Sad Dying Quotes Novels & Stories

Nakita kong nag-isip muna siya sandali saka humugot ng malalim na hininga bago nagsalita, "She passed away five years ago." Hindi ko inaasahan ang pag-amin ng matanda. At bigla ay nakaramdam ako ng simpatya at awa para sa matandang Saavedra. Talagang napakasakit mawalan ng mahal sa buhay, ngunit mas masakit kapag kabiyak mo ito. Nakababaliw ang sakit! "I'm sorry for your lost, Mr. Saavedra," sinserong saad ko sa matanda.

"Eh, ba't ba kasi pinapahirapan mo yang sarili mo? Veron, maikli lang ang buhay. Kung ganyan ka palagi, eh, wala...hindi ka mag go-grow..." "Wag mo nga akong bigyan ng life quotes. Para namang may magagawa yang himala. Yung lungkot na nararamdaman ko, hindi na tinatablan ng mga ganyan." "Edi, sorry! Ang sa'kin lang naman, since hindi naman 'to yung first time na nangyari sa inyo to, gusto ko lang mapagaan ang nararamdaman mo." Silence and the only sound is the echoes of the vehicle that has been coming back and forth in the busy street of the city. Suddenly, his phone rang and he immediately answered the other party. "Oh, ano na?"

Sa loob ng maraming taon, sigurado akong ganoon ang magiging reaksiyon niya, masyado ko na ngang saulo lahat e. "You didn't know how many life sacrifices...gone in order to save you, right?" mahinahon ang pagkakasabi niya, at nawalan ako lalo ng imik dahil sa sinabi niya. I tried to raise my head, pero hindi ko kinaya at ako na mismo ang kusang lumihis ng tingin.

Naiinis ako dahil tinitake for granted niya lang ako. "Yes! I really do love you that's why I'm glad you don't love me yet.." Nangulubot ang noo ko. Hindi ko siya maintindihan. "Pwede ba linawin mo ang mga sinasabi mo..!" Singhal ko nauubusan na ako ng pasensya. "You don't deserve a person who is about to die.. I have cancer, Lyresh. I'm dying soon. Thank you for coming into my life. You made me feel real happiness."

"Did we do something wrong again, boss? Sinusunod na po namin ang lahat ng mga inuutos nila sa amin. Ano pa po ba ang gusto niyo? Halos wala na kaming tulog. Pinagdadamutan pa nila kami ng pagkain. Balak niyo ba kaming patayin?!” Umiling si Miss Quinn. "Death is an easy route for escape, Vida. Hindi matutuwa ang kaibigan ko kung mamamatay kayo agad." Kumunot agad ang noo ni Vida. “Kaibigan?"

singhal ko, agad akong bumangon at nagmamadaling lumabas ngunit dali akong napigilan ng matitipunong bisig nito. "Ariah...please calm down, you need to calm down. Sasabihin ko kung nasaan ang mama mo pero ipangako mo sa 'kin na wala kang gagawing masama, alam kong mahirap, sobrang hirap ng pinagdadaanan mo ngayon, I’ve been there, nawalan din ako ng mahal sa buhay, I felt devastated no’ng namatay si papa but death is inevitable, it’s always there, ang kailangan lamang natin ay acceptance, I know it’s going to take time to get through the shock of this loss. But I just want you to know I’ll be here for you all the way.”" aniya habang deretsong nakatingin sa aking mga mata. Ramdam ko ang sinse

Kaya, kailangan nang mamatay ni Sabrina! “Holden Payne, hayaan mo akong mamatay. Ito ang pinakamahusay na paraan upang malutas ang pagmamahal at pagkapoot sa pagitan mo, sa akin, at ng iyong kapatid na lalaki! Kung kukunin mo ako, hindi titigil ang iyong kapatid sa iyo sa buhay na ito. Sa ugali ni Sebastian, hindi niya ikaw palalampasin. Kapag dumating ang oras, kung pareho kayong mag-aaway dahil sa akin, hindi ko rin kayang harapin ang aking yumaong biyenan pagkatapos kong mamatay. Kaya, Holden, hayaan mo akong mamatay.”

eh? "Sabi ko labas ka diyan. Muntikan mo na akong banggain. Ayaw ko pa mamatay, Hoy!" "I'm sorry... It was accident." "Aksident aksident ka diyan! Paano kung namatay ako sa kapabayaan mo, ha? Di' Iwan ko iyong Nanay ko! may sakit. Sa sunod, ha? ayaw pataka sa pag drive, Dong!" "Ha? Pataka? Dong? What's that?"

Kahit na wala rin namang silbi ang punasan ang mga luha niya dahil patuloy pa rin ang mga ito sa pagtulo. Umiling ako sa kaniya, “No, Madison, please, don’t you ever think that way. Don’t you ever say that way, hmm? Huwag kang sumuko sa hamon ng buhay kasi kaming mga nagmamahal sa iyo ay hinding-hindi ka susukuan kailanman at kahit na ano pa ang mangyari. So, please, Sweetheart don’t ever give up. Don’t ever give your life up over something bad that would eventually pass after some time. You just got to give it some time, Madison and wait because one day you would heal even before you knew it. And besides ay nndito pa kaming mga nagmamahal sa iyo. Nandito pa si Papa, si Karine at ako. Nandit

--- --- "Afraid?" Mahina kong ulit. --- Tumango siya. --- "I wanted a world where you would never suffer." --- --- Napapikit ako. --- Dahil naiintindihan ko. --- Pero hindi ibig sabihin na tama. --- --- "Pero Daddy..." --- Nanginginig ang boses ko. --- "A world without suffering isn't a world without pain." --- Huminga ako. --- "Sometimes suffering teaches people how to care."