Salvacion Novels & Stories

Halos na ninigas na nga ako eh "Ang sarap mo rin yakapin babe, Ipag papalit ko lahat ang karangyaan sa mundo basta mayakap ka lang ng ganito habang buhay asawa ko. I love you so much Misis Del Carmen. Madamdamin kong sagot naman dito na may umalpas pang luha sa aking mata dahil sa hindi ko na mapigilan na kasiyahan. Sabi nga nila tears of joy nga. Agad naman nitong pinunasan ang aking pisngi gamit ang kanyang malambot na kamay.

Huminga siya ng malalim at nagplastic ulit ng ngiti. “Alright, i'm Dra. Savannah Villafuerte and you are?” the man smiled and offered his hand. “Michael Laurence Santillan but just call me, Milo.” Napatawa siya sa pangalan nito pero hindi natawa ang kausap niya. W-what? Milo? “Milo?” tanong niya ulit sa lalakeng hindi natutuwa sa pagtawa niya. “No. It's Milk,” he sarcastically said.

Gabriel POV Halos mahigit dalawang buwan na din simula ng inalok ako ng tulong ni Ma'am Veronica at masasabi ko lang ay sobrang bait niya, marami din akong naririnig na sinasabi ng ibang mga tao na nasa paligid namin dahil iba ang tingin nila sa kung anong meron kaming dalawa pero ang palagi niyang sinasabi sa akin ay huwag na lang intindihin 'yon dahil alam naman namin ang totoo. At ngayon ay papasok na ako sa aking trabaho sa isang hotel, ilang beses din namin pinag usapan ang bagay na ito dahil sa ayaw niyang pumayag akong magtrabaho pero sadyang mapilit ako dahil ayaw ko naman na umasa na lang sa kanya lalo na't may anak ito at mukhang hindi din 'yon sang ayon sa pagtulong sa akin ni Ma'

Halos araw-araw, nagkikita kami ni Javi. Minsan pumupunta kami sa shooting range. Or kuwentuhan lang sa park. Magaan ang loob ko sa binata. "Kamusta naman ang pagiging Salvacion?" Natatawang tanong ko rito. Kilalang isang malupit na Mafia Boss si Caden Salvacion. Kaya pagdating sa negosyo, walang puwedeng bumangga rito.

sagot niya dito. Muli niyang hinarap ang larawan at saka niya pinalaki ang mga iyon. Doon unti-unting luminaw ang sinasabi ni Caroline na isa lamang iyong anino. Dahil ng lumaki iyon ay nakita mismo ng malinaw ang mga letrang nakalagay doon. Mga letra ng kanyang pangalan at pangalan ni Vladimir. “Whoa, paanong naging pangalan ni ms. Salvador at pangalan ni Mr. Gray ang sinasabi ni Ms. Caroline na isa lamang anino.”

“Sa-vin-na…” “Sa-van-na…” “Sal-va-tor-e…”

“Virginem. Nouus unus. Haec est oblatio mea.” (Isang birhen. Isang sariwa. Ito ang aking alay.) “Virginem. Nouus unus. Haec est oblatio mea.” (Isang birhen. Isang sariwa. Ito ang aking alay.) “Virginem. Nouus unus. Haec est oblatio mea.” (Isang birhen. Isang sariwa. Ito ang aking alay.) Matapos usalin ng tatlong ulit ang kanyang dasal ay mabilis niyang ibinaba ang kanyang kutsilyo. Malakas na napasigaw si Gilda.

Maya-maya lang ay may nginuso-nguso siya pero sadyang kinulangan ako sa pinagsasabi ko, kaya nagsalita ako ulit. "Tapos may nalalaman pa siyang 'I have Hyacinth now and I'm contented with that.' E 'di shing! Hanapin niya muna sa G****e ang paki ko! Ni hindi ko nga kilala ang Hyacinth na 'yon! Malay mo kung sinong pokpok lang 'yan na pinulot ni Saint dahil sa katigangan niya! Siya lang talaga ang Attorney na manyak at feeling handsome! Tch! FUCK YOU, SAINT SALVACHEERA—"

At nang bumukas ang pinto—unti-unti— Bumungad sa kanya ang isang tanawin na hindi niya inaasahan. Si Salvi, nakapikit, balot ng manipis na kumot. Ang kamay niya, nasa pagitan ng kanyang hita. Nakababa ang pajama nito kasama ang panty. Ang katawan, gumagalaw ng dahan-dahan—hindi sa sakit, kundi sa sarap. At ang mga salitang narinig niya? “Oh God… Hector…” Halos mabitawan niya ang tray kung bitbit niya pa ito.

Sapo ang balakang na napangiwi ang lalaki. Mangha ang mga manonood sa aking ginawa. Nagsigawan ang mga ito at nagpalakpakan. Sa hanay ng mga nagwaging aplikante, nagtama ang aming tingin ni Crixzus El Salvador. Isang ngisi ang sumilay sa labi nito. Tinapos ko na ang laban sa pamamagitan ng elbow strike sa ulo ng kalaban ko na kaagad nawalan ng malay.