Scary Tagalog Story Mga Nobela at Kwento

aniya saka bumuntong hininga. "Wala akong pake diyan ang gusto ko ngayon na malaman ay kung sino ang nambugbog sa kanila," ani ko na naman. "I need a name," dagdag ko pa. "Naku karl dude..alamin mo muna ang kwento hindi yang nagpapanic ka agad. This is my first time seeing you like that. Nawala ka sa hulog dahil sa isang babae," aniya na kinatigil ko. Tama naman siya, hindi ko pa alam ang buong kwento pero kung magalit ako gusto ko ng pumatay.

Fear flooded in their eyes as they saw Sushi, a necromancer who can eat their soul in just a snap. Nakita ko kung paano umatras ang mga unggoy at nagsiliparan ito paalis sa lugar na ito. "Umalis na sila." Tanging nasabi ko. "Hindi sila mananalo sa isang necromancer. They are feared on the land." Sagot naman ni Elijah sa akin kaya napatingin ako ngayon kay Sushi na tumingin sa akin na tila inaakusahan ako.

Wala akong ibang gusto ngayun kundi iligtas ang buhay ko at wala nang iba Lakad takbo ang ginawa ko! Hindi ko na alam kung nakasunod pa ba sila sa akin pero isa lang ang sigurado ako...ayaw ko pang mamatay! "MAM Anyana...magpakita ka na! Alam mo bang maraming mababangis na hayop ang nagtatago sa kagubatan na ito? Hindi ka naman namin sasaktan eh...nagbibiro lang si Mam Scarlett kanina sa iyo at sineryoso mo naman!" narinig kong bigkas nang isang boses lalaki. Nagpalinga-linga ako at ganoon nalang ang panlalaki ng mga mata ko nang mapansin ko ang isang maliit na liwanag na papalapit sa akin

Napasinghap ang tatlo at muling bumalik ang bakas ng matinding takot sa kanilang mga mukha. "And if you’re wondering how I ended up with Mr. Aldama... the truth is... ako talaga si Cinderella," pilyang biro ni Scarlett habang may tipid na ngisi. "Dati akong nagkukuskos ng sahig at naglalaba ng tambak na damit. Not until my fairy godmother let me attend the ball, wearing my glass shoes. Kaya mag-ingat kayo, baka mamayang alas-dose ay maging kalabasa na rin ang mga table niyo rito."

Umiiyak ako habang niyayakap ang duguan niyang katawang-lupa. "Hindi!!! Hindi pa ako patay!!!" ang sigaw na pumailanlang sa buong paligid. Matapos ang pangyayaring iyon, bigla na lang siyang nawala. --- Mula sa naghatid ng mga nakakatakot kunong kuwentong, MAMAMATAY NA AKO... BUKAS! at PAPATAYIN KITA... MAMAYA! Ay isa na namang kuwentong magpapakilig (Dahil love story talaga ang trip kong gawin. Ewan bakit ako nagsusulat ng horror.)

Lumayas kana wala karin namang silbi dito Isang malakas na tulak ang ginawa sa kanya sa may pintuan at dahil dito ay agad itong nagsara at gumawa ng nakakabinging ingay. Auntie open the door please auntie paanu na ako nito? Subra akong nagmakaawa sa aking auntie na buksan ang pinto ngunit hanggang sa pakiusap lang ako dahil walang pinto na bumukas. Isang malakas na paghikbi na lamang ang nagawa ko dahil kahit anong gawin kung pakiusap ay hindi ni auntie binubuksan ang malaking pinto na nakaharang sa harap ko.

“Baduy.” “Nope.” Isang mapang-asar na ngiti ang kumurba sa kanyang labi. “Tragic story. And oh! Suspense, thriller at medyo brutal rin pala. Gusto mong malaman kung ano ang ending?” Mas lalo siyang ginanahan nang kumunot ang noo nito. “Chinop-chop ng bidang babae ang katawan mo bago itinapon sa Manila Bay—Oops! Spoiler.” Biglang nanlaki ang mga mata nito at parang nagimbal sa sinabi niya. Hindi niya tuloy napigilang humagalpak nang tawa dahil nawalan ng kulay ang mukha nito. “Just kidding.”

Kabanata 5 : ' Ang Ibang Pakiramdam' A few days passed, and the pain in the middle of my thigh was completely cured. PERO ang pakiramdam na iyon, I feel everything was true. Parang ang lahat ng mga taong nangyayari sa panaginip na iyon ay totoong nangyayari. Hindi ko pa nga pa nasasabi sa aking Ama mismo. Sa sobrang takot ko kasi, hindi ko lubos maisip kung anong magiging reaksiyon nila. Kung magagawa kaya nilang magalit, o baka mawawala lang sila ng paki-alam.

Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.” Kung hindi lang siguro marunong magpigil ang binata ng inis ay pinagsalitaan na niya ito ng masama ngunit bilang isang lalaking may pinag-aralan at kapatid na babae ay hindi niya iyon gagawin.

Nagsimula na muli siya sa pagkwekwento. "Mabuti na lang noong panahon na napansin nila na hindi na ako nagpupumiglas at lumalaban. Hinayaan na nila akong gawin ang gusto ko, ngunit may pagbabanta sila na kapag hindi ako umuwi ng bahay hahanapin nila ako at papatayin. Noong una natakot ako, pero habang tumatagal nagsasawa na ako. Gusto ko na talagang malayo sa poder nilang dalawa. Kaya noong kinagabihan, lumayas ako sa bahay dala ang pera na ninakaw ko sa wallet ni Daddy. Nagpakalayo-layo ako. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, ang gusto ko lang naman ay lisanin ang bahay namin at ang mga walang halang na kaluluwa na pamilya. Ang huling lugar na pinuntahan ko ay ang Bicol, minsan na kami na