Short Story Ideas Fantasy Novels & Stories

pampakalma. "Duh? Journalism Student 'to." "I am too. Pero hindi naman ganyan kataba utak ko. Anyway, I love the idea but it would be too long for a short story." Napanguso ako. Ano bang short story ang dapat? "Okay. Ikaw naman magsabi ng idea mo." This time nagawa niya na akong tignan. "We'll use an animal to be our characters. Ganoon naman ang short story diba? Animals ang characters.

Dahan-dahan pa ang paghawak ko sa handrail nang umakyat, sinabayan ko rin nang gala nang paningin. Nanghinayang ako bigla sa bahay na ito. Yong pangarap ko dito na bumuo ng pamilya, nasayang lang. Sa dami ng silid, balak kong mag-anak ng mag-anak para mapuno. Pero ganoon talaga ang buhay, minsan mararanasan natin ang mga fantasy, gaya na lang ng nangyari sa amin ni Frank, naka-kategorya sa pantasya. Hindi totoo. Lahat imahinasyon ko lang.

Nagsimula siyang sumulat ng fantasy stories na hindi niya akalain na papatok din pala. Dahil nakilala na siya bilang writer, dumami ang kanyang supporter at follower. Doon niya naisip na gawing negosyo ang hilig at pinanganak na nga ang StoryBank na sinuportahan ng kanyang Lolo Horacio.

Lahat na yata ng mga nilalang, na sa fairytales lang mababasa ay naririto at natipon-tipon lang sa iisang lugar. Habang papasok sa napakalaking gintong tarangkahan, marami kaming nakakasalubong na golems, goblins, imps, dwarves, elves, at maging ang mga nagliliparang cute na fairies. Lahat sila ay may kaniya-kaniyang gawaing pinagkakaabalahan. Pamilyar ang mga nilalang na ito sa akin dahil sa mga napapanood kong palabas na sila karaniwan ang mga bida. Napatigil ako sa pagkamangha nang biglang magsalita si Raid. Iyan ang dinig kong pangalan niya kanina mula sa kasama niyang babae.

Lara’s POV Alam mo ‘yung mga eksenang tipikal sa fantasy stories? ‘Yung bida, mabait, mahinhin, at bigla na lang mahuhulog sa ibang mundo? Tapos, nagiging reyna o prinsesa, at napapaligiran ng gwapong mga lalaki? Yeah. Not me. Sa halip na mala-fairytale na paglalakbay, eto ako ngayon—nakagapos, nakaupo sa isang maruming sahig, at surrounded ng mga mukhang kriminal.

"Wishing is not even enough to make our dreams into reality. If you don't do anything to make it happen, the wish will just be a bunch of words." - Artemis Velasquez This novel is dedicated to my younger self, who adored fantasy works to the extent that she wanted to create her own. You did it; you crafted your own world and completed your first book after four years. Thank you self for not giving up, and to my readers who support me all the way and love my characters. I appreciate you all! This is also for you guys! (⁠ ⁠◜⁠‿⁠◝⁠ ⁠)⁠♡

Chapter 1 Pahayag ng May-akda: Lahat ng ito ay isang kathang-isip lamang. Kung may mga pangalan, lugar, o taong magkatulad sa bida ng kwentong ito, ito ay hindi sinasadya. May-akda: Inday Stories. --- Sky POV

“I picked and draw this theme dahil gusto kong I heal yung younger self ko... When I was younger, palagi akong nakakakita ng mga pang fairytale na gown o kung ano man. Dagdag pa na ang mga laging napapanood ko ay patungkol sa mga mahika... But sadly, hindi ko kayang maisuot ang bagay na iyon dahil, Kapos kami sa pera... At sa murang edad inintindi ko iyon. dahil that's the reality... But now, hindi man ako ang magsusuot ng gown na iyan pero I would be very happy kung ako naman ang mismong gagawa kung sakaling ma approve iyan... Gusto kong ipakita sa mga bata na hindi pa huli ang lahat para sa mga bagay na gusto natin, In fantasy we can do magical things o lahat ng mga kamangha-mangha but w

'Tska, I've always dreamed of having a powers just like the characters that I always read on fantasy books. 'Yon bang isang kumpas lang nila ng magic wands o mga kamay nila ay nakakapagpalutang na sila ng mga bagay-bagay. 'Yon bang ang transportation na gamit nila ay mga walis, lumilipad na mga sasakyan o mga kabayo. Gusto ko ma-experience 'yon. Napatitig ako saglit sa tubig na may sabon at mga bula bago napatingin sa mga kamay ko. Subukan ko kayang palutangin itong tubig? Lulutang kaya? Hmm.

l ought now to tell you a story; but I don't know any more. 'You can make one in a moment," said the little boy. "My mother says that all you look at can be turned into a fairy tale: and that you can find a story in everything." 'Yes, but such tales and stories are good for nothing. The right sort come of themselves; they tap at my forehead and say, 'Here we are."' "Won't there be a tap soon?" asked the little boy. And his mother laughed, put some Elder-flowers in the teapot, and poured boiling water upon them.