Sick Drawings Novelas e Histórias

Hindi niya alam kung bakit, pero kusa niyang binuksan ang drawing niya kanina. Sa canvas, makikita ang isang batang babae at isang lalaking may hawak na bulak at gamot. Eksena iyon ng pag-aalaga sa sugat katulad ng ginawa ni Kaizer noong nasa hospital siya. Hindi niya alam kung bakit iyon ang naisip niyang iguhit. Basta habang ginagawa niya, parang mas naging payapa ang pakiramdam niya.

" Patuloy ni JV. Napatingin si Adee sa seryosong mukha ni JV. "Teka may ibibigay nga pala ako sayo..." May kinuha si JV sa bag nya. Isang sketchbook. May nakasulat sa cover nito. "Ito ang 'Vanishing Sadness Sketchbook'. Idodrawing mo dito yung bagay o pangyayari na nagpapalungkot sayo at sa likod ng drawing ay isusulat mo yung wish mo para mapawi yung lungkot mo. Sounds childish noh? Nakita ko lang ito sa bookstore nung namasyal ako. Use it, I guess it’s effective."

Lumapit sa kanya ang lalaki at ibinigay ang sketch book. Kinuha niya iyon at sinilip ang drawings nito. Iginuhit siya nito sa magkakaibang anggulo. Frontal, side-view in two opposite directions at close-up. In fairness, napakahusay ng mga kamay nito. There was not even a single stroke that is imperfect. "Para yatang exaggerated naman ito. Masyado akong maganda dito sa drawings mo." Pahayag niya.

Unti-unting napaawang ang labi ko. Did... I... just... drew... our encounter this week mindlessly? Lumapit ako sa sketchpad at tinitigan iyon nang mas mabuti. It's a drawing of two people, one guy and a girl, passing by each other in a football field. Magaan ang bawat stroke ng linya. It looks somewhat vintage. Malabo nang kaunti at hindi makapal ang shading. Sakto lang para magbigyan ito ng buhay.

Nag-drawing ako ng maliit na flower. “Daddy, ikaw naman!” Si Terrance naman, nag-drawing ng puno. Malaki. Nakasilong yung flower. Napansin ko ‘yon. At hindi ko alam kung maiinis ako… o tatawa. “Me!” sigaw ni Sevi. Nag-drawing siya ng maliit na stick figure. Tapos tinuro niya. “This is me!” Napangiti ako. “Cute.”

Bahala na, sa isip-isip niya. Humugot siya ng malalim na hininga at napabaling sa papel na nakapatong sa lamesita. Nandoon pa rin ang drawing na sinira ng salbaheng bata. Iyon ang pinakamaganda sketch ni Doc. Sullivan pero hindi na ito maibabalik sa orihinal na hitsura.

'di pa ako nakain, eh. Ini-init na ni Zack yung tapa na binili niya, magta-tapsilog daw kami, eh. . . . but anything is fine, as long as it's food. Little Bao and I, we're here sitting and drawing something while waiting for Zack. Ayos talaga 'tong batang 'to, magaling tumingin ng kulay kasi kahit medyo 'di marunong mag drawing ay okay, eh! I can accept that because he's too young, but what I can't accept?! is f•ck! gantong edad tamang stickman lang ako ta's pangit pa ang combination ng colors. Like, hays, unfair! hihi

Sebastian handled the answers smoothly bago kami tuluyang pumasok sa loob. Pagpasok namin sa Cancer Wing, bumungad agad ang mga batang walang kamuwang-muwang sa mundo. Ang sakit sa dibdib na makita ang sitwasyon nila. Agad na may lumapit na batang lalaki kay Sebastian. May hawak itong papel na may drawing na 'stick man'—isang hero na may kapa at may nakalagay na "Super S."

The drawing. Drawing iyon ni Brix. Marahil ay naipasok niya iyon sa briefcase ko nang hindi ko namamalayan. Kinuha ko ang papel. Gusot na nang kaunti ang mga gilid nito. At gaya ng inaasahan, hindi naman kagandahan ang pagkakaguhit. I studied the drawing in silence. The figures were nothing more than stick people and crooked lines, the kind of artwork only a child could proudly create, yet I recognized everyone instantly.

Tinapon ko ang drawings isa-isa sa trashcan at muling napatingin sa mga taong akala ko ay umalis na. “Akala ko ba gusto niyo ng transfer? Bakit nandito pa kayo?” Tanong ko sa kanila pero patuloy parin sa pagtatapon ng b****a. Kinuha ko lahat ng drawings sa desk at itinapon ko lahat hanggang sa wala ng natira. There, it’s finally clean! I patted my hands para mawala ang dumi na kumapit sa kamay ko. “Bakit mo tinapon ang sketches ko?!” Sigaw ng isa sa galit.