Shame On Me Meaning Novels & Stories

Hindi ba 'yon nararapat? Shane told my parents that I'm a freak, a crazy one. Wala raw ako sa tamang pag-iisip kaya ko nagawa iyon sa kanya. Siniraan niya ako sa mga umampon sa akin. That incident left a bad imoression and stained my identity. Sinubukan ko rin ipaalam na dating nobyo ito ni Ingrid pero hindi sila naniwala. Hindi nila ako pinansin, inintindi at pinakinggan. There were so many unsaid words and feelings na hanggang ngayon ay naipon lang sa dibdib ko kaya sobra na akong nabibigatan.

Shit! Anong ituloy? Pulang pula na talaga ang mukha ko at hindi ko na alam kung saan titingin. Halos mataranta ako sa pagbaba ko at alam kong nakakabastos na huwag silang batiin, but damn! This is too much embarrassment! Mabilis ang paglakad ko paalis at halos hindi ko na sila matignan.

"I just...uhm, needed to breathe." She shifted on her weight and sauntered towards me. I took a step back and hid my face, afraid that she might see my swollen and teary eyes. Alam kong sobrang disappointed na siya sa akin. At pakiramdam ko, kapag nalaman niya pa ito, lalo lamang siyang madidismaya. I don't want that. I already gave so much disappointment and shame to our name. Ayoko na sa lahat. Pagod na ako. Pagod na pagod na.

And I have to understand all of that even if it wasn't acceptable at all. "Fuck situation!" I shout, wiping the tears that rolled down my cheeks. I went to the bathroom and start undressing. Red marks are still visible all over my body, and I'm still feeling sore. I'm not feeling sorry that I lost my virginity to Matt, but I can't help to feel ashamed for accepting his downpayment after we had sex! Ano ako? Si Magdalena?! I'm not a fucking prostitute, pero kumembot ako sa gitna ng intablado, at sa harap ng maraming tao na kakapirasong tela lang ang suot ko. And worst, I shamelessly auction myself for the sake of damn money! But still not enough...not enough to pay for all the damage caused b

MELODY Inis na inis ako habang pabalik-balik ako sa paglakad dito sa loob ng pribadong opisina ni Shane, at pakiramdam ko ay sasabog na ang dibdib ko sa sobrang galit tuwing naaalala ko ang pakikipag-usap ko sa pekeng si Audrey kanina. I can feel my blood boiling with intense anger because that shameless woman had the nerve to act like a real mother when she couldn't even answer a basic question about breastfeeding my best friend's twins.

Ayokong ipakita sa kanya na ang lakas pa din ng epekto niya sakin. Tumakbo ako pabalik sa kwarto ko at doon ko inilabas lahat ang magkahalong sakit at lungkot na nararamdaman ko. Hindi ko na pinigilan pa ang mga luha ko at hinayaan lang ang mga ito na bumagsak dahil hindi ko na kaya. Shame on me! I was busy proclaiming na naka-move on na ako sa kanya, pero hindi pa pala.

Nakakatakot iyon, mas natatakot pa ako sa bagay na iyon kaysa sa ano pa man dahil kapag nagkamali ako, tiyak na magbubunga ito. "Don't make me count, Sharina." Seryosong sambit nito na noo'y nauna nang humiga sa kama at humilata. Tila gusto niyang pagsilbihan ko siya, pagnasahan o kaya nama'y sambahin. Fuck! Wala sa isip ko ang mga bagay na iyon dahil nanlilimahid ako sa sarili ko ngayon. I can't do it. Not now.

Hindi siya sumusuko sa anumang bagay, bakit hinayaan niya wala sa dugo nila ang bumitaw kaagad at kung nasa tama naman kami dapat i-justify ito sa lahat. "Wo buxiang zai tamen mianqian diulian, ye buxiang zai wangyou mianqian baihuai wo de mingsheng, jie, wo buxiang zai chengwei mommy zuo cuo shi de yingzile." (I don't want to ruin my dignity in front of them and my reputation with netizens, sis, I don't want to be a shadow of mommy's wrongdoings anymore.)

"It's okay. I have a fair share of mistake rin naman. It was rude of me to humiliate you in the public. I just want to apologize for what I did years ago. Hindi ko alam na iyong ginawa ko ay magmamarka sa puso ng Mommy mo. I'm really sorry, Xe." I sighed. I could feel a hallow on my stomach. Isang beses lang ako nagkamali pero hanggang ngayon ay hinuhusgahan pa rin ako ng Mommy niya. Maybe that's the reality about life. No matter how many times you did a great job, people would always judge you by your failures and mistakes. He smiled and held my hand. "You're already forgiven, babe. Alam mo namang hindi kita matiis, 'di ba?"

“Shh… huwag mo nang ituloy kung ayaw mong magkailangan tayo.” “Ha?” pagtataka niya. “Magpapamasahe lang sana ako sa ‘yo… Dito sa braso at likod ko kasi medyo masakit, e.” Realizations and shame then both struck me like a powerful bolt of lightning. Buong akala ko ay sasabihin niyang mahal niya pa rin ako kaso ay hindi pala. Iyong ‘ma’ niya palang naputol ay nangangahulugang ‘ma’-sahe. Tangina naman…