Scary Tagalog Story 소설 & 이야기

sabi ni Senyor na nanggagalaiti sa galit. I am 16 year old, Grade 11 in High School when i experienced that i need to work with my mother since my father left us we flied here in Cebu and start a new life, just me and my mother. Ngayon nakakulong ang aking ina ay wala akong ibang ginawa sa gabi kung hindi umiyak at hindi na makapasok sa eskwelahan dahil nagkalat na ang pangyayaring iyon since De Marquez is famous here in Cebu. Araw-araw ay napunta ako sa mansiyon ng De Marquez dahil sila lang ang may kapangyarihan para pakawalan ang aking ina sa kulungan

Madalas doon maglaro si Agatha at kampante naman ako dahil safe ang lugar na 'yon dahil walang basta-bastang nakakapasok na ibang tao. Napakunot naman ang noo ko habang naglalakad dahil habang papalapit ako ay naririnig kong tumatawa si Agatha. Bigla tuloy akong kinabahan at natakot dahil bigla kong naisip na baka may kalaro siya na siya lang ang nakakakita. Bilinisan ko ang paglalakad ko at halos makahinga naman ako nang maluwag nang makita kong hindi nag-iisa ang anak ko roon.

Mapanghamon na sambit nito. "Hide and seek," simpleng sagot niya. Biglang kumulog ng malakas dahilan para mapalingon silang lahat sa bintana; makulimlim at halatang nagbabadyang bumagsak ang ulan mula sa kalangitan. "Kami ang taya, at kapag nahuli namin kayo siguradong buhay niyo ang kapalit." Seryosong pagkuha ng atensyon niya. "Teka, anong ibig sabihin nito?" Nagtatakang sabi ni Cathy. "Hindi pa ko handang mamatay!" May takot sa boses na sabi nito.

"Shhhhh hayaan mo na," "SIGE KAMPIHAN NIYO 'YAN. KAYA 'YAN NAGKAKAGANIYAN KASI ALAM NIYANG MAY TAONG KAKAMPI SA KANIYA, KAYA SIYA NAGKAKAGANIYAN DAHIL KAMPANTE SIYANG NANDITO TAYO PALAGI SA KANIYA. GINAGAWA NIYO 'YANG BABY PFFTT! SORRY FOR MY WORDS. SADYANG NAPUNO NA AKO EH TSS!" Di napigilan ni Annah kaya sumigaw ito sa galit na ikinanagulat nilang lahat. Natigil sila sa pagkakape at pagkain. *Boggggs*

Then after that, I bid a goodbye to them. Nasa kalagitnaan ako ng paghahaplos sa likod ng anak anak ko nang mapansin ko si Tita na parang hindi mapakali. "Mom? Is there any problem?" I asked her. Nilingon niya naman ako. "I'm scared, iha. Kinakabahan din ako," "Why?"

Bahagya niyang Kinusot-kusot ang mga mata at baka namamalikmata lang siya. Nang mapagtanto na totoo ito ay nanlaki ang mga mata niya at umawang ang labi niya. " Baka mapasukan ng langaw ang bibig mo." Ito ang pangalawang beses na nakita ni Stacey ang binata sa malapitan and she couldn't believe it in her eyes. Napakurap-kurap siya nang ngumiti ito at lumabas ang biloy sa magkabilang pisngi nito. Hindi siya nakapagsalita, nanatiling nakaawang ang labi. Naaaliw naman na biglang bumaba ang mukha ng lalaki sa kanya to level her face. She blush kasabay ang pagririgudon ng dibdib niya.

Nagkunwari namang malungkot at bagsak si Scitalis habang sumasagot ito ng, “Patay na ang ibang mga pumasok dito. Maliban sa nakalalason at nakamamatay na hamog sa kuwebang ito, mayroon ding isang nakakatakot na halimaw na naninirahan dito. “Matatagpuan sa isang ilog na malapit sa kuwebang ito ang halimaw na iyon. Masyado itong malaki at nagtatanglay din ito ng nakakatakot na kakayahan. Ang mga taong sumunod sa akin ay namatay nang dahil sa nakalalasong hamog o sa mga kamay ng halimaw na nakatira sa matubig na bahagi ng kuwebang ito.” Dito na nagpakita ng nagsising itsura si Scitalis habang sinasabi nito na, “Gusto ko silang tulungan pero wala akong lakas para gawin ito.”

"Lord, where is one of your angels?" Gayunpaman, sinikap ng dalaga na pakalmahin ang sarili niya. Na-imagine niya ang kwento ni Mang Lito. Pumasok din sa isip niya ang mga nabasa niyang kwento kung saan ang scenario ay walang awang pinapatay ng mga halimaw ang prey nila. Some eat, torture, or kill their victims abruptly.

"This is how a demon undresses you." Napatili siya nang bigla nitong pinunit ang kaniyang bestida. Kasunod ang kaniyang panloob na naglikha pa ng pasa sa kaniyang balat dahil sa marahas nitong pagwarak sa tela. Lumantad ang kahubaran niya. "Mamatay ka na sana!" nanlilisik ang mga matang sigaw niya habang yakap ang sarili. "Isasabay na kita."

ani kisses kaya naghagalpakan kami sa tawa. Well, their presence gave us more warm. Masaya naman na kaming lima, but like what Daz said. The more the merrier! Pagsapit ng alas kwatro ay nagligpit na kami ng gamit. Hindi ko alam kung bakit pero kanina pa talaga ako kinakabahan, pakiramdam ko ay may hindi magandang mangyayari. Tiningnan ko ang cellphone ko at lowbat ito. Nagpaalam na ako sa mga kaibigan ko para puntahan sa kabilang building ang kapatid ko. Pero nauna na daw itong umalis at mukhang nagmamadali raw kaya agad akong tumakbo pababa ng building.