Novel & Cerita Sanaysay Tungkol Sa Pag Ibig

tinignan niya ako dugdugtungan ko na sana ng Sige salamat na lang sa lahat pero narealize ko na gamit na gamit na yang linyahan na yan kaya wag na lang magiging madrama pa tong kwentong ito eh "Hindi ako eksperto sa pagmamahal, pero alam ko na magkaiba ang pagmamahal sa gustong iligtas. Essay, you don't need to save me..." Oo alam ko english iyon pero kasi may kwento sa likod ng linyang iyan

Because she truly deserves to be loved faithfully. May isang bahagi ng pagkatao niya ang naging mahina nang matuto siyang umibig. Kay Efraim Sandoval – ang mahigpit niyang katunggali noon sa kolehiyo. At kung noong nasa college sila, madalas niya itong sapawan o pabagsakin, pagdating pala sa pag-ibig, ito naman ang magpapabagsak sa kan’ya. Nagawa siya nitong paibigin at lokohin lang pala pagkatapos.

ulat, siyempre, pero iba sa pakiramdam. Iba sa pakiramdam na may isang taong nagtapat ng kaniyang pag-ibig sa iyong harapan. Kaya pinayagan ko siyang ligawan ako pero hindi ko pa siya sinasagot kasi nga mas gusto kong pagtoonan muna ng pansin ang pag-aaral ko at ang paghahanap ng trabaho. Naiintindihan naman niya ako kaya mahigit dalawang taon na yata siyang nanliligaw sa akin. Handang-handa raw siyang maghintay kasi alam naman niya na kahit ano ang mangyari, kaming dalawa raw ang magkakatuluyan. Mas lalo pang naudlot ang pagsagot ko sa kaniya dahil sa paparating niyang board exam. Gusto ko kasing mag-focus siya roon kasi importante iyon sa kaniya para maging isang ganap na guro na. Sarili m

Pag-ibig. Isang makapangyarihang pakiramdam ang pag-ibig. Oras na magmahal ka, nabubulag ang puso mo sa iba pa'ng pakiramdam. Ang sakit at puot ay hindi mo madarama dahil ang tibok ng pusong nagmamahal ay ang natatanging emosyon na nais mong maramdaman. Hindi ka manhid, hindi ka bulag. Tinuruan ka lang ng pag-ibig kung paano makita ang positibo sa bawat bagay. Ito ang pag-ibig, emosyong mahirap pigilan at kalabanin.

E di sana hindi ko na siya pinilit pa na ligawan noon kung ganun lang pala ang gusto ko sa isang babae. "Baby loves ko. Hinding hindi po mangyayari ang bagay na yan hmmm. Mahal na mahal kita at hindi man lang sumagi sa isip ko ang ipag palit ka. Paulit ulit ko na sasabihin sayo na ikaw lang ang gusto ko at ikaw lang ang gusto ko makasama sa buhay hanggang sa pag tanda natin. Kaya sana naman po itigil mo na pag iisip na yan ha." Sagot ko naman dito

Sabi ni Vernon, “Hindi kita sinisisi. Bata ka pa, wala ka pang sapat na pag-unawa. Akala mo lang ang mga pagyanig ng damdamin sa pagdadalaga ay pag-ibig na agad.” Kalmado ang tinig niya, walang bakas ng galit. Sa halip, para siyang nakatatandang nakatingin sa isang batang nagkakamali pa lamang ng hakbang. “Kapag tumanda ka, maiintindihan mo rin na hindi ito ganoon kabigat. Ang pag-ibig ay isang malabong ideya lamang. Ang tanging totoo at permanente ay ang sariling interes.”

malungkot niyang tanong. "Kasi ayokong i-take advantage kayo. Hindi ako ganoong tao at mas lalong hindi ako malandi. Isa pa, ang pag ibig ay hindi minamadali. Hindi ito pinipilit, hindi rin nadidiktahan. Hindi pa natin kilala ang isa't isa. Hindi pwedeng gusto niyo na ako agad dahil lang sa sinabi niyong iyon. Hindi ko pwede tanggapin ang alok niyo without a valid reason to say Yes. Aminado akong wala akong karanasan sa pag ibig. Pero, ang pag ibig na gusto ko ay kagaya ng pag ibig na meron ang mga magulang ko. Iyong wagas at walang kapantay. Gagawin ang lahat para sa'kin at hindi ako hahayaang malungkot. Makakasama ko sa lahat. Hindi iyong panandaliang saya lang." seryoso kong paliwanag. Na

Muli siyang napaiyak. “Yeah, hindi na nga pala ako bata. Malapit na kong mawala sa kalendaryo. Ang dami kong nasayang na panahon sa sobrang pagmamahal ko saiyo kaya this time,” sabi niyang pinahid ang kanyang mga luha, “This time, gusto ko namang pag-ukulan ng pansin ang sarili ko.”

Napahawak siya sa kanyang dibdib, naramdaman ang kapayapaang matagal na niyang hinahanap "Masaya ako. Tunay na masaya ako na hindi ako kasali r. Hindi ko na kailangang magpanggap, hindi ko na kailangang makipagsabayan sa kanilang mga kagustuhan, . At ngayong hindi ko na kailangang gawin iyon, mas marami na akong oras para sa mga bagay na tunay na mahalaga sa akin mga bagay na walang kinalaman sa pangalan ng Montecillo, sa yaman, o sa mga proyekto ng pamilya." Tumingala siya sa langit, naramdaman ang init ng araw na tumatama sa kanyang mukha nang may gaan ng loob "Hayaan na nila si Chloe. Kaya niya iyon at gusto naman nila iyon para sa kanya. Ako naman ay may sarili akong landas na tinatahak.

Nakatutok sa kanila ang spotlight kaya naman mangha akong nakatingin sa dalawa na mukhang napakasaya at puno ng pagmamahal habang nakatitig sa isa't-isa. "Ako kaya, kailan ko kaya mararanasan ang ganyan?" Biglang tanong ng isip ko. Lihim kong natapik ang aking mukha. Dati rati naman hindi ako nangangarap ng ganito. Ni wala sa bokabularyo ko ang salitang pag-ibig dahil buong buhay ko nakatuon lang ako sa kung paano makaraos sa pang-araw araw namin ni Tiyang. Kaya hindi ko inaasahang darating sa pontong magkakaroon ako ng ganitong pangarap. At kung sinuman ang lalaking iyon, sana tanggapin niya ako ng buong-buo lalo pa't wala na akong maipagmamalaki dahil nakuha na ng hinayup*k ang pinakainiin