—nakatalikod, nakatingin sa city lights sa ibaba. Si Rafael. Nakasuot ito ng dark turtleneck at coat, hands in pockets, parang estatwa ng kalungkutan. Pero nang marinig nito ang yapak niya, dahan-dahan itong lumingon. “Akala ko hindi ka darating,” sabi niya, mababa ang boses.

Hindi ko man lang namalayan ang oras. "Agad akong hinawakan sa kamay ni Roldan ng mapansin nitong tapos na akong mag-ayos. Naka-white dress ako at simpleng sandal. Fresh na fresh akong tingnan pero ang totoo lang namamaga ang aking perlas dahil sa ginawang pagsisid sa akin ni Roldan. Naka-simpleng pajama at tshirt lang naman si Roldan. Pero gwapong-gwapo ako dito.

Walang halong saya, kundi ang nakikita niyay parang Isang galit at pagdududa, una siyang umiwas dahil naiilang siya sa paraan ng pagtitig nito sa kanya. "So," mahinang sabi ng binata habang pinupunasan ang patak ng ulan sa kanyang buhok. Saka din napagtanto ni Rica nga malakas nga ang buhos ng ulan sa labas. "This is the famous Ordiza mansion. Never thought I'd step foot here- Again."

kabadong wika ni Reina na pinapaliwanag ang nangyari. Nakatitig pa rin si Rouge sa balat kong puno ng pasa at sugat. He took off his robe, leaving his white sando underneath—but I could see how his big & hard chest and biceps moved every time he moved. Pinatong niya ang roba sa balikat ko kaya niyakap ko iyon. Aside kasi sa mga sugat na natamo ko, sira-sira rin ang party dress na suot ko.

Sabi niya sabay turo sa relong suot. Agad akong napatingin sa orasan sa gilid at doon lang napagtanto na gabi na pala, hindi ko man lang napansin dahil sa aking ginagawa. “Sure, take care.” Sabi ni Raziel, pagkasarado ng pintuan ay tumayo siya at sinuot ang kaniyang jacket. “Maybe let’s wrap it up for tonight.” Ngayon ay nasa akin naman ang atensyon niya.

Kaya imbes na tumanggi, nagpasalamat na lang siya kay Rozen. “Salamat. Lalabhan ko ito at ibabalik sa ‘yo…” Iiling na sana si Rozen. Hindi siya nagsusuot ng damit sa pangalawang beses. Lahat ng damit niya ay puro brand new. Pero nang maalala ang sinabi ng dalaga, na lalabhan niya ang coat at ibabalik, tumango siya bigla. “Okay,” pagpayag ni Rozen. “Let’s go. I’ll take you home.”

Hindi niya maipaliwanag ang kakatwang nakita nila. Napakagat muli siya sa kanyang ibabang labi, isa pa sa iniisip niya ay ang lalaking nakasuot palagi nang mahabang coat, at nakasuot ng sumbrero na akala mo ay dadalo siya sa isang royal events, or akala mo'y nawawalang prinsipe sa london. Hindi niya ma-explain ang outfit nito, minsan parang si Jose Rizal manamit, minsan parang isang may lahing dugong bughaw na galing sa Europe. Pero ang malinaw sa kanya ay ang mahaba nitong matingkad na brown na buhok na hanggang leeg katulad sa kanya, sobrang tangkad nito, matangos ang ilong, matangkad, at matikas ang pangangatawan.

“Kung balak naman nating magsuportahan hanggang sa pagtanda, kailangan pa ba nating tratutihin ang isa't isa na parang estranghero? Huwag mong balikan ang nakaraan, pahalagahan mo na lang ang kasalukuyan.” Naisara niya na ang zipper kaya tumayo na kaagad ako at isinuot ang high heels. Ang night gown ay perpektong nagpakita ng mahahabang binti, makitid na baywang, at malulusog na dibdib ni Ria Canlas. Ang balat niya ay kasimputi ng niyebe, at ang bahagyang pula sa pagitan ng kanyang mga kilay ay nagbigay ng kakaibang halina.