Severed Mga Nobela at Kwento

She was left alone with so many thoughts rambling through her mind. Matunog siyang bumuntong-hininga saka inalis ang kumot na nakatabing sa katawan at painot-inot na kumilos. “Aw!” Nabigla niya yata ang pag-apak ng injured na paa sa sahig at napangiwi siya. Muntikan pa siyang mapasubsob sa kama, buti na lang at maagap siyang napahawak sa headboard. “What are you doing?”

Maraming sumubok na umawat pero isang boses lang ang umalingawngaw sa buong floor. "Get your fucking hands off to my woman Thereese." Author's Note Please do check my f******k page, Shirishen Official. I'll be uploading there about this book's chapters.

dagdag pa ni Keran. " Ang sabihin mo para tayong mga tuod. Akala ko magkaka stiff-necked na ako dahil sa sobrang tuwid ng katawan ko. Hindi ko na magawang igalaw man lang ang ulo o leeg ko " sabat ni Limer habang ginagalaw galaw ang ulo niya at hinihimas ang leeg.

not now, not ever. She savoured for awhile that magical-like of feeling, subalit mayamaya'y na-conscious siya nang tuluyan nang tumimo sa utak niya ang maling ayos nila. She was about to disjunct herself from Morgan's embrace nang bigla namang humalinghing nang pagkalakas-lakas ang kabayong si Cyclops.

Kabanata 13 Masyadong naging mabilis ang pangyayari. Nakita ko na lang na nakahandusay na sa sahig si Seve. Ang kanang kamay niya ay nasa tagiliran niya. Punong-puno iyon nang dugo. I panicked. “Seve…” nanginginig na tawag ko. My voice doesn’t sound Blaire, but I don’t care anymore. Nanginginig ang buo kong katawan. Hindi ko alam kung saan ko ilalagay ang kamay ko para iampat ang dugo sa tagiliran niya.

The realization that our paths had diverged irreversibly, that the bond we had once shared had been fractured beyond repair, settled upon me like a heavy shroud, casting a shadow over the remnants of our shared history. In the midst of the celebration of Marisse and Martin's union, my tears fell silently, unseen by those around me since nandito ako sa malayong parte ng simbahan. The ache in my heart, the ache of a love lost and a future forsaken, echoed through the chambers of my soul, a poignant reminder of the choices that had led us to this moment of separation and farewell.

"Sigurado ka?" Gusto ko lang naman ng divorce, hindi ko siya gustong patayin. "True," sagot ni Izar, tinutukoy ang lasing na si Sigmund. "Nakainom na siya at nahihilo na. Ikaw lang naman ang sumapol sa kanya gamit ang isang matigas na bagay." Napatingin si Cerise kay Sigmund, nakahiga roon nang walang kamalay-malay, ang kanyang noo balot ng puting bandage. Kumirot ang kanyang sikmura sa biglang pagsisisi.

Hindi nakikisali sa gulo. Ang ama niya, isang simpleng driver ng pamilya Delgado. Partikular kay Don Ricardo Delgado—ang ama ni Marco. Sa isang matinding aksidente noon, sinagip ng kanyang ama ang buhay ni Don Ricardo. Nabulagta ito, nasugatan nang husto. At mula noon, hindi na ito nakabalik sa trabaho. Permanenteng may kapansanan. Ang kanyang ina, kinailangang tumigil sa trabaho para maalagaan ang asawa.

pilit na ina-alis ni Caren ang kamay ni Jerome sa kanyang braso. “Nakakadiri?” galit na bulong ni Jerome. “Nasasaktan ako, bitiwan mo nga ako!” “Ipangako mo muna sa akin na hindi ko na maririnig mula sa bibig mo ang salitang divorce.” “Hindi ‘yan mangyaya—” “Kailangan ko na talagang patahimikin ang bibig mo.” Binitiwan ni Jerome ang braso niya pero hinapit naman nito ang kanyang baywang dahilan para hindi siya makapalag.

Para akong bata na nakayuko at pinapahid ang mata ko habang sumisinghot. “Try to understand the pain, maybe that’s the only thing that can heal you. Admit it to yourself that it can never be forgotten that easy, what we fear is what we attract Sierah. That’s the reality.” Sinubukan niyang paaganin ang nararamdaman ko hanggang sa maya-maya ay kumalma na ako.