Room To Room Chapter 1 Mga Nobela at Kwento

She then paused habang nakikiramdam sa dalawang tao na nasa kanyang harapan. Chloe halted pero agaw pansin sa kanyang isipan of where she was, she noted that the room was spacious, and she started to roam her eyes around to the well-lighted space and saw that all furniture was creamy white matching all the walls and curtains as if they were perfectly thought of. Bigla niyang narinig ang salpak ng alon sa di kalayuan at doon niya napagtanto na she's somewhere near the beach. “Where did they take her?” She wanted to ask but decided to keep her mouth shut.

MY MILITARY CRUSH CHAPTER 32 I woke up in an unfamiliar room, inilibot ko Ang paningin at namangha sa interior design nang kwartong kinaroroonan ko, it was filled with white and gray. Kompleto sa kagamitan, may closet at bedside table, may nakapatong din ditong lampshade with a picture frame, it was our wedding picture. Sa ding-ding Naman ay may nakasabit na mga paintings at Ang iba ay mga larawan namin at nang anak namin, I heard a sound nang paghanpas nang alon kaya Dali Dali akong bumangon at hinawi Ang makapal na kurtina, there namangha ako sa nabungaran, it's just a glass wall kaya Malaya Kong natatanaw Ang labas, tirik na Ang araw at Kay Ganda nang karagatan. Naalala ko Naman na Ang na

Aniya sa isipan saka siya napa-ubo para kunin ang atensyon ng binata. "Hel--" Babati pa nga lang naman sana siya nang bigla siyang hindi patapusin ng binata. "Who told you to enter my room, woman?" tanong nito sa kalmadong boses pero mababakas mo sa tono ng pananalita nito ang pagkairita. "A-Ah, si Manang Lucile, Sir. Tinuro niya sa 'kin ang kwarto niyo--" "Did she tell you to come in?" Pag-uusisa nito and this time, he tried to face Bethany.

Patuloy parin siya sa pagsipsip sa leeg ko habang ako ay napaliyad ng patuloy niya paring minamasahe ang aking dalawang dibdib. He stopped and carried me through the nearest room in the living room–the guestroom. It was dark on our way but he entered the room for a minute like he can clearly see the way. I closed my eyes when he lounged me down in a soft mattress. Walang salitang namutawi sa mga bibig namin. The room was covered with deafening silence and the temperature went up.

Umiling ang babae. Matagal nang nakaupo si Dea dulo ng kama. Hindi niya alam kung ilang oras ng nakaalis si Mr. Chu. Mag-isa na lang pala siya sa loob ng Room 214 sa Hotel Majorica.

Esqueza. End Of Chapter 1

Nagpaalam na siya sakin at pumasok na siya ng kuwarto niya. Iniligpit ko ang ginamit namin at napatingin sa pinto ng kuwarto ni Rydyer. Biglang bumukas ito at nagkasalubong ulit ang mga mata namin. Hinarang niya ang dadaanan ko. Bumukas ang mga labi niya at nagsabi siya ng mga salitang hindi ko inaasahang manggaling sa bibig niya.. End of Chapter 11

Sabay na kaming pumasok sa kwarto at hindi nalang inisip ang mga bagay na darating pa dahil anG mahalaga ay ang ngayon. Mr_Nobody Y.Y 6 chapter left Book will be end Chapter 24

"Ok, I will let you leave but tell me everything first" **end of chapter**

HOSPITAL — CASHIER AREA Tahimik ang hallway ng ospital, pero para kay Calista, parang ang lakas ng bawat yabag niya. Mabigat ang dibdib niya habang papalapit sa cashier. Hawak niya ang maliit na papel na may nakasulat na detalye ng kwarto. Huminga siya ng malalim. “Room 808, Yi Chen Chiu,” mahinahon pero nanginginig na sabi ni Calista.