Novel & Cerita Script Ibong Adarna

Tatawagin ko na sana sila ng may narinig na naman akong boses. I stopped walking and looks around. "Eleastein!" Boses babae iyon na paulit-ulit na tinatawag ang pangalan ko. Sa tuwing tinatawag niya ako ay umi-echo ang boses niya. "Eleastein! Nasaan ka?" Her voice, I can feel it she's almost crying. "Eleastein! Eleastein!" Who is she? Why she's calling me? Teka bakit english na naman language ko? Ang hilig talagang mag english nitong si Author lols.

Bang Bang! Umiiyak si Dindo. Sumisigaw habang kinalabit ng kinalabit ang gatilyo ng baril na hawak niya. Nakita kong tinamaan sa ulo at dibdib ang kalaban ngunit una nang nakapagpaputok si Jacko at ang unang putok na iyon ay tumama sa akin at ang pangalawa bala na siyang tatapos sana sa akin na sasapol sa ulo ko ay muling kay Dindo tumama. Iniharang niya ang kanyang katawan para sa aking kaligtasan. PInatay niya ang uncle at pinsan niya para sa akin. Pinatunayan niyang hindi sa lahat ng pagkakataon, mas malapot ang dugo sa tubig. Ngunit may mga grabe kaming tama. Bumulwak ang masaganang dugo kay Dindo. Namumula ang mga matang nakatingin sa akin sapo ang kanyang mga sugat. Hindi ko alam kung

Umismid ang matandang babae. "Nahuli siya ni Andres nang gabing ginagawa niya ang sula na ito," maranahan pero nandoon ang pagkukutya sa tinig ni Aling Melinda. "Hindi lamang ang Florenciong 'yon ang naging lalaki ng malanding Diana na 'yon. Haliparot." Parang sinampal si Celeste, tila sinaksak ang puso niya. Tiim-bagang at siya ay napapikit ng mariin, at nang hindi na makatagal ay patakbong lumabas ng bahay na 'yon.

Ito ang Lakas ng Ninuno ng mga Ibon! Nasabik si Garuda nang makita niya ang bola, at ang kanyang mata ay nasusunog sa uhaw. "Darryl! Ang bolang iyan ay naglalaman ng Lakas ng Ninuno ng mga Ibon at ang natitira kong kapangyarihan. Ngayon ay ipapasa ko na ito sa'yo. Pakiusap na siguraduhin mong protektahan ang hukbo ng Pulang Maya sa hinaharap," dahan-dahang ani ng reyna at puno ng determinasyon.

ADRIANNA Mainit pero mahangin sa talahiban. Sinikop ko ang aking buhok at tinali ito para hindi makaabala sa'kin. Malawak ang talahiban at nakakatakot itong pasukin. Tamang tama para sa mga gustong magtapon ng bangkay rito. Masukal at liblib masyado. Siguro ay mas nakakatakot maglakad rito tuwing gabi.

Faith "Aden" tawag ko sa kaniyang pangalan habang abala siya sa paghalik sa aking leeg Kasalukuyan siyang nasa ibabaw ko ngayon, parehas kaming hubad hubad habang natatakpan ng kumot ang katawan naming pareho

ani ni Adora. Adora is a half filipino kaya medyo marunong itong magsalita ng tagalog. Once in a blue moon lang nga lang mag-tagalog. Lumapit na ako sa kanila at kaagad na nilang ginawa ang dapat nilang gawin. While Eric is at the corner and busy accepting calls. Hindi na big deal sa kanya ang mang-turn down ng offer na sa tingin niya ay nakapa-waste of time lang.

LIA “Labing-lima” Ibinagsak kong muli sa sahig ang katawan na unti-unting nasusunog, hindi ko maiwasang mapangiti. Muli akong sinugod ng sampung mga hangal, sabay ang kanilang pag-atake, pero wala paring nakalusot mula sa aking paningin. Isa-isang nagtumbahan at naglaglagan ang ibat ibang parte ng katawan ng mga immortal na nakakalaban ko at nagsisimula na silang maging abo. Tinitigan ko ng mabuti ang papaakyat na araw, “ang ganda... Ang ganda ng simula ng araw ko.”

Iliana POV First time nilang pareho sa Baguio. Ako, parang first time ko rin, kasi sobrang tagal na rin nung huling umakyat ako rito. “Ang lamig!” unang reklamo, pero halatang tuwang-tuwa na wika ni Mama Karina habang kakababa pa lang namin ng van. Mahigpit niyang hinila ang shawl niya palapit sa katawan, pero ang ngiti niya abot tenga agad. Halatang na-amaze agad siya sa lugar.

Kabanata 35- Ang Una nilang Paglalakbay Hindi planado ang paglalakbay. Nagsimula ito bilang isang ideyang binitiwan ni Adrian na parang biro—isang maikling pagtakas, isang lugar na malayo sa Maynila, malayo sa mga mata at bulong na unti-unting sumisikip sa paligid nila. Isang weekend lamang, sabi niya. Isang paghinga. Isang pagkakataong maging sila, kahit sandali, nang walang pangalan, walang posisyon, walang anino ng mundong pilit humihila pabalik sa kanila.