Scribbles Drawing Novels & Stories

Ramdam nila ang bigat ng limang taong nasayang. ⸻ Habang nag-uusap sila, lumapit si Lily dala ang isang maliit na notebook. “Daddy.” Napatingin si Adrian. “Inip na po ako.” Napangiti siya nang bahagya. “What do you have there?” “My drawings!” Inilapag ni Lily ang notebook sa mesa. Isa-isang binuklat ni Adrian ang mga pahina. May drawing ng bahay. May drawing ng school.

Parang dumaan ang boses niya direkta sa dibdib ko. Kinagabihan, binuksan ko ang sketchpad. Sinubukan kong iguhit siya—hindi buong mukha, kundi mga piraso lang. Ang paraan ng hawak niya sa libro, ang linya ng kamay niya, ang lamlam ng mata sa ilalim ng lampara. Pero bago ko matapos, ibinaba ko ang lapis. Sa halip, nagsulat ako...

Isabelle POV Hinalukay ko ang lahat ng drawer sa site office habang hindi pa sumisikat ang araw. Kalat na ang mga lumang notebook, mga gusot na tracing paper, at mga scratch na may mga drawing ko ng bubong at haligi. Alam ko rito ko lang inilagay ang mga unang sketches ng clubhouse.

Mahigpit na hinawakan ni Sevv ang papel at walang sinabi, ngunit nang makita ang hitsura ng kanyang kaibigan na nag-e-enjoy, nahulaan niya na para sa kanya ang drawing. Nakita niya ang mga painting ni Lucky. Dahil kailangan niyang maghabi ng mga handicraft araw-araw, madalas siyang gumuhit ng sample, kaya napakahusay niyang gumuhit.

Hindi ko alam kung anong idea ang lumabas sa gagawin ko ngayon, until now kasi wala pa rin ako sa wisyo para mag-isip ng kung ano ano. Sinimulan ko ng magdrawing mula sa ibaba pataas ng board, inuna ko ang mga libro at monumento sa drawing na iyon, pagkatapos magguhit ay kinulayan ko na iyon gamit ang mga oil pastel na dala ko, maging ang mixing plate. Kinulayan ko muna ng primary colors bago ishade ng secondary colors. Gaya ng ginagawa ko dati, inuuna kong ipalabas ang natural color bago lagyan ng shades, at bago tapusin ang piece ko ay nilalagyan ko ng black lines sa bawat mahahalagang spot. Saktuhan sa oras nang matapos ko ang drawing ko. Nilagyan ko na din ng pangalan sa likod at ipinasa

Hindi pa siya tapos magsalita ay dinampot ko na ang sketchpad sabay buklat sa pahina nito. Nanlaki ang mga mata ko nang makita ang laman niyon. Inside were drawings, not professional ones, but sketches of a girl. Sketches of me. May mga drawing noong natutulog ako sa eroplano, noong kumakain ako ng ramen sa hotel, at may isa pang drawing na parang kuha sa malayo noong nasa club pa ako sa Pilipinas. “Caleb… ikaw ang nag-drawing nito?” mangha kong tanong. Hindi man kasing galing ng isang pro, pero punong-puno ng passion ang bawat stroke nito.

Tinitigan ko ang papel nang matagal, habang dahan-dahang binubuklat pa ito ng mga daliri ko. “Oh?” Ungol ko, dahil nakuha nito ang interes ko. Naka-drawing gamit ang itim na tinta sa ilalim ng listahang binura ay isang sketch. Isang pangit na drawing na may magulong linya. Maling-mali ang proportions, at mas malala pa ang perspective. Dalawang tao ang balak niyang i-drawing dito. Sa tingin ko.

Nag-aalala ring tumingin ang magkapatid sa kanya, iniisip na baka hindi sanay si Skylie sa ganitong lugar kaya tahimik. Pero laking gulat nila nang matapos magsalita si Avigail, agad na ipinakita ni Skylie ang drawing board niya. Kahit halatang pambata pa ang mga stroke niya, malinaw kung ano ang iginuhit niya—mga halaman na ipinapaliwanag kanina ni Avigail. “Nag-e-enjoy ako!” masayang sabi ni Skylie, kumikislap pa ang mga mata.

Kasabay ko siyang naglalakad habang tulak ko ang maliit na basket na pinaglalagyan ko ng mga gamit na bibilhin. Kumuha ako ng iba’t ibang klase ng pencils, markers, colored pens, pati na rin ng dalawang malalaking sketchpad. “Grabe,” natatawang sabi ni Sofie habang pinapanood ako. “Mukhang babalik ka talaga sa pagdo-drawing ah.” Ngumiti ako habang tinitingnan ang isang set ng charcoal pencils. “Namiss ko kasi.” “Eh bakit ngayon mo lang ulit ginawa?”

muling sambit ni Katie, sabay inilapit ang lapis, “tulungan mo po akong magdrawing ng daddy. Para po may kasama si Mommy.” Napakurap siya. Saglit siyang natigilan, may kung humaplos sa puso niya. Daddy? Tahimik niyang kinuha ang lapis mula sa maliliit na kamay ng paslit. Hindi niya alam kung bakit, pero kusa niyang iguhit ang isang lalaki, matangkad, naka-suit, at may seryosong mukha pero may munting ngiti sa labi. Simple lang ang drawing, pero napansin niya na halos sarili niyang anyo ang iginuhit niya.