Rizal Writings Mga Nobela at Kwento

malumanay na ang pag sasalita ni Miss Portia, pero naroroon pa rin ang lamig at authoritative sa aura nito. "Course and block." Isinulat ko ang mga iyon ng hindi nag tataas ng tingin. "And explain Philippine Literature. List down three Philippine writers, I don't wanna see Jose Rizal's name on your paper. There's a lot of underrated writer out there, if you love reading Philippine literature then this activity will be easy for you. This will serve as your first activity." Half an hour lang ang binigay niyang oras sa amin, at dahil tambay ako sa library at minsan na naming pinag aralan ang literature ay mabilis lang din akong natapos.

bilin ni Ate Rosa. Tumango ang katabi ko. "Walang problema." Nang makaalis na si Ate Rosa ay nagsimulang magsulat si Rafael. He's writing the key points of the topic. Ganoon kasi ang ginagawa niya para maintindihan ko raw at mabalikan ko kung sakaling kailangan. Nilingon ko siya at naalala na naman ang sinabi ni Rica kanina. Seryosong-seryoso siyang nagsusulat.

tanong ni Gabriel kay Angie. "Si Jose Rizal ay naging bayani dahil sa kanyang mga isinulat na nagmulat sa mga Pilipino tungkol sa pang-aapi ng mga Espanyol. Ginamit niya ang kanyang talino at pagsusulat para ipaglaban ang kalayaan ng ating bansa," sagot ni Angie, habang hinahaplos ang buhok ni Gabriel. "Ang gagaling po nila, Mommy, Daddy. Salamat po sa tulong niyo," sabi ni Gabriel, habang patuloy na nagsusulat ng kanyang mga notes.

IKATLONG TAUHAN “Raziel” GINAW. Kagat. Nakikisama ang nginig. Banayad na kanyang kinakatkat ang kuko at balat sa gilid ng kanyang mga daliri sa labis na kabang nararamdaman. “Here’s the result of your past examination.” Sinundan niya ng tingin ang kanyang kaklase na siyang inutusan ng kanilang propesor upang ipamigay ang kanilang mga papel.

Hindi naman ako magaling magk'wento. "Ngunit nais kong marinig," aniya. Tumango ako nang bahagya. Gusto ko talaga ik'wento. "Maikli lang naman. Sana maintindihan mo." Ayoko kasing natatahimik kami rito. Natakot ako sa sinabi niyang tikbalang, e. Lalo pa't dumarami ang fireflies. "Dati, wala talaga silang ilaw sa pwet nila," panimula ko kaya natawa kami. "Mahilig silang lumapit sa mga apoy. Gaya niyan," turo ko dun sa mga lumilipad na maliliit na insekto at pinalilibutan nila iyong gasera. Nabasa ko yata 'to kay Jose Rizal. "Sabi ng nanay ng maliit na gamu-gamo sa anak niyang mahilig lumapit sa apoy, 'anak, huwag kang lalapit at baka masunog ka' ngunit hindi nakinig ang anak. Nahuhumaling ta

"Isa ka sa mga pinakamahusay na manunulat sa buong lalawigang ito. At napatunayan mo ito simula noong bata ka pa. Kaya, di lingid na mailagay ka at maging isang patnugot," Natuwa naman si Don Miguel sa puring natanggap mula sa kanyang dating maestro. Noon pa ay kinahiligan na ni Don Miguel ang pagsusulat ng mga lathalaing pampanitikan. Sa katunayan noong pitong taong gulang pa lamang siya, ang kanyang tulang pinamagatang El Flora de Madre o Ang Bulaklak ni Ina ay nanalo ng gintong medalya sa labanan ng mga batang manunulat na ginanap sa Unibersidad de Santo Tomas, ang pinakatanyag na unibersidad sa buong kalakhang Filipinas. Naitampok rin noon ang tulang ito sa isang pahina ng Viva Espanya,

Walang subject na ganoon sa school namin sa Canada at tanging kwento lang ni mom ang naaalala ko. I know stories about Dr. Jose Rizal and his works, Noli Me Tangere and El Filibusterismo. But other than that, wala na. I heard about Magellan and Lapu-Lapu, pero sa totoo lang, hindi ko alam kung ano talaga ang nangyari sa kanila noon. And now that I’m here, I need to read everything. Kailangan kong malaman kung ano ba talaga ang nangyari sa kasaysayan ng Pinas. I’m a filipina, afterall.

Hindi pa ako handa sa darating na bukas ngunit sigurado na ako na hindi ko bibiguin ang mga salitang nabasa ko sa letter na iyon. Noong una ay nahirapan ako na pumili kung mananatili ba ako sa Gemolis City o babalik dito sa Rallnedia. Ngunit ng mabasa ko ang mga nakatala sa white envelope na ibinigay sa akin ni Doctor Sylvia ay naliwanagan ako, nagka-idea, nagkaroon ng dahilan upang bumalik dito sa bansang ito. Ngayong gabi ay namamaalam na ako sa pangalan ko bilang Diala Madrigal, ang babaeng lumaki sa lugar na simple lang ang pamumuhay, ang babaeng maarte sa paningin ng karamihan at ang babaeng mahina pagdating sa emosyonal na bagay. Bukas na bukas ako na si Gissela Dialaldi Rosales Wayler

She’s the queen of General Fiction. Kapag binabasa niya ang sarili niyang gawa ay natatawa siya. Minsan napapatanong pa siya sa sarili niya na talaga bang siya ang nagsulat no’n? Hindi kasi niya kayang maniwala. At kapag may book signing siya, nagugulat talaga siya. As in literal na gulat. Hindi kasi siya umasa na ganon karami ang nagbabasa sa mga gawa niya. Feeling niya tuloy ka-level niya si Jose Rizal. She laughed. Minsan talaga, mahangin ang utak niya.

she snapped at him. "At ano ang masama sa salitang binibini? Sabi nga ni Bonifacio, ang hindi magmahal sa sariling wika ay masahol pa ang amoy sa malansang isda. Pa-ingles-ingles ka pa, eh, sa Manila ka lang naman galing," pang-aasar niya pa. She rolled her eyes upwardly. "It was Rizal who said that, for goodness' sake!" He smiled inwardly. Siyempre, alam niya ang tungkol doon. Puro man siya kalokohan sa buhay ay hindi naman siya ganoon kabobo. It was just that, he loves irritating this lady.