Severed Novels & Stories

Two left. A flaming beam crashed, splitting the chamber and cutting me off from the last two. Their cracked masks glowed red from the fire. They charged. Good. Mas madali silang patayin pag sabay. I dropped low, slid across the burning floor, and sliced the tendons behind one’s knees. He fell screaming. The other jumped on me. I caught his wrist, rolled, and shoved his own blade straight into his throat. He gurgled and collapsed. Silence fell—thick, choking.

Pagkatapos ay nagtungo ako sa banyo para maligo. Nang makapasok ako sa banyo ay agad kong hinubad ang sout kong two piece. Binuksan ko ang shower at hinayaan kong pumatak ang tubig sa aking katawan. Naupo ako sa sahig at nagsimula na namang umiyak. May takot parin akong nararamdaman hanggang ngayon. Hindi ko alam kung ano ang mangyayari kung hindi dumating si Dave Arkiel. Mabuti na lang talaga at dumating siya.

Agad silang naipasok sa loob ng building at saka ipinatawag ni Aidan ang lahat ng kanyang mga tauhan. "Anong nangyari? Bakit natambangan tayo?" sigaw nito at galit na galit ang tinig. "Sir si Sev, pinatay nila si Sev sa parking lot!" sigaw ng isa nilang tauhan. "Shit!" sigaw ni Aidan habang kuyom ang kamao. "ipaasikaso ninyo na agad at ipahanap ang gumawa nito." Ilang sandali pa at nakatanggap ng tawag si Aidan.

Ah, 'yun na kaagad ang iniisip niya? ​I stared at her side profile, suppressing a smirk. If only you knew, Kadecy. If only you knew. ​Pero nung iikot ko ang tingin ko sa buong lamesa, mas lalong lumalim ang hinala ko. The loud laughing was gone. Sina Kane at Declan, biglang tutok na sa pagkain nila na akala mo mawawala na lang bigla habang si Leonhardt naman ay nakatitig sa aming dalawa ni Jack. I squinted my eyes at him.

sagot ni Alex. Ang kanyang ginintuang core ay binago na ng labindalawang rune ng ipinagbabawal na spell. Matagal nang naging iba ito. Kung nakayanan man nito ang enerhiya ng sinaunang ipinagbabawal na spell, hindi ba nito kakayanin ang kapangyarihan ng isang eksperto sa Spirit Severing? Dati, natiis na ni Alex ang kapangyarihan ng ginintuang katawan ni Ksitigarbha.

Hindi kasi nito magawang alisin ang bahagi ng kisame na nakadagan sa kanya. Mariin akong umiling. "No, Tess. Hindi kita iiwan. Kung hindi mo ako ginising ay tiyak na nasunog na ang katawan ko. Patay na sana ako ngayon." Kahit mainit ang bahagi ng kisame na nakadagan sa katawan ni Tess ay hinawakan ko ito at pilit na inalis sa katawan nito. Hirap na hirap akong maalis ang bagay na iyon dahil maliban sa mabigat ito ay sobrang init pa pati na rin ang buong paligid. Sa wakas ay nagawa ko ring alisin ang nakadagan sa katawan ni Tess ngunit bigla naman akong natumba dahil nagdilim ang paningin ko. Hindi na kasi ako makahinga dahil sa usok na nalanghap ko.

Nang masigurong wala na itong mga buhay ay mabilis kong hinarap ang isa at inagaw mula sa kanya ang dalawang patalim at mabilis kong inihagis ang nasa kaliwa kong kamay papunta sa gitna ng kanyang noo wala, pang tatlong segundo ay bumagsak siya sa sahig ng walang buhay at dilat ang dalawang mapupulang mga mata. Inilibot ko ang aking paningin sa paligid. Wasak lahat ng mga gamit dito at kahit saan ay may mga katawan na wala ng buhay na nakakalat sa paligid. Tinungo ko ang pintuan at lumabas na rito pero natigilan ako ng makita ko ang pigurang iyon isang metro ang layo at nakatalikod mula sa akin, pero inagaw muli ang atensyon ko ng may tumayong kampon ng Quicklnt. Iika-ika ito sa kadahilanang

Katulad ng nauna ay para itong pinupunit sa sakit, ngunit dahil sa labi nito na nakadikit sa labi niya ay medyo nabawasan naman ang sakit ngunit naroon pa rin ang kirot. Tanging ang mapahawak na lamang sa dibdib nito ang tanging nagawa niya at halos tumigil ang kanyang puso nang bigla na lang itong umulos at sa isang pagsagad ay tuluyan na nitong naipasok ang pagkalalaki nito sa loob niya pero halos himatayin siya. “Shit…” mahinang bulong ni Sevi dahilan para dahan-dahan siyang magmulat ng kanyang mga mata at tumingin dito.

Hindi masyadong kataasan ang kisame at mabibilang lamang sa daliri ang mga kagamitang kasama niya sa silid. " A-aray... " Napahawak si Lucine sa sentido nang makaramdam ng kirot. Nakaramdam siya ng pagkahilo kaya saglit siyang pumikit sa pag-asang mawala ito. Ilang segundo siyang nanatili sa pagkakaupo bago imulat ang mata nang mawala ang kirot na iyon.

Tumingin ako kay Alessandro. “Tell me,” sabi ko. “May nangyari ba habang nasa network ka?” Tahimik. Mas matagal kaysa sa dapat. “Eliara…” nagsimula siya, mabagal, parang hinuhugot ang bawat salita. “When I destroyed Serena’s core, she… split.” “Split?” Tumango siya. “She divided her consciousness. Half was erased. But the other half…”