Sentence With Hiatus Novels & Stories

Mahigit isang buwan. Mahigit sa tatlongpu’t isang araw ng paghihintay. Mahigit sa tatlongpu’t isang araw na unti-unting tinuruan kaming bumalik sa dati—kahit alam naming hindi na talaga babalik ang lahat sa kung ano ang dati. Sa loob ng isang buwan na iyon, walang balita kay Heidi. Walang sightings. Walang leads. Walang kahit anong senyales na siya ay gumagalaw.

Kung hindi, malamang na walang mangyayari sa hinaharap. "Maaari mong gamitin ang dahilan na iyon sa susunod." Ang ekspresyon ni Travis ay naghatid ng magkakaugnay na mensahe ng pag-unawa. Tinitigan siya ni Hailey na nagtataka. Isinasaalang-alang na ng lalaking ito ang kanilang susunod na pagtatagpo sa sandaling matapos niya ito para sa araw na ito! Maaari ba siyang maging mas walang kahihiyan kaysa dito? Labis niyang naramdaman na natalo siya sa round na ito at humingi ng kaunting pabor.

We are crying right now! Huminga nang malalim si Sirius at hinarap ang camera. Ang kanyang princely face ay bahagyang kumislap sa ilalim ng studio lights. "Magandang gabi, Stellars," simula ni Sirius. Ang kanyang princely face ay mas matalas, ang panga ay mas defined dahil sa pagkapayat, ngunit ang kanyang titig ay tila tumatagos sa bilyon-bilyong camera. "Ang hiatus ay tapos na. Handa na kaming sunugin ang entablado... para sa kanya."

untag niya sa akin. "May isang solusyon pa ako para maayos ang gulo na nangyari kahapon," bukas ko sa usapan. Huling option na lang namin ito para maka-survive. Hindi pwedeng maghintay na lang kami kung kailan humupa ang isyu. Gusto ko na ulit magperform. Lalagnatin ako kapag tumagal pa ang hiatus namin. "Ano?"

At iyon ang hindi niya kayang itanggi. Lumapit si Adrian, hindi para mamagitan, kundi para magbigay ng ibang anggulo. “Hinahanap mo ang hesitation?” sabi niya kay Elijah. “Sa ganitong level, hesitation gets you killed.” Hindi siya pinansin ni Elijah. “Or worse,” dagdag pa ni Adrian, “it gets everyone around you killed.” Tahimik. Dahan-dahang bumalik ang tingin ni Elijah kay Yuhei.

Pero sigurado na ako. “Miss Mara.” “Ano?” “Magha-hiatus muna ako.” Hindi siya nagsalita. Hinayaan niyang magsalita pa ako. “Mga isang taon.” Nanlaki ang mga mata niya. “Ha?” “One year. Kailangan ko siguro ng pahinga muna.” “One year?! Chusan, seryoso ka ba?" “Oo.” Parang hindi siya makapaniwala. “Sandali.” Napahawak siya sa noo. “Nagagalit ka ba dahil sa panenermon ko ngayon? Kaya mo gustong mag-hiatus?”