Sadness Of Love Novels & Stories

"Naiintindihan mo siguro ang ibig kong sabihin." Morgan gave a curt nod. "What happened?...if you don't mind." There was loneliness on his voice. Hindi niya lang mawari kung para iyon saan. She shrugged, saka muling dumungaw sa labas. "As with famous love stories, I, too, have my own. `Yon nga lang ay malungkot iyon," sambit niya sa mahinang tinig. "I fell in love with a man who's not worthy to be loved. Iniwan niya ako matapos na makuha ang gusto niya. Hindi niya pinanagutan ang ipinagbubuntis ko. He's the worst man I have ever known!" Muli ay bumulusok ang poot niya para sa lalaking katabi. Hindi man sa kanya iyon nangyari, ngunit ramdam niya ang pait at sakit na dulot niyon para sa pinaka

Naandito ako ngayon sa ospital at nasa loob ako ng kuwarto ni Ace ganon din si Tanisha, natutulog nang mahimbing si Tanisha habang ako ay nakaupo lang ako sa gilid ni Ace at hawak hawak ang kanyang kamay, at kinakausap ko lang ito habang nakapikit parin ang kanyang mga mata. “Love alam mo ba, nong mga araw nang malaman ko na may babae ka, simula palang gusto ko nang makipag hiwalay sayo, simula palang gusto na kitang durugin at babagsakin pero hindi eh hindi ko nagawa lahat yun dahil asawa kita at ama ka ni Tanisha. Ayokong makita ni Tanisha na lagi tayong nag aaway o di kaya maranasan niya magkaroon ng broken family, kaya inakom ko lahat ng sakit na nararamdaman ko, yung sugat sa puso ko pi

"Bakit gano'n? Naging mabuti naman akong tao, pero bakit ganoon?" Hindi man masabi ng diretso, naintindihan na ni Ziyad ang sinasabi ng babae. It breaks him, seeing her cry. Sa dahilan na nasasaktan pa din ito sa nangyari sa kanila ni Jacob. Hindi naman basta-basta mawawala ang pagmamahal para sa isang tao, kaya nga hindi na niya pinipilit pa ang kaniyang sarili sa babae, dahil alam nitong si Jacob pa din ang nasa puso nito. Sapat na ang makita niya na maayos ito araw-araw.

Bakit sila pa kung pwede naman ako na malapit na ring mamatay? Ano ba ang ginawa ko para maranasan ang lahat ng 'to? What sin did I committed to suffer like this? Is it the love towards that man before? Kung kasalanan ang magmahal, mas pipiliin ko na lang siguro ang mawala sa mundo kaysa maparusahan nang dahil lang sa pagmamahal. Love didn't do anything. "B-baste... sunduin mo si K-kuya sa airport. H-he's still there and waiting for you." Sabi ko sa kaniya habang nakakatitig sa mata niya.

napabigkas bigla si Grievo habang sobrang titig pa rin ito sa kinaroroonan ng dalaga sa kabilang kalsada. Pagkalabas ni Safira sa naturang lugar ay naroon siya nakatayo na tumapat mismo sa sasakyan ni Grievo sa kabilang kalsada. Hinsi naman siya napansin ng dalaga. Halos hindi kumukurap si Grievo sa pagkakatitig nito sa babae. Namula ang buong mukha nito sa sobrang pagkagulat at pagkamangha. Parang biglang bumagal ang mundo sa kanyang paligid at si Safira lang ang kanyang nakikita. May kung anong musiko ang biglang umawit sa kanyang puso. Sobrang pagkakilig ngayon ang sumasakop sa kanyang damdamin.

Ayoko kase na patuloy syang manahimik nalang at patuloy na masaktan hindi nya pwedeng yun lagi. ".....most specially, im man!" Singhal nya kaya pakunot ako ng noo. "Damn third what a stupid reason e ano naman? Love is a beautiful thing, its not only made for a man and a woman! You can love whoever you want and you can be who you really are!" Singhal ko na ikinatahimik nya. "Ayokong mawala sya----" "Wala ka bang tiwala? Sa friendship nyong dalawa?" Singhal ko kaya napatahimik sya, and i think i already convinced him.

I was trying my best to stop my tears but it broke me more when he slowly opened his eyes. His beautiful pair of magnetic blue eyes who was always brave, cold and menacing are now fragile and filled with sadness. "L-love?" He muttered. Confusion etched in his eyes. When he realized that it was really me, a tear fall from his left eye. I smiled sadly at him. The tears I am trying to stop falling from my eyes started streaming when his shoulder moved slowly and I heard soft sobs coming from his mouth. "I'm sorry, Love..." Just three words but it's so painful to hear. I felt the pain he was feeling right at the very moment. He looks so lost. I couldn't find the right to words to describe the p

Tears that flowed endlessly, a relentless stream of sorrow that seemed to have no end. The world felt like it had tilted on its axis, the ground shifting beneath my feet. Lahat na lang ba talaga ng mahalaga sa akin at mahal ko, nakatakdang mawala sa akin? My carefully constructed plans for revenge, for justice, seemed insignificant, meaningless, in the face of this great loss. The anger towards Niccolo, towards Ayi Hana, towards Margaret, towards Monica—it all seemed muted, distant, almost irrelevant. There was only the pain, the overwhelming, suffocating pain of loss.

Bakit sa saglit na pagtama ng mga mata namin, agad kong nakita ang lungkot at pagsisisi na nakapaloob sa kanya? Ramdam ko lahat sa isang tingin ko pa lang sa kanya. The sadness in his silence. The exhaustion in the way he held himself. "You still care for me." And the ache in his voice as he spoke. Bakit noon, hirap na hirap akong basahin sya? Bakit ngayon, hindi lang klaro sa akin, dahil ramdam na ramdan ko na. "You still have a care for me, love."

agad n’yang sagot at bakas sa tono nang pananalita n’ya ang lungkot. Hindi ako sumagot. Nanatili lang akong tahimik at alam kong inaantay n’ya rin ako magsalita pero hindi ko alam ang sasabihin ko. Hindi ko alam paano s’ya aaluin. “I’m not okay, Love. Please come back. I know I've caused you so much trouble but I can't afford to lose you again.” His voice cracked and suddenly I heard him sob.