Sheepish Expression Novels & Stories

Maging ito ay hindi kumikilos mula sa kanyang kinauupuan at nanatili lang siyang nakatitig sa akin, para bang may nais sabihin ang kanyang mga mata ngunit napakahirap nitong basahin. “I’m sorry but I will not accept your apology.” Seryoso niyang sagot ng hindi man lang kumukurap ang mga mata na nakatitig sa akin kaya nakakaramdam na ako ng inis dahil hindi na ako kumportable. Natigilan ako sa naging pahayag nito kaya lalong sumeryoso ang expression ng aking mukha.

bulong niya, halos pabulong pero may bigat ang bawat salita. “Kung ano ano ang gianwa mo tapos bibitinin mo ako? Gaganunin mo lang ako? Ano ‘to? Laro lang sa’yo?” Pero nang makita niya ng maayos ang expression nito ay bahagyang nakataas ang kilay at may nakakalokong ngiti sa labi. “Punishment, remember?” he said, voice low and unapologetic. “And you look so damn good when you're desperate.”

Ngunit nang tuluyan nitong makita ang kanyang mukha ay agad nagbago ang ekspresyon nito. "Ano'ng nangyari sa'yo?" Hindi nakasagot si Sophia at pakiramdam niya ay may malaking bukol sa kanyang lalamunan. Parang kahit gusto niyang magsalita ay walang salitang gustong lumabas. Patuloy lamang siyang nakatingin sa kanyang ate. Habang pilit niyang pinipigilan ang mga luhang gustong kumawala.

Si Sophia naman nga ay nanatiling nakakapit pa rin sa kurbata ni Joseph at ang ekspresyon ng kanyang mukha ay tila ba isang leon na galit na galit. Marahil ay hindi nga alam ni Sophia na kapag siya ay galit ay namumula nga ang kanyang mga pisngi at kumikislap ang kanyang mga mata at lalo nga siyang gumaganda dahil doon. Pinagmasdan naman nga ni Joseph si Sophia habang ang kanyang mga kamay ay nakasuksok sa kanyang bulsa at tila ba inaaliw niya ang kanyang sarili sa sigla ng ekspresyon ni Sophia. Ang kanya ngang halkahak ay umalingawngaw sa malawak at tahimik na laboratoryo.

may pag-aalangan na tanong ni Sheeha sa ‘kin. I bit my lower lip and forced myself to nod. “Ayos lang ako. Don’t mind me.” It’s a big freaking lie! Hindi ako magiging okay hangga’t sa alam kong na sa malapit lang si Fox Madrid. Oh dear heavens, bakit niyo ako pinaglalaruan?

“Maiba ko, may gusto akong tanungin kaso nahihiya ako.” Nagsalubong ang kilay niya. “Ito naman parang iba. Go ahead, ask away.” Inayos nito ang buhok nito, tila naghahanda. “Ano kasi… gusto ko lang malaman kung ano… sherep?” Nalukot na ang mukha niya. “Anong sherep?” “Si ano… talipandas. Kung yummy ba siya , you know, sherep.”

Mukhang sinsero si Fiona sa malungkot na ekspresyon sa kanyang mukha. "Ano nang gagawin natin?"

Nakangising tanong ni Gela. Hindi ko ma-explain kung anong expression ang nakapaskil ngayon sa aking mukha. Masaya na kinikilig na nagpipigil. Hindi naman ako umiire pero 'yon, halo-halong ekspresyon ang nararamdaman ko. "Hindi lang masaya, girl. Feeling ko, ang pinaka maganda sa 'ming lahat na nandoon," tugon ko sabay flip ng hair habang bumubungisngis.

Sumigaw si Yesha sa gilid nang may labis na pagkasobra. “Tingnan mo ang iyong mukha, namamaga na parang ulo ng baboy! Kung hindi ko ito nilagyan ng yelo sa oras, hindi ko alam kung gaano pa ito mamamaga!” Dumilim ang ekspresyon ni Aslan, ang kaniyang mga mata ay puno ng sakit sa puso. “Why are you so careless? Doest it hurt huh? Let me see.”

--- Because none of this matters, when she's not here. --- Biglang bumukas ang pinto. --- At pumasok si Sophia. --- Agad nagdilim ang ekspresyon ko. --- "What?" Malamig kong tanong. --- Napairap siya. --- "Still thinking about her?" --- Hindi ako sumagot. --- Dahil sapat na ang katahimikan ko para masagot ang tanong niya. --- At mukhang alam niya iyon.