Novel & Cerita Sadness Of Love

Pero yung sakit na binibigay niya… walang gamot na makakapagpagaling doon. Siya ang asawa ko. Siya ang mundo ko. Pero siya rin… ang taong walang awang nananakit sa akin. “The worst kind of sickness isn’t the one that hurts your body. It’s the one that slowly kills your heart because the person you love… doesn’t even care if you live or die.”

napatayo Ako sa sobrang ng dahil sa sakit na nararamdaman ko lumapit Ako rito at walang pasabing sinampal ito. Hindi na napigilan pa ng luha ko na kumawala ng dahil sa Galit na nararamdaman ko" anlakas ng loob mo na sabihin Yan baka nakakalimutan mo ng dahil sayo kung bakit namatay Ang anak ko ng dahil sayo nagdusa Ako ng Dalawang taon halos mawala Ako sa sarili ng malaman kung nawala sakin Ang anak ko Hindi mo alam Ang hirap at depression na dinanas ko ng dahil sayo Gideon walang araw na Hindi Ako umiiyak ng dahil sayo naiisip mo ba Yun? Wla Kang kwentang lalaki alam mo Yun pasarap lang sa ibabaw ng kama Ang alam mo walang Kang ibang iniisip kundi yang sarili mo" hagolgol ko ng iyak napansi

Bumuntong hininga ako at humugot ako ng lakas ng loob. “I love Sasha Lo, Sasha Almiro, she’s the woman I love. She’s the mother of my son. I’m sorry Lo I can’t help it. I know this is wrong but what I need to do? I love her and I don’t know how to live without her. Lo I’m really sorry.” Napapikit na ako at inaabangan ang galit at ang sampal niya pero dumaan na ang ilang segundo pero walang sumampal sa akin. Iminulat ko ang mga mata ko at nakatingin lang sa akin si Lolo at blangko ang reaksyon nito. “Lo?”

humihikbi siya sa sakit na nararamdaman nya. while driving, kaylee keeps on sobbing while the pain from her heart are still killing her. she's totally clueless on what she did to the world for her to be only used by the people she love. She was nothing but good to them, she follow what she was told, she trusted them just to be betrayed and used over and over again. Ano ba talaga ang kailangan ng mundo sakanya? Ano ba talaga ang dapat nyang gawin para maranasan nya ang pagmamahal na walang kapalit na sakit? 26 years since she was born and she was nothing but a person who will be used for their own gain, starting from her parents and nowher husband.

Malungkot ko siyang binigyan ng ngiti at bahagyang napabuntong hininga. “I think love is in everything...” I trailed off. Nag-huhukay muna ng lakas na loob mula sa kaloob-looban. At nang may kaunting nahukay ay saka ko lang tinapos ang pagsasalita. “Love is when you feel fear, hatred, anger, trauma and all the feelings that you could feel. Yung sa akin kasi it's everything. The hatred is there, fear, sadness and the trauma. And I know it's love because if it's not love what I gave back then, then maybe I shouldn't have felt those feelings at all.”

Wasak na wasak na ito at hindi niya alam kung makakayanan pa ba niyang buoin ito sa kabila ng mga salitang parang patalim na tumatama direkta sa kaniyang dibdib. Umatras ng isang hakbang si Anastasia. Humigpit ang kaniyang pagka-kahawak sa kaniyang pouch habang patuloy sa paghikbi. Tigmak ng luha ang kaniyang mga mata habang nakatingin sa kaniyang asawa na ngayon ay halos hindi na niya makilala. “I will never regret loving you, Fred. But I think, being separated will make our lives more peaceful and fine.”

HER POV Sonata ng malungkot na malungkot na musika. Tila isang panaghoy na sobrang nakakalungkot at nakakaiyak. Hindi niya namamalayan na lumuluha na pala siya. Luha ng pinaghalong sakit at saya ng umibig at masaktan. Where do I begin To tell the story of how great a love can be The sweet love story that is older than the sea

Kaya hanggang ngayon, hindi namin magawang mag-move on. Unfair, isn’t it? They loved us with everything they had, held us so tightly it felt like we’d never be let go—and yet, in the end, they left us hanging. I can’t bring myself to feel anger; it’s not rage that lingers in me… only sadness. A heavy, gnawing sorrow that refuses to fade. I’m still grieving, still learning how to breathe in a world without her.

PAINFUL LOVE CHAPTER 8 "Pa-alis na si carmela sa lugar kung saan pinahiya siya ni Daniel sa maraming taong naroon, Walang tigil ang pag-agos nang kanyang mga luha,At bigla niyang Naalala ang kanyang ina na lagi siyang pinagsasabihan. "Inay, Bakit ba kasi bigla kanalang nawala inay, Ang hirap ng buhay ko ngayon inay, Hirap na hirap na ako sa kalagayan kong ito.

Ang lakas na ng iyak niya halatang nasasaktan ito kaya hindi namin ma pigilang umiyak din. Sunod naman ay ang pamilya ko. Tiningnan ako ni Mommy pero nilipat niya naman agad ang tingin sa kabaong. My Kuya hug me tight and kissed my forehead, he knew I was hurt and so are my Dad and Mom but I don't think they care about me. "There's no mountain, no valley No time, no space No heartache, no heartbreak No fall from grace Can't stop me from believing That my love will see me through