Sadness Of Love Novels & Stories

Pero kami, ni minsan ay hindi kami naging masaya. I am still in love with Storm. Isa rin 'yon sa mga dahilan kung bakit hindi ako nakipag-divorce sa kanya kahit na wala na si lolo. I know that I am really selfish and that selfishness is the reason why my heart is filled with sadness now. Hindi nagbago ang pagmamahal ko kay Storm. I tried to unlove him but I just can't. Everyday, my feelings for him are growing and growing. Kaya nga tinatangap ko ang sakit na ito. Hindi pa rin ako nakikipaghiwalay sa kanya kahit masakit na. Para naman kahit sa papel lang ay akin sya.

My words trailed off as tears continued to fall, soaking my hands that were still gripping his cold, unmoving ones. Every second felt like an eternity. The machines around him beeped steadily, yet there was no sign of life from him. It was as if the world was moving on without us, while we were stuck in this moment of unbearable grief. Ramdam ko ang bigat ng sitwasyon, at ang takot na bumabalot sa akin. I leaned over and placed a soft kiss on his forehead. "I love you, Dark. Please, come back to us. We need you, more than anything in this world."

On the way home after a long day. “My love, if you’re out there send me a sign.” I said. I am a mix of contradictions: sad and entirely unhappy, alone, mourning, tired, drained, unmotivated, loss of will, and a wife with no husband. I feel loved by so many and yet no longer by one in particular.

Ginamit niya ang kamay at iwinasiwas ito sa paligid, nagbabakasakaling mahawakan ang babaeng minamahal. Dahil sa pagkataranta ni Apollo ay hindi sinasadyang tumama ang paa niya sa isang upuan doon at natumba na lang. Agad napaungol si Apollo dahil sa sakit ng katawan pagkatumba niya. Hindi sumuko si Apollo at agad na tumayo saka pinakiramdaman ulit ang paligid, “Lucienda babe, I miss you too please let me hold you,” nagsusumamong sabi ni Apollo at napaluha ng wala pa ring sumasagot sa kanya.

She listened. Now she's really confused. Did she really love him or was she just overwhelmed because he's Wregan Leath, the most beautiful man in her dreams. Love? Well she doesn't know how to define it anymore. Isa lang naman ang alam niya sa love. It can be good and evil, you choose. It feels great to be bad There is no way I am going back Now the pain is for motivation Because there is nothing that can be measured The affliction of the feeling makes me yearn for more

ang huling pasigaw na sagot ni Sophia bago niya marahas na isinara ang pinto ng aking study room, lumikha ito ng isang matinding kapanapanabik na banta sa aking isipan. Lumapit ako sa malaking bintana ng aking opisina kung saan ang bawat ilaw ng lungsod ay nagpapakita ng aking matinding emosional na pagod... tinitigan ko ang aking sariling repleksyon na puno ng matinding kahihiyan at dusa. Ang aking marahas na pagtrato kay Loraine noon ay bumabalik sa akin bilang isang mapagparusang sumpa na unt...unting nagpapabagsak sa aking buong pagkatao... ang bawat patak ng ulan sa labas ay tila ba nagiging isang matinding paalala ng kanyang mga sakripisyo na tuluyan kong binalewala para sa isang oppor

Nang maging tahimik ang ward, sinubukan ni David na magsalita, pero pinutol siya ni Cailyn na may ngiti. “Sorry. Kahit hindi kita pwedeng pakasalan at makasama habambuhay, hindi rin kita pwedeng hayaang mawala sa buhay ko.” Tumingin siya kay David, luha pa rin sa mata at ngiti gentle. “Isipin mo na lang akong selfish. Sa totoo lang, simula pa lang, alam ko na buhay ka pa.” Tiningnan din siya ni David. Sa mga salitang iyon at sa heartwarming na ngiti ni Cailyn, hindi niya alam kung bakit, pero bigla na lang nawala ang sakit sa puso niya.

Lalo pa nga at hindi ko naman alam na may gusto din pala siya sa akin. Nakita naman nito ang pag bago ko ng mood kaya mabilis na nag salita itong muli. "Sorry love ha. Pero huwag ka ng malungkot po dyan kasi ang memory ng phone ko ay para sa iyo pati na rin ang memory sa utak ko hmmm. Picture lang yun pero naka tatak kana sa isip at puso ko na kahit kailan ay hindi na mabubura pa. Kaya wag ka ng malungkot dyan ha. Pati tuloy ako nalulungkot na rin dito." sabi pa nito sa akin. Kaya naman mabilis na nag change mood na ako. Mahirap na pag ito ang nag bago na ng mood niya at bigla na lang ay iyakan ako nito. Naku yari na talaga ako nito.

maraming magagandang plano na agad ang nasa kanyang isipan. Ngunit nagbago ang lahat. Mali ang kanyang pala ang kanyang nasa isipan, Nakulangan pa rin ang pala ito sa kabila ng lahat ng sakripisyo at pagmamahal na ibinigay. Sobrang sakit ng kanyang dibdib nang malaman niyang may iba itong katal*k habang siya ay mahimbing na natutulog dahil sa sobrang pagod.

“Just how much are you in love with that guy?” Sumandal siya sa couch at tumingala sa kisame, sa dilaw na ilaw ng bar. May halo na iyon. Sinisilaw siya.“I’m a romantic fool, okay? Ako na ang magsasabi bago mo pa malaman kay Erin o sa iba kong pinsan. Ram is my first everything. I already imagined myself growing old with him. That’s how much.” “Jeez. You’re fucked.” “I am. That’s why . . . I feel empty and angry and confused and hurt and a lot of different things. I never saw this coming. This scenario never once crossed my mind. Never.”