Script Ibong Adarna Novels & Stories

Kinikilig ako na hindi naman dapat! Pa fall talaga tong si Adonis

Panimula "Tumigil ka na nga sa kakaiyak mo Elizabeth Mae Sandoval!" Inis sa sabi sa kaibigan ko na ang tanging ginawa ngayong araw ay ang umiyak nang umiyak. "Buong pangalan ko talaga Adi." Sabay singhot ng sipon niyang tumutulo na.

"Ladies and gentlemen, please allow me to introduce to all of you my handsome son na mana sa akin. Rain Tyler Montenegro!" Napatigil siya sa pagkain at saka napatingin sa lalaking nasa kanilang harapan. Napakaguwapo nang seryoso nitong mukha. Kamukhang-kamukha ito ito ni Mr. Montenegro. Kulay kayumanggi ang buhok nito, perpekto ang kaniyang kilay, mahahaba at makapal na pilik-mata na pumares sa maganda nitong kulay asul na mata. Kitang-kita rin ang linya ng panga nito. Malaki ang kaniyang braso at matipuno ang dibdib. Seryoso ang mukha nitong nagpalipat-lipat nang tingin sa mga taong nasa kaniyang harapan. Lumapit ang isang may edad na babae sabay halik sa kaniyang pisngi. Kahawig na rin ito

Ang buong buhay niya, ang kanyang identity, at ang legacy na ipinaglaban niya hanggang sa muntik na siyang mamatay ay nakasalalay sa isang pirasong papel. "Stefanie, stay calm. Lola, anong kalokohan ito? I am a Zubiri. My father was your son. My blood is as blue as the aviation fuel we use in our planes," mariing sabi ni Adrian, ang boses niya ay bumalik sa pagiging otoridad na tila isang hari na hinahamon ang sariling trono.

- Marco Sabay lahad agad ng kamay tong baklita na to, jusmiyo. Hi! Pogi! I'm Adriana, bff ni Mariel. Oh em gee!!! Ang hot at ang bango mo pala sa malapitan!!! Are you taken na ba??? Hahaha handa ako maging kiridabels mo. - Adrian Hoy! Baklita! Umayos ka nga! Pati kapatid ko pa talaga, tataluhin mo pa! Tch. Hahaha

Halos lumuwa ang mukha niya sa pagkasuklam. Sakto naman, sumingit si Mona, sobrang saya, parang nag-eensayo para sa isang soap opera. Ipinatong niya ang maselang kamay na ito sa balikat nito, na nagkukunwaring nakikiramay. "Siya parin ang tunay mong ina," napabuntong-hininga siya. "Siguro ako ang dapat umalis. Ako lang naman ang tagalabas dito."

bungad ni Lunar na halatang kakagaling lang sa paglalaro sa labas ng kwarto ni inay kasama si sir Spencer. "S-sir.." agad akong napatayo sa kinauupuan ko matapos siyang makita. "Hi" bati niya saka bahagyang ngumiti na hindi naman niya normal na ginagawa. "Siya ba ang amo mo ate?" tanong naman ni Solar. Tinanguan ko ang kapatid ko saka sila sabay na nagpakilala kay sir Spencer. "Hello, I'm Solar Makabajo, salamat sa pagiging mabait sa ate ko"

Dala nila ay ang isang batalyong armadong mga tauhan na handa na sa madugong labanan. "Gustong sumama ni Damon, kaso hindi niya pwedeng iwan ang obligasyon niya. Baka madawit pa siya rito," saad ni Ymilio habang nakakapit sa inuupuan at tinitignan ang mabilis nilang pag-andar. Hindi nagsalita si Roman, sa halip ay nakatuon lang siya sa pagmamaneho habang minamanmanan ang paligid.

mas marami pa ata ang kasambahay dito kesa sa amo. "good afternoon maam. saad ng katulong at napangiti nalang ako "kahit papaano may good parin sa afternoon ko. napakaganda ng araw ngayon. saad ko at inalis ang suot kung tuwalya "ang relax pala dito. Isa nato sa gusto kung part ng mansion nato "simple lang naman gusto ko. swimming is life kahit di ako marunong lumangoy. in short swimsuit is life pala kamo

Napa face palm si Grethel, “Hindi nyo ba pinaliwanag sa kanya?” Umiling si Rhei, “Si Dhirma ang nagbigay ng crest, akala ko ay siya na ang magpapaliwanag.”