Novel & Cerita Secret Agent

Maliban sa pagiging politiko ko ay isa rin akong member ng isang secret agent agency. Tumutulong ako sa kanila para malutas ang kaso tungkol sa ill*gal dr*gs. Ang lahat ng mga nakikita mo dito ay ihinanda ko para sa ‘yo. Dahil alam ko ang totoo, alam ko na sa isang organisasyon lang tayong dalawa. Hindi ko inaasahan na magiging isang magaling kang agent, Yanne.

Grabe naman pala. "Kaya nga hindi ko rin talaga masisi si Druskelle kung sobra talaga ang pag-iingat niya sa pagkuha ng sekretarya dahil madalas, kung hindi ang looks ay ang laman lang ng bank account niya ang habol at hindi ang mismong trabaho na pinasok bilang kanyang sekretarya." Pinigilan ko ang mapangiwi. Akalain mo iyon, hindi lang pala sa mga movie at palabas sa telebisyon may mga gano'ng klaseng tao.

“Hinahamon mo ako? Hindi ako takot Shun, alam mo bang matagal na akong duda kay Kyle. Kung anak ko siya, ba’t mo siya inilihim sa akin? Isa lang gusto kong malaman, ako ba ang ama niya?” “I told you, you can’t never be taken any information on me, leave me alone!” pagpupumiglas ni Shun. “Isa kang secret agent Shun, kaalyado ka ng gobyerno. Pero kung ipinagkakait mo sa akin ang karapatan ko, pinagtatrayduran mo pati trabaho mo.”

Hindi na siya yung eleganteng dalaga sa ballroom. Isa siyang secret agent sa gabi. Tumatanggap siya ng missions para tapusin ang mga taong kurap at masasama. Mga taong hindi naaabot ng batas. Mga taong may pera at koneksyon para makatakas. Pero hindi sa kanya. Sa tainga niya, may maliit na comm device. “Target confirmed,” mahinang boses sa kabilang linya. “Copy,” sagot ni Luna, malamig ang tono.

diretso niyang sabi. Tumalim ang tingin ko sa kanya. Hindi ko alam kung maniniwala ba ako, pero may maliit na parte ng puso ko ang biglang naliwanagan. “Like Sage, I am an undercover agent working for a private sector internationally,” sabi niya. Napaupo akong diretso, gulat na gulat. “My mission: mabuhay bilang si Leon para pabagsakin ang kanilang organisasyon. I’ve been undercover for twenty years.”

Down in the lobby whispers spread like wildfire. Executives huddled in corners phones pressed to their ears. Secretaries stared wide eyed as Clint was escorted through the marble hallways hands cuffed in front of him. The security guards who had greeted him every morning for years stood frozen, unsure whether to intervene or look away. No one noticed Lia slip into the elevator her folder held tight against her chest. She pressed the button for the archives the one place in this building where the oldest secrets were kept locked away and forgotten, buried under decades of ledgers and reports.

Napakuno't ang noo niya dahil malinaw niyang binilinan ang kanyang secretarya na huwag na huwag magpapapasok ng kahit na sino hanggat hindi natatapos ang usapan sa loob. Dahang-dahang bumukas ang pintuan at sumilip ang ulo doon ng magaling niyang Filekeeper. Speaking off, she looks hesitant nang makita sila, lalo na sa kanya pero agad ding nagbago ang reaksyon. Naging seryoso at matapang na tumuloy pa din ito sa pagpasok na may bitbit na pamilyar na mga paper bags. "JA," Nasser broke the silence. Kaswal naman itong tumungo sa kaibigan niya.

Nang napansin niya na hindi ako makasagot dahil sa tuyot kong lalamunan kakalunok, she introduced herself. "Ako nga pala si Samsara, you can call me Sam. Ikaw ba?" I gave her a smile. I appreciate her making a conversation with me. Mas mabuti nang may kausap ako kesa na kinakabahan lang ako rito mag isa. "I am Sollaire. Everyone calls me Secretary Sollaire." Her eyebrows furrowed, she suddenly became so interested. "Secretary, huh? Trabaho mo yon?" When I nodded, she said, "Okay, then. I'll call you Sec na lang. Para mas maiksi."

"Maze, uuwi na tayo. Kanina pa nagte-text si Sir Ares." Nilingon ko si Kuya Rolly. Siya ang driver, slash body guard ko. Hindi ko nga maintindihan si Tay kung bakit kailangan may bodyguard ako, samantalang si Ate Tel, naka-graduate nang walang ganito. Akala yata kasi ni Tay, abnormal ako katulad ni Bathseeba Madlang-Tao Consunji.

“Laging tulala, parang takot, lalo na tuwing dumarating si Mr. Scott. Isang beses, nakita ko siyang umiiyak sa CR, nanginginig siya habang hawak ang cellphone. Tinanong ko siya kung May problema, pero hindi siya nagsalita. Doon pa lang, alam naming may mali.” Ang sumunod naman na testigo ay si Liza Manapat, ang dating secretary ni Henry Scott. “Anim na taon akong sekretarya ni Mr. Scott,” panimula ni Liza. “Marami akong pinirmahang confidentiality agreements, pero ngayon ako magsasalita. Ilang beses kong na-set ang private meetings niya kay Ms.