Rizal Writings の小説・ストーリー

Muling paghingi niya ng tawad pero pareho naming sinabi ni Raziel na ayos lang ang lahat. Maingat na nag drive palayo si Raziel doon, at hindi ko na nagawang tapusin ang sasabihin ko. But I will make sure na sasabihin ko sa kaniya iyon bago kami sabay na pumunta sa abroad, sabay kaming papasok sa bagong pahina ng aklat na dalawa naming isusulat.

"Opo. Naglakad na siya papalayo at bago niya maisara ang pinto ay nakita ko pa ang nagtatakang reaksyon sa mukha niya. Itinuon ko na ang atensyon ko sa binigay na folder ni Jason. Nasa harapan ko ang buong detalye ng buhay ni Ria Canlas— mula pagkabata, mga nakuhang marka sa eskwelahan, pati na ang kanyang ugali at mga hilig. Isang mabigat na kunot ang nabuo sa noo ko habang binabasa ang bawat linya. Bakit may pakiramdam akong may hindi tugma sa impormasyong ito? ---

Dinampot ko ito at sinimulan basahin ang nakasulat. "Riel Valderama, has successfully completed the requirements for admission to the Philippine Bar and has taken the oath of office as a member of the Integrated Bar of the Philippines... what the—" mahina kong bulong sa sarili. Sinipat ko muna si Riel, at nang makitang tuloy lang siya sa ginagawa ay binalik ko ulit sa certificate ang atensyon. "Wow," tanging nasabi ko matapos suriin ito ng mabuti.

“Artista naman si Ralia. Wala naman sigurong masama at hindi iyon pag-iisipan ng masama ng ibang viewers. Isa pa, siya ang gumawa ng script, siya ang nag-isip ng lahat, kahit ako, tumanggi ako nung una kasi iniisip kita, pero iyon talaga ang gusto niya.” Utos ni Ralia nung nasa Tagaytay pa kami, mag-isip na lang din ako ng mga pekeng reason kapag inusap na ako ni Guison. Sinunod ko na lang din siya, kaya gumawa na lang ako ng pekeng sagot. Tila naman napakabilis mag-type ni Guison, dahil may sagot agad siya.

Para akong estatwa na hindi gumagalaw, bagaman ramdam na ramdam ko ang malalakas na pagtambol sa aking d****b. We only have a week to write for a novelette. Kung inaakala ni Sir Rizardo na mas madaling magsulat kung may kasama, nagkakamali siya sapagkat mas madaling magsulat kung mag-isa ka. Because we may have the same passion but not the same perception and preferences.

Naitatag nila ito matapos mahuli at maipatapon sa dapitan si Jose Rizal, na siyang pinuno ng La Liga Filipina at si Tiyo Andres ay miyembro rin nito. "Grabe, totoo pala yung mga nakatala sa mga libro noon sa kaganapan sa Pilipinas." namamanghang sabi ni Lara habang binabasa ko kanina ang talaarawan ko, na di ko maalalang gumawa ako nito noon.

“Sa probinsya ng Rizal ako lumaki hanggang mag sampung taong gulang ako. After noon, nagpalipat-lipat ako ng bansa. Bumalik ako sa pamilyang Santillan noong fifteen years old ako… at bago ako mag seventeen, ipinadala ako sa Africa.” Napatingala si Isabela. Takang hindi siya makapaniwala sa mga nalaman niya mula kay Rafael. Hindi niya maitago ang pagkalungkot at maraming tanong sa isip nya—paanong ang kasing yaman at kilalang Rafael ngayon ay may ganitong mga pinagdaanan sa buhay. “Ha?” “Mrs. Santillan,” patuloy niya, “mas mahirap ang mga pinagdaanan ko kaysa sa naiisip mo.”

"Dahil iniwan niya kami! Pinabayaan niya ang nanay ko! Lahat ng hirap na dinanas namin, dahil sa kanya!" Hindi na nagtagal pa si Aidan. Hayaan na lamang niya ang batas ang humusga. Ngunit ang diary ni Isabel Cruz ang ngayon ang sentro ng kanilang atensyon. Ang bawat pahina ay naglalaman ng mga salaysay ni Isabel—ang kanyang pagmamahal kay Don Rogelio, ang kanyang pag-asa, ang kanyang pagkabigo, at ang sakit ng pagiging pinabayaan kasama ang kanyang anak. Inilarawan din niya ang mga pagtatangka niyang humingi ng tulong, at kung paano siya palaging tinatanggihan. Ang mga sulat ay nagpapatunay sa hinanakit ni Leo, at nagbibigay linaw sa kanyang motibo.

Ang future begins—mga aklat tungkol sa architecture, design, urban planning. Ang medalyon ay kumikinang sa kanyang kamay. Sa gitna ng shelves ay nakita niya ang seksiyon ng Philippine Foundations. Isang aklat ang nakakuha ng kanyang atensiyon: “Building a Nation: The Foundations of Manila Architecture.” Alam niya na ito ang unang aklat na ibinigay ni Elvira kay Rafael, na siyang nag-udyok sa kanyang pag-aaral. Ito ang aklat na naging catalyst ng ‘hinaharap’ ni Rafael.