Novel & Cerita Seeing You In Tagalog

Wakas The Wedding Parang gusto kong maiyak na matawa sa sinabi niya. Muli kong binalik ang tuon sa gandan nang City dahil wala akong maapuhap na Isagot. "Bukas pakakasalan kita, gusto kong makasiguro na hindi mo na ako muling iiwan, na hindi kana muli pang makakatakas sakin." Napalunok ako ng sunod-sunod sa aking narinig.

saka ako umupo sa sahig ng rooftop, patalikod sa tanawin kung saan nakatayo ang sementong harang na ginagawa ko ngayong sandalan. "Hanggang amo lang ba talaga ang tingin mo sa akin?" mula sa pagkakatingin niya sa tanawin ay diretsa siyang tumingin sa akin saka pumaupo kaharap ko. "Sabi mo sa akin, magkaibigan lang kayo ni stick-o boy kaya kahit sabihin niya sa akin na boyfriend mo siya, sa sinabi mo pa rin ako maniniwala" Dahil ako naman talaga ang nagsasabi ng totoo.

Huwag mo akong takutin. "Cause if one day you wake up and find that you're missing me," My heart is like being hit by a needle. "And your heart starts to wonder where on this earth I could be, Thinkin' maybe you'll come back here to the place that we'd meet And you'll see me waiting for you on the corner of the street, So I'm not moving, I'm not moving." And suddenly wala na akong boses na narinig. Sing more padre so I can find you. Nasaan ka ba?

napa irap na sabi ko "Hindi naman hindi ba pwedeng excited lang akong makita ka" agad akong natigilan sa kanyang sinabi sinamaan ko ito ng tingin pero binigyan niya lang ako ng malawak na ngiti umiwas na lang ako at nag isip kong kakain ba ako ulit alam ko naman na hindi niya ako titigilan "Kain ka ulit" nakangiting sabi pa nito

Tila parang bulkan ang puso ko na walang oras ang pagsabog dahil sa kaba. Dumating ang araw ng linggo umuwi kami sa amin sa Batangas kasama si Rigor. Nababa pa lang kami sa jeep ay nakatingin na agad ang maraming mata sa amin. Ngunit hindi ko iyon pinansin. Mabilis kong tinungo ang gate ng bahay namin, para makaiwas sa mapanirang tingin ng mga tao.

Ako lang ang nakakaalam? Tinignan ko si Yuki na nakatingin lang sa akin at nakatayo na din. " Sikreto lang ba yon? Bawal ipaalam sa kanya?" Bulong ko dito, tumahol naman ito. " Tumahol ka na naman. Pwede ka naman mag-yes na lang. Ay nandyan nga pala kase ang amo mo. Sige, sikreton lang natin to. Promise! " Ngiti ko pang sabi saka kinuha ang paa nito na para bang nakikipag-pinky swear.

Bigla niya akong inakbayan at pareho naming tinitingnan ang tanawin dito. "Natagalan man ako pero babalik at babalik pa rin ako sa'yo. Huwag kang mag-aalala hindi ka tatandang mag-isa, kasama mo ako. Ang tagal kong hinintay ang pagkakataong ito na sabihin mo sa akin ang nararamdaman mo. Masaya ako na iisa ang nararamdaman natin para sa isa't isa." Napangiti ako at nangingiligid na rin ang mga luha ko.

Umiling-iling ako. "Naze?" [Translation: Why?] "Your mom will be worried." "But I want to go too." He pouted. "Don't make that face. Let's go next time, okay?" Marahan naman siyang tumango. "Yakusoku?" [Translation: Promise?] "Hai, yakusoku." [Translation: Yes, I promise] Pagkatapos, nag-pinky promise kaming dalawa. Mayamaya, pinasakay na ako ni papa sa kotse. Nginitian ko muna si Zaito at saka nagpaalam bago tuluyang makasakay.

Don’t forget to meet me in your dreams. Napaupo ako sa kama. “What the hell!” bulalas ko. Tinitigan ko ang dalawang message sa screen. “Nag-usap ba ang dalawang ’to?!”

sabi ni Papa at tuluyan na nga silang umalis. "I want to be alone," I announced and stared at the sun that is now going down in the sea. Hindi nalang ako lumingon kasi alam kong susunod den siya sa gusto ko mangyari. Nagkakamali pala ako. He sat beside me and look at the sea. "I guess this will be your last seeing this because you are coming back in Manila," he said. "And I know how you will miss this so I'll just be with you kahit ayaw mo," sabi niya na hindi parin nakatingin sa akin.