Shame On Me Meaning Novels & Stories

Sa unang pagkakataon sa buong buhay ko, gusto kong matumba at mawalan na lang ng malay bigla para makalimutan ang lahat ng ito. Ano ba kasi ang nangyayari? Balisa at parang mawawalan ng malay, nakipag-plastikan ako sa lahat. Sa unang pagkakataon sa buhay ko, umabot ng isang oras ang pagiging plastic ko sa ibang tao. My hands are literally trembling and I really want to cry out of shame. Wala pa ring sumasagot sa mga katanungan ko sa utak.

I decided what I'm going to do with this guiltiness I've feel inside me. If this what makes me free from all of our mistake then so be it. Sheehan deserves better so I'll be the better version of myself. For him. Ako naman ngayon.

"I'm sorry. I didn't mean it." Napaismid siya. "Tell that to mom and dad. Nandito lang naman ako para ibalik ka pero anong ginawa mo? Wala ka pang balak umalis sa makasalanang mundong ito. Tapos ako ang sisisihin mo sa lahat ng nangyari. Shame on you!" Piniksi niya ang kamay upang mabitiwan nito at bumaba na sa sasasakyan.

malambing na sabi n'ya rito para pakalmahin ito. "Sabi mo yan ha! Baka mamaya ma body shameful ako sayo," sagot nito habang nakausli ang mga nguso. Mahina s'yang natawa at pinanggigilan na pinisil ang ilong ng babae. "It's body shaming baby and not body shameful! Rest assured na hindi mo mararanasan sa akin yan, I don't fvcking care kung anong hugis man mayroon ang katawan mo. Kahit hugis tatsulok pa yan baby, mamahalin pa rin kita ng buong-buo," s'ya rito at bahagya pang itinaas ang dibdib at nagmukha s'yang mayabang sa harapan nito. Inirapan naman s'ya ni JM bilang tugon.

You know nothing about the AUTHORS private personal life and you don't even know who is the Author, indeed. This message is in general, just thoughts nothing hates. I felt sad, disappointed and felling low right now. I'm under pressure, real quick. PARDON. Pardon me if you find this message ungrateful or something. I'm sorry to disappointed you if can't be like the author you admire because. . . I have this motto. “I NEVER WALK TO ANYONE SHADOW. I CAN BE WHAT I WANT TO BE, NOT ANYONE WANTS ME TO BE.”

"Sometimes the shame is not the beatings, not the rape. The shaming is in being asked to stand judgment." - Meena Kandasamy "Saan ka ngayong Christmas?" Sinikop ko ang mahaba kong buhok para i-ponytail. Sinulyapan ko si Coleen na nakamasid sa akin habang nagvavacuum ako sa sala ng condo ko. "Like the usual, dito lang." Saka ako nagpatuloy sa ginagawa.

My guilt and shame is hunting me as hell. Kabadong kabado ako habang naglalakad palayo sa kwarto ko. I am shaking so bad at pakiramdam ko pwede akong mag pass out anytime, that would be a lot better para magkaroon ako ng dahilan na wag silang sabayan sa lunch.

natatawang aniya. Humugot ako ng isang malalim na hininga pagkatapos ay pinalobo ang aking bibig bago nagsalita, "Shamae! I-I don't know but I feel so embarrassed! M-may parte sa akin na natutuwa ako pero may kaunting parte rin sa akin na natatakot at nahihiya." Maluha-luhang wika ko

Hindi parin ako makaget-over and still masakit parin talagang tanggapin na ganito na yung naging kapalaran ko. I know, Shan is really a mistake. In short, I am such a failure but also I have to prove to myself and to my family what I can do. I have to prove them that I am still worth it. I went out of my room and called out my parents but no one answered. Nagtataka ako kung bakit napaka-tahimik ng bahay. Hindi ko rin naririnig ang maingay na boses at bunganga ni Mama ngayon.

"Masyado ka nang desperada. Don't be that shameless again." Parang may libo-libong krayom ang tumusok sa puso ko. If he continue hurting my feelings, my fury could reach it's greatest limit. Ayokong sigawan sya ngayon pero sobra-sobra na ang emosyon na nararamdaman ko. Parang sasabog na ang puso't isip ko. "I'm not shameless..." I mumbled and looked at him. "Bakit ikaw Storm? Aren't you the one who is shameless? Kung may nanloloko man saatin ngayon, ikaw 'yon."