Novel & Cerita Sad Poem About Love

Hinihiling na sana kahit konti ay maibsan ang lungkot na nadarama nito. And the tears come streaming down your face When you lose something you can't replace When you love someone, but it goes to waste Could it be worse? Lights will guide you home And ignite your bones And I will try to fix you And high up above, or down below Silong ako ng aming gazebo sa hardin, pero ang puso't isip ko ay na kay Amorah. Ang tanging babaeng minahal ko at ang tanging nais kong makasama... pero nagawa ko pa ring saktan... At iwan.

I want you and your beautiful soul Ramdam ko ang pamumula ng magkabilang pisngi ko, ngunit hindi ko iyon alintana, sapagkat hindi ko na rin maalis at hindi ko na rin mapigilan ang mga mata ko na hindi tumitig pabalik sa kaniya. I know that you are something special Parang unti-unting nawawala ang mga estudyanteng nandito ngayon, dahil ang pakiramdam ko ay kaming dalawa lang ang nandito ngayon. To you, I'd be always faithful Unti-unti kong naramdaman ang pagbilis ng tibok ng puso ko na sumasabay sa tugtog ng gitara at ang kaniyang pagkanta.

I turned on the stereo of his car and jam together with the music. “Loving him is like driving a new Maserati down a dead-end street. Faster than the wind, passionate as sin, ending so suddenly...” I sang while Hector is tapping the steering wheels with his fingers. "Loving him is like trying to change your mind once you're already flying through the free fall. Like the colors in autumn, so bright, just before they lose it all.” He chuckled. “It's not obvious you simp for Taylor.” Kinindatan ko lamang ito. “Losing him was blue like I'd never known. Missing him was dark gray, all alone. Forgetting him was like tryin' know somebody you never met. But loving him was red...”

“Sorry but my sons and I have to leave. . .” Nawala ang ngiti sa labi ni Apollo. Nakaramdam siya ng pagkirot sa kaniyang puso, habang nakakunot ang kaniyang noo. “W–What do you mean?” hindi niya napigilan ang kaniyang sarili na magtanong. “Our love is a big mistake. . .”

he continued, the pain throbbing in his voice. Ramdam ko ang bigat ng bawat salita niya. Parang punyal na dahan-dahang ibinabaon sa puso ko. “Since we were kids until we became fully grown adults... I have loved you to the extent that my entire world revolves solely around you. Kahit ang dami-daming nakapalibot sa akin na mga babae… Even if I messed up a lot of girls out there, I did it because I wanted to forget you—I wanted to feel loved and cherished… pero walang nakapuno sa akin. I still feel empty, at sayo ko lang talaga naramdaman na buo ako kahit hindi naman ako mahalaga sayo. Sayo ko lang naramdaman na tunay akong masaya kahit hindi mo naman ako minahal kahit kailan,” dagdag pa niya,

Pinahiran niya ang luha ko bago siya ngumiti sa akin. "I am not ready. I don't have any vows because I am not even aware that this is my wedding, but if there is a man that I want to spend my life with, it's you, Nero. It's always you. Our love story is not like a rainbow; there is a rain, but this time, if there is another rain that will come, I am sure we will just dance on it. You are the only one who can make me feel all the emotions that I can think I can feel. Thanks for loving me, for making my dream come true. I love you."

Sobrang sarap sa pakiramdaman na dahilan para unti-unting mapawi ang mga sugat sa aking puso na hirap akong hilumin. "I love you..." Napakagat ko sa labi ko nang marinig ko ang malambing niyang bulong sa aking kanan na tainga. I looked at the dark sky to stop myself from crying. Sobra-sobra ang nararamdaman ko and I don't even know how to handle the happiness that envelops my whole system. "I want to spend my life with you..." mahinang sabi ko. "I want to spend my time, life, and memories with you..."

iramdam ng umiibig, at wala namang senyales na nagsasabing inlove siya sa dalaga, ang mabilis na pagtibok ng puso niya lamang, hindi naman siya nagiging mapusok, wala siyang nararamdamang pagkasabik sa dalaga ni yakapin ito ay hndi sumagi sa isipan niya kung kaya alam niyang hindi ito pag-ibig sapagkat kahit na kailan ay hindi na siya iibig. Muli niyang binalikan ang guhit na ginawa sa buhangin, sa taas noon ay ang isang guhit na lalaki at walang pangalan, ito ang may nais pumatay sa kaniya at hindi niya maalala kung sino ito, maski ang itsura nito ay nawala sa kaniyang isipan. Hindi niya alam kung saan dapat magsimula sa paghahanap sa lalaking iyon upang mapigilan at mahinto niya ang masama

Ang balat niya na dating amoy lavender at mahal na pulbos ay amoy kemikal na ngayon. I remember looking at her pale face and realized that the world doesn’t care about your heart. Ang pag-ibig, ang tiwala, ang katapatan—lahat ng iyon ay mga luho na para lang sa mga taong may buong pamilya at may pangalang hindi pa nadudungisan. For someone like me, who lost everything in one single night, love is a poison that makes you slow. It is a luxury I can no longer afford.

Ngunit sadyang mahirap maging masaya sa mundo, lalo na kung minsan kanang nasugatan. Ang sugat ng nakaraan ay dala-dala ko pa rin sapagkat ang sugat na iyon ay ang unang sugat na aking natamo, sugat na naging simula ng lahat. Hanggang ngayon, hindi ko pa siya napapatawad at sa tingin ko’y hindi ko siya mapapatawad lalo na ngayong wala na ang batang iniwan niya sa akin.