Scary Tagalog Story の小説・ストーリー

Yuck! "Miss, try this!" tawag ng isang tinig. Paglingon ko, nahindik ako nung makita yung malalaking scorpion na piniprito nung matandang muslim. Nangilabot agad ako at napatakbo palayo. Scorpion. They're venomous! Bakit sila kumakain nun?! Paano nila nahuli yun? Jesus Christ! Teka... nasaan na ba ako?

dagdag pa nito Ilang beses na napalunok ang dalaga dahil sa narinig. Tumayo si Killian at mabilis na hinubad ang kanyang natitirang saplot at iniluwan nito ang galit na galit na p*********i na handang handa ng manakmal. Halos lumuwa ang mga mata ni Hailey dahil sa nakita. "T-that, that was h-huge," utal utal na salita ng dalaga na ikinatawa naman ni Killian

Ysla “A-Ano sa tingin mo ang ginawa mo?” galit at gulat kong tanong, nanlalaki ang mga mata habang itinutulak ko siya palayo nang pakawalan na niya ang mga labi ko. Mabilis kong pinahid iyon gamit ang likod ng aking palad na parang may duming ayaw kong manatili sa balat ko. “Anong sa tingin mo? Pinapaalala ko lang sa’yo, may asawa ka na. At bilang may asawa, hindi mo na dapat pinapalapit pa ang ibang lalaki sa’yo.”

Kwento ni Bugoy. “Inagapan ni Pogi si Big boy. Hindi ito umiiyak tapos may iniabot siya kay Big Boy. Nagalit si Pogi nang makita na may sugat si Big Boy, alam mo bang binugbog niya ang mga lalaki. Halos lahat bagsak na sa kalsada na bugbog sarado pero nang bumaba ang isang lalaki na nakasuot ng purong itim hindi ito binugbog ni Pogi! Alam mo bang kusa siyang sumakay sa magarang sasakyan tapos bigla na lang umalis. Pero alam mo, Maria! Feeling ko napakagwapo nang lalaki na nakapurong itim, sayang lang at hindi ko nakita ang mukha niya dahil may suot siyang sombrero at shades! Alam mo na... Galawan pa lang lalaking-lalaki!” Kinikilig na kwento ni Stela.

“Unlock it!” “Shit!” I heard him curse. “I forgot the key inside.” My eyes widened. “W-What?!” "Sumilong muna tayo roon!” “What?!” Wala akong nagawa nang lumapit siya sa akin at ginamit ang mga kamay para takpan ang bahaging ulo ko. Tumakbo kami sa waiting shed at doon sumilong. Damang-dama ko ang malamig na tubig ng ulan sa buong katawan ko.

Bagamat binibiyak ng labis ang puso niya dahil sa nagaganap sa gabing iyon ay pinatili nalang niyang maging bulag at bingi. Nagtagis ang kanyang ngipin nang mag-umpisang pasukin ng mga boses ng humihingi ng tulong ang kanyang isip. Sa mga sandaling iyon tila gustong mabiyak ang ulo niya. "Shit!"malakas niyang mura ng makita niyang nagsilabasan sa mga bitak ang mga naagnas na nilalang--- mga zombie.

"Anong ginagawa n'yo d'yan?" May isang malaking boses na nagsalita at mabilis nitong nakuha ang atensyon ko, mga Guerrero! Napaatras ako dahil hindi ko sukat akalaing na mabilis silang makakarating dito sakay ang kanikanilang kabayo. Katulad din sila ng Guerrero ng mga taga-Rialacande pero sila ay may malagintong kulay ng mga s*****a at isang logo na ngayon ko lamang nakita.

"Talaga? Paano nangyari 'yon?" "Siya ang lalaking nagligtas sa akin sa kalye ng Tokyo." Sagot ni Mariya. Nanlaki ang mata ni Mia sa gulat at tuwa. "Wow! Ang galing naman! Gusto kong marinig ang buong kwento, ha! Walang palampas!"

PROLOGUE "Mama! Ayokong maiwan dito!" sigaw ko kay Mama habang lahat ng tao ay nagpa-panic na sa nangyayari. Ang bagay na hindi ko inaasahang magkakatotoo, Ay talagang mangyayari nga. Ang mga zombies ay nag-eexist.