Self Esteem Tagalog Novels & Stories

sagot ko "God, Chloe, kung ganiyan ka, dapat siguro mag seek ka ng advise mula sa mga professional. Hindi biro ang ganiyang klaseng pag-iisip. Hindi pwedeng hindi ka marunong magtiwala. Hindi pwedeng tuluyan mong isarado ang puso mo. Paano ka liligaya kung ganiyan ka?" seryosong wika niya Napatitig ako sa kawalan bago ako nagsalita

sigaw nito. Napahinto siya at malungkot na nilingon ito. "Do it. The hell I care. All my life, Mom, sinunod ko lahat nang gusto ninyo. I didn't ask anything from you. Hindi ako naging maluho kahit alam kong kaya niyong ibigay ang lahat sa 'kin. I didn't pursue my dreams to become a chef because you said so... I did what you wanted. I've become what you wanted me to be. Isa lang naman ang hiniling ko. Hayaan niyo kong mahalin ang taong mahal ko and that's Angela. I love her and she's the only one I need. Hindi ko kailangan ng mana o nang kahit ano. Si Angela lang, Mom... bakit ayaw mo pang ibigay sa 'kin 'yon?" puno nang hinanakit na tanong niya sa ina, pero hindi ito nakapagsalita.

Ito ay kung paano niya dinadala ang kanyang sarili. Hindi niya kailangang ipakilala ang sarili niya. Yung confidence at aura niya ay isinisigaw, ‘Hindi ako mukhang boss. AKO ANG BOSS.’ Ang mga mata nito ay kumikislap habang nakatingin sa kanya na parang natagpuan ang bago niyang biktima.

mayabang netong sabi "Also, you don't know me? Remember, I have autographed your cousin's scrapbook,and now you are acting like I am a stranger to you? Funny. Napaisip naman ako kunwari sa tanong neto. "An autographed? Scrapbook? Oh, I am so sorry. Look, I am drunk. You are Elias Tan, right?, nakangiti kong wika dito habang parang baliw kong magsalita dahil na rin sa tama ng alak. Ramdam ko pa rin ang tama ng Alcohol sa katawan ko pero active pa rin ang utak ko para magsinungaling dito.

''isa ka lang hamak na kabit huwag kang mayabang '' saad nito sabay tulak sa balikat ni Cashandra . ''mukha na pala akong mayabang sayo ...Teka ano tawag mo sa sarili mo .Umahon ka lang sa putikan akala mo isa ka ng perlas na nalinisan '' dahil sa inis sinampal siya nito sa pisngi. Para kay Cash hindi pwede na hindi siya makaganti .Kaya siya nagagawan ng masama dahil pakiramdam niya ang hina niya .

pero may kakaiba sa puso ko. Bakit...bakit parang wala na? "Akala ko...akala ko hindi na nila ako mahahanap. Ang tagal na ng panahon pero wala pala talagang imposible sa mga taong maraming koneksyon. Nahanap nila ako rito at patuloy na ginugulo sa pamamagitan ng pagsesend at pagmemessage ng mga kung anu-ano na nakakatakot. Hindi ako makatulog ng mga panahon na iyon, kung kaya uminom ako ng alak nagbabaka sakali na maibsan ang takot ko. At tama nga ako, sa alak nawawala ang takot ko. Sa alak naranasan ko na wala akong kinatatakutan na kung sino. Hanggang sa malulong ako rito at hindi ko na kaya pang tumigil. Parang...parang iba na ako, hindi ko na kilala ang sarili ko. Sa mga panahon na iyon

pagkompleto niya sa tanong. Then reality slaps me. ‘Umasa ka pa, self, kaya nga-nga ka tuloy’, lihim kong pang-aaway sa sarili. Akala ko pa naman kaya siya nagtanong ay dahil may balak siyang umakyat ng ligaw. Assume pa ako ng assume, na sa simula pa lang ay si Eli lang naman ang dahilan ng lahat ng ito.

My trauma is being left out and yet I still feel that. "Mahirap makibelong sa lugar na alam mong wala kang lugar." "Hindi ko na alam kung hanggang kailan ko Ipagsisiksikan ang sarili ko sa tao." Napailing ako at uminom ng gatas. This topic made my self esteem down, I want to express my emotions. I want to smile like what pretty girls do. "Sa akin hindi mo kailangang ipagpilitan ang sarili mo, anak." She assured me with a smile. She gazed at me truthfully. It made my heart warm, hearing my Mom tell me that.

Dapat relax lang tayo Elyse, relax lang baka nagkamali lang sya o di kaya baka nagkamali lang talaga sya okay. "Di yan kasama! Yong I love myself at I'm proud of myself lang!" 'Kalma sabi eh.' Saad ko sa isip ko. "I love myself, I'm proud of myself." Parang walang ka buhay-buhay nitong sabi. "With energy naman po ano? Kakatapos lang natin kumain eh. Yan ganyan tapos yakapin mo ang sarili mo." Natutuwa akong nakatitig sakanya ngayon.

Zedic's POV "May pakialam ako kasi nasasaktan ako, hindi mo alam ang pakiramdam habang nakikita ang mahal mong pinapaiyak ng ibang lalaki, hindi mo alam kung gaano kasakit na nakikitang sinasaktan ng iba 'yung babaeng gusto mong alagaan at ipagsigawan sa buong mundo kung gaano mo kamahal!" Nagpaulit-ulit sa isip ko ang mga katagang iyon na binitawan ni Jester sa harap ko, hindi ko maunawaan ang pakiramdam na tila ba muli ko na namang naramdaman ang dating sakit kung paano nila ako dinurog habang nakikita silang dalawa ni Estella dati na naghahalikan.