Shokoy Sa Dagat Novels & Stories

Nakamasid din sa malawak na parte ng bundok at may dagat sa pagitan nito. "Kung pumunta kaya tayo sa mismong dagat? Tinatawag na kasi niya ako 'e. Tingnan ninyo iyon 'o. Grabe sobrang asul na asul nakaka'excite maligo!" Tinuro pa ni Daxon ang dagat na steady lamang. Walang alon na humahampas sa may tabing dagat. Meron man ngunit hindi ganon kalakasan kung titingnan sa ibang beach na aming napupuntahan.

He could nicely tell me to stop talking kaysa naman sigawan ako na parang sinasabi na wala akong kwentang kausap. At dahil mainit ang dagat na kumukontra sa lamig ng hangin na dumadampi sa hubad kong balat ay tuluyan ko nang inilubog ang sarili ko roon. That sea water is truly helping me to stop thinking of my drama. Napunta na sa tubig-dagat ang isip ko at tuluyan na akong lumangoy hanggang mag-floating nang mapagod ako.

sagot ni Jiro bago bigla siyang niyakap at hinila pababa. “Aah!” halos mapasigaw si Chloe nang lumubog sila sa dagat. Agad niyang niyakap ang leeg nito, halatang kabado. “Hindi ako marunong lumangoy!” Ngumiti si Jiro habang hinahaplos ang likod niya. “It’s okay. Just follow me.”

Marunong naman akong lumangoy pero hindi pro. Akmang maglalakad na sana ako pabalik dahil tingin ko hindi ko kayang maligo na mag-isa lang kaya lang ay napatili ako nang bigla akong napunta sa ere. Namilog ang mata ko nang binuhat na pala ako ni Sheldon at tumakbo patungo sa dagat. “Sheldon!” takot na takot ko na sigaw. Napatili ako nang ibinagsak niya ako sa dagat. Mabuti na lang at hindi masyadong malalim. Nang umahon ako ay tiningnan ko siya ng masama.

dagdag ko, may pilyang ngiti. Agad na napukaw ng salitang ‘beach’ ang atensyon niya. Nawala bigla lahat ng reklamo niya. Mahilig si Noah sa dagat. Gustong-gusto niya ang mga beach na isang linggo siyang umiyak noong bumalik kami mula sa Maldives. Gusto niya talagang tumira kami doon. Nang tumanggi kami, nagmakaawa pa siya na iwan na lang namin siya roon.

Natatakot siya na baka biglang may pating na pupunta sa kanila gaya ng kanyang napapanood kaya hindi siya sanay sa dagat dahil sa hilig nilang manood ni Diane sa mga ganung movie . ''relax kasama mo ako yor safe at walang pating dito at mahinaon ang alon nasa mababaw tayo na parte ng dagat '' sumilip siya sa ilalalim ng tubig at kitang kita niya ang puting buhangin .Malinaw ang tubig na siyang kinatuwa niya.Kitang kita niya ang dumudukol na hinaharap na pag mamay ari ni Theo .Natawa siya dahil parang hindi ito nagpipigil . ''huwag mo ako tawanan .You know everytime nakakakita ako ng dagat I miss you '' hinaglit ni Theo ang balikat baywang niya at nilapit siya sa kanya .

sabi niya. Sabay kaming tumakbo papunta sa dagat. Ang dagat ay tahimik at malinis, at ang araw ay sumasikat sa ibabaw nito. Sabay naming ibinuhos ang sandata sa dagat, at nakita namin itong lumulubog hanggang sa mawala sa aming paningin.

“Hindi bilang ang mga sinasabi mo.” Nagbuntong hininga si Joshua at tumingin siya sa malakas na ulan sa harap niya at sa dagat. “Matagal ko nang gusto malaman kung masakit bang mahulog sa dagat mula dito. Mabubuhay ba ako? Kung tulad niya, maranasan ko rin ang sakit na naranasan niya nang araw na ‘yun, pagbibigyan niya ba ako?”

Banggit ni Loid habang seryosong nakatingin lang sa dagat. "Mhmm," I responded. He sighed and smiled. "How I wish we could just be like this. Y'know? Without a single worry in the world, enjoying every wave that hits the shore..." Wika n'ya. "I couldn't agree more." Tugon ko sakanya.

Napakurap pa. "T-tara na, Joel, " utal kong sabi at kaagad nang tumayo. Nakalimutan ko pa ang tanong niya kanina. Ang init! Gusto ko ngang bumalik sa dagat at lumublob ulit. Pilyo ang ngiti niya at may nanunuksong tingin pa. Nakakapanlambot tuhod. Tumalikod na lamang ako at humarap sa dagat. Masayado na akong masaya na kasama itong si Joel. Hindi pwede 'yon.