Scp 003 Novels & Stories

Kagaya nang pumasok kami, sinundo ako at hinatid ng escort girl pero this time hanggang labas ng elevator na lang. Pagpasok ko sa loob, naroon na si Scarlet-031, the woman who was sold to be mine. She's still wearing the same outfit. Sa mas malapitan ay mas maamo ang mukha niya lalong-lalo na ang mga mata niyang tila ba mata ng isang anghel. Nang sumara ang elevator, hindi nakaligtas sa pandinig ko ang pagbuntong-hininga niya.

4 – 1 – 7 – L – I – L The keypad flashed green. “Ano ‘to, Xavier… password para sa kasalanan mo?” The door slid open. Inside was a laboratory frozen in time: Dust on the scanners, cold metal tables, stacks of sealed folders — at ang pinaka-nakakabahala… Three medical pods. Two empty. One cracked. Aurora slowly walked toward the cracked pod. Nakaukit sa metal plate: SUBJECT 03: AURORA – PRIME Hindi siya lumanghap.

⸻ Ngumiti si Lucien nang mapait. “Because Layer Three doesn’t store memories.” ⸻ “It reveals suppressed intersections.” ⸻ Nanlaki ang mata ni Zia. ⸻ “Intersections?” ⸻ At doon— lumabas ang mas malalim na file. ⸻ Isang audio log. ⸻ At boses. ⸻ Isang pamilyar na boses. ⸻ Victoria. ⸻ Mas bata. ⸻ “Subject Zero must never be separated from Vandelmor line.”

"Anong nangyari?" Ipinakita ni Marcus ang isang video feed mula sa Miller Tower sa Paris. Ang gusali ay hindi gumuho. Sa halip, ang bawat screen sa gusali ay nagpapakita ng isang bagong mukha—isang mukha na hindi kay Michael, at hindi kay Malphas. Ito ay isang mukha na dinesenyo ng Prism. Isang Unit 03. "Ang Core na nakuha ni Sasha..." sabi ni Marcus, ang kanyang boses ay puno ng kilabot. "It's an empty shell. Michael didn't give her the Core. He gave her a tracker."

Nabasag ang pananahimik ko nang tumunog ang intercom. “003, please proceed to the CEO's office,” anunsiyo ni Melody, ang secretary ni Sire. 003 is the EVP’s code. Agad akong napatayo at binitbit ang mga papeles na kailangan kong iabot sa kanya.

Gamit ang mga palad ay pinipigalan ko ang hindi makarinig sa nangyayare pero balewala parin iyon. Hanggang sa unti-unti itong humihina hanggang sa wala na akong marinig dahilan para tumunghay ako sa aking harap. Nanlumo ako sa akin nakikita at sa sinabi ng taong nagbibigay alam sa nangyayari. "Specimen 00305, no more heart rate. No brain responding. We lost 00305..." "Tsk. They used the hades for nothing, again. Should I kill them?"

Deadma sa pang-iinsulto nito. Isinaksak ni Xianelle ang flashdrive. Nagkatinginan silang dalawa ni Scott dahil nag-iisang files lamang ang laman no'n na may numero ang pangalan; ‘03.30.2017’ na naglalaman ng isang video. “It seems like it's a date.” Komento ni Scott sa nakikita. Sa hindi malamang dahilan ay kinabahan si Xianelle, lalo na't ang araw na ‘yon ay hindi niya makakalimutan. Nagkataon lang ba?

No doubt he's a stalker. Kinuha ko yung phone. May pincode yun tapos si Steff ang lockscreen. ''We have to open this.'' sabi ko. ''Ilang letter name ni Steff?'' Sabi ni Aldren. ''That doesn't make sense! 3 digits lang yun.'' sagot ko. ''No add zero on every before the digit'' sagot ni Aldren. ''1203.'' sabi ni Toffer at in-enter ko yun ''Wrong.'' sabi ko at napapikit naman si Aldren.

Sasagot na sana siya kaso biglang tumunog ang cellphone niya. “Sagutin ko lang ’to," paalam niya bago lumayo para sagutin ang tawag. Habang nakatalikod siya sa gawi ko, mariin akong nakatitig sa kaniya na para bang mababasa ko ang kailaliman ng nasa utak niya. Pasimple kong nilabas ang surveillance photo at muli kong binasa ang note: Target Identified: Agent 009.