Sa Gitna Ng Ulan Mahal Ko Novels & Stories

Nanggigigil na bulong ni Scarlet. "That stinky bitch nakabingwit ng mataba at malakiing isda. Grabe namana ng swerte niya Scarlet." Natatawang saad ni Gwyna. "Napaka- swerte talaga... Bilyonaryo ang lalaking yun tagapag- mana at nag- iisang anak ni Don Robles."

Matutumba na sana ako ng saluin ako ni Jj " Pa kiss nga " nakangiti niyang sabi. Dumagdag pa ito sa sakit ng ulo ko! Aba'y ang angas, di man lang nahiya HAHAHAH sarap ipaalala sa kaniya na nanliligaw pa lang siya. "Iwss " sagot ko. Ang sakit ng ulo ko gusto ko nang matulog. Bigla nalang ako nawalan ng malay. Kasalanan ng bilyonaryong to eh, ang gulo HAHAHAHHAHAHQHH

sabi ko sabay tapon ng bag ko Hala yung bag ko natapon ko sa taniman,natumba yung bulaklak Ahh basta!wala akong paki! " All this time linoko mo pala ako, deserve ko ba talagang masaktan? ". naiiyak na sabi ko nanaman " Minahal kita pero hindi pala ako ang mahal mo,ginamit mo lang pala ako para mapansin ka ng kaibigan ko?how could you!I hate you!I hate you Allen! ". hagulgol ko ng biglang may nahulog na sanga ng puno sa Ulo ko

GRAPES Malakas ang ulan ng gabing iyon at tila nagbabadya ang isang bagyo kasabay ng aking nararamdamang bigat sa loob dahil ngayong gabi ay isinugod ko sa ospital ang pinakamamahal kong ina. Ang nanay ko na siyang nag-alaga sa akin mula pagkabata. Ang kaisa-isang taong nagpahalaga sa akin, nagmahal at nagturo sa akin ng lahat ng aking nalalaman. Ipinaramdam niya sa akin na buo ako, na hindi namin kailangan ng kahit sino para mabuhay. Kahit pa ang tatay ko na hindi ko man lang nakilala simula ng ilabas ako ng nanay ko sa mundo.

Mas mapapaiksi pa ang buhay ko kung iyun ang gagawin ko "Ahhh, Sir...grabe ka! Ahhh!" narinig kong malakas na ungol ni Gina. Kasalukuyan kong nilalantakan ang magkabilaan nitong suso. Ang damit pang -itaas nito ay tuluyan ko nang nahubad.

Saglit lang ako sa taas tapos ang lakas na agad ng ulan? Bahala na nga! Mabilis na lang akong tatawid. Sumugod na ko sa ulan at hindi pa ko nakakatawid pero napahinto na agad ako. Nagsimulang mag unahan ang luha ko sa pagbagsak. I was frozen What's this? Tama ba ang nakikita ko. Si Thunder, kasama nya si Ella. They are so sweet and happy together. Mas dinurog ang puso ko nung maghalikan sila.

Isang sapok ang tumama sa ulo ko. “Siya pala si Natalia. Tama ka, Hon. sobrang ganda niya. Sa tingin ko magugustuhan agad siya ni Mr. Song. Siguradong matutuwa ang matandang ‘yon dahil natural beauty ang anak mo.”

--- Napangiti ako. --- "What?" --- "Uulan." --- At tila sinang-ayunan siya ng langit. Dahil ilang segundo lang... Bumuhos ang malakas na ulan. --- "Aah!" Sigaw niya habang tumatakbo. --- Napatawa ako. --- "Come on!" --- Hinila niya ang kamay ko. --- At sa isang iglap... Naramdaman ko ang kamay niya sa kamay ko.

Lahat ng witty lines ko, biglang nawala. “Uulan” sabi ko. Tapos natahimik ako. “I mean umuulan” Tumingin siya sa likod ko, sa bintana kung saan kita ang buhos ng ulan. “Alam ko” sagot niya. “Hindi ako makatulog” dagdag ko agad. “Maingay. Tsaka madilim. Tsaka parang bumabalik yung mga… alam mo na”

Zhia, akala ko ba mulat ka sa katotohanan ng mundong to? Dumadaloy sa pisngi ko ang patak ng ulan at luha. Masakit. Masakit lalo na dito sa dibdib. Ang bilis ng takbo ng puso ko. Kasing bilis ng mga nagsisitakbuhang tao dahil sa biglaang ulan. Ulan? Bakit wala ka man lang pasabi na darating ka sa gitna ng masayang araw? Alam mo bang marami kang ginulat? Nakakasakit ka.