Scenery Quotes Novels & Stories

Tumingin ako sa direksyon niya nagulat ako nang umilaw ang camera nito na nakatutok saakin. "Anong ginagawa mo?" Taas kong kilay na tinanong siya. "Hindi ba obvious? I'm taking the breathtaking scenery, " he stated confidently Inirapan ko nalang siya at naglakad muli wala akong oras para makipag-asaran sa lalaking 'to. Sobrang ganda ng paligid kasi napapalibutan ito ng mga iba't ibang halaman. Idagdag mo pa yung mga matatayog na puno. Ito ba yung pine trees na sinasabi nila.

He is really good at pleasuring women. Sa sobrang galing nga nito ay hindi niya magawang makatanggi, well, kahit naman tumanggi siya, no use pa din because he will not listen to her protest. Tumingin siya sa labas, medyo may kalakihan ang bintana ng kwartong kasalukuyan niyang kinaroroonan. Mula sa kanyang kinatatayuan ay natataw niya ang kulay asul na kalangitan at malapad na karagatan. "Oh god! This kind of scenery is breathtaking!" she commented before closing her eyes and inhale the fresh air.

Natatakot ako na baka bigla nalamang niya akong bulyawan kung magbubukas ako ng usapan. I laid my back against the warm seat at pumihit ang ulo pakanan, gusto ko nalang buruhin ang sarili sa pagtanaw sa magandang paligid. The horizon started to get red, and the the sun is slowly rising. I saw a classic beauty. It was a breathtaking beautiful and absolutely jaw dropping scenery.

Making him had control over me. Hinintay niya lamang akong kumalma bago nag-umpisang magmaniobra roon. I was glad he did that because I might jump off the helicopter if he will start the engine while my mind is building up worst case scenarios. Baka hindi pa kami matuloy sa pag-uwi. “You can have a look on the window beside you if you want,” Ry suggested. Pigil hininga kong pinagmasdan ang payapang karagatan na nakadikit na malawak na anyong lupa. Gazing on this kind of scenery means gaining peace and awestruck. Green and blue.

Umandar na ang sasakyan. Maganda ang tanawin habang bumibiyahe. May mga cypress tree sa magkabilang gilid ng daan, at ang kalsada ay paikot na dumadaan sa tabing-lawa, na nagbibigay ng kakaibang ambiance. Parang isang scenic painting na unti-unting nabubuhay. Hindi nakatiis si Lovi at nagtanong, “Ano nga palang sinabi ni Jenna sa ’yo kanina?”

Saan kami pupunta? 📍 “I have to force myself even to move my eyeballs. It's so easy just to stare.” -Flora Rheta Schreiber

Jessica'as POV I can't help but admire the beauty of nature. Nakakapagod man ang pag akyat ngunit sulit na sulit ito. Nakakawala ng problema ang makita ang magandang tanawin sa aking harapan. Para akong nasa langit kasi puros ulap ang aking nakikita at ang presko ng hangin. Hindi mahirap ang pag akyat dahil may mga railings na nilagay. At makikita mo na sadyang tinanim ang mga iba't ibang puno na lalong nagppaganda sa lugar.

Ang iba ay bahagyang nakabukas pa lamang, habang ang iba ay ganap nang namumulaklak. Ang kulay rosas nitong mga talulot ay tila pinintahan ng kalikasan. Habang tinatamaan ng sinag ng araw, lalo itong gumaganda. Sa malayo, tila nagsasanib ang lawa at ang bughaw na langit. Napakaganda, tahimik at payapa ng tanawin. At may kung anong hindi maipaliwanag na romantic scenery. Huminto si Janella sa tabi ng tubig. Hinayaan niyang hagkan ng hangin ang kanyang mukha habang marahang lumilipad ang kanyang mahabang buhok.

Naabot pa ng kanyang tainga ang malutong na tawa ng binata bago nakuha ang kanyang atensyon sa magandang tanawin sa ibaba. She just mouthed "wow" as the cityscape unfolded beneath her like a vibrant tapestry, cradled by the lush green mountains. The emerald grass blanketed the slopes, providing a striking contrast to the urban landscape. Sunlight danced on the buildings, their roofs sparkling like scattered jewels amidst the sea of greenery. The fresh, crisp air carried the scent of nature, merging with the distant hum of city life. It was a breathtaking panorama, a perfect blend of man-made wonders and nature’s serene beauty, creating a scene that felt both grand and peaceful.

Mas maigi pa nga na mag-isang mag-stroll sa dalampasigan at enjoyin ang kagandahan na inihahain ni Mother Nature. Pamumulot ng shells at pagkuha ng larawan ang inatupag niya. Nang makaramdam ng pagod ay naupo siya sa batuhan at inantabayanan ang sunset. Hanggang sa unti-unting bumaba si Haring Araw. Nag-iba ang kulay ng paligid, nagiging mas maganda. So scenic. Kung marunong lang sana siyang magpinta ay ginawan niya na ng obra ang nakikita.