Sickness Healing Quotes Novels & Stories

Ang mga tawa ng kanyang mga kaibigan, kahit sa screen lang, ay tila gamot sa lahat ng pagod at sakit na iniwan ng mga nakaraang buwan. Sa tabi ng mug ng kape, napansin niya ang isang maliit na note na iniwan ni Anikha kagabi: > “Don’t rush your healing, Cress. Even flowers need quiet days before they bloom again.” Ngumiti siya, marahang isinara ang mata. Sa unang pagkakataon matapos ang matagal na panahon, nakaramdam siya ng tahimik na saya—hindi dahil may kasama siya, kundi dahil natututunan na niyang piliin ang sarili.

"Kung may mga concern ka tungkol sa iyong recovery, o kung may mga tanong ka, huwag mag-atubiling kontakin ako. Nandito lang ako para tulungan ka." "Huwag hayaan na magpa-stress ka sa mga bagay na hindi mo kayang kontrolin. Stress lang ang magiging sanhi ng delayed recovery. Isipin mo na lahat ng ito ay bahagi ng iyong journey, at gagawin ko ang lahat ng kailangan para matulungan ka." "Ang katawan mo at ang isip mo ay magkaakibat sa proseso ng healing. Kapag masaya ka, mas mabilis din ang paggaling."

sabi ni Liam, “dati gusto kong malaman kung may chance ba talaga ako. Kung kaya mo pa ulit magmahal.” Tumingin si Mia sa kanya, kalmado pero tapat. “At ngayon?” “Ngayon, alam kong hindi ko kailangang pilitin. Kasi kapag ready na ang puso ng tao, kusa siyang magbubukas.” Ngumiti si Mia, at marahang sinulat sa sketchpad ang mga salitang: “Healing isn’t about forgetting. It’s about remembering without pain.”

"This is my goodbye hug and kiss Aicelle. Please stop hurting yourself. Make yourself free from this pain. Mas masasaktan kita kung itutuloy pa natin 'yong natapos na. Please heal yourself, wag mong ikulong 'yong sarili mo sa nakaraan. Alam kong alam mo na natuldukan na 'yong mga masasayang tagpo natin at Aicelle wag mong ikulong 'yong sarili mo sa tagpong 'yon, harapin mo na 'yong ngayon kung saan natatapos na galak at saya at napalitan na ito ng pait at sakit." "I'm sorry for causing you pain. I'm also sorry because I can't heal you kasi mas makukulong ka sa sakit kung patuloy akong magbibigay ng hinanakit sa'yo." "Find yourself Aicelle, I'm really sorry for breaking you. I love you."

I don't know how to accept the fact that I'm still young yet I have to experience this. "Ava, have faith. Jesus can heal every sickness... every diseases. Kung magtitiwala ka sa kanya, gagaling ka. They are just a doctor, inaaral nila lahat pero si God ang tunay na tutulong sa 'yo, Ava," Louise words stuck in my mind.

wika niya nang malumanay, "huwag mong gawing dahilan ang sakit mo para magdesisyon ng malupit. Hindi mo kayang maghintay kung hindi ka muna magpapahinga. Ang pinakamahalaga ngayon ay gumaling ka." Si Luigi, na tahimik lang sa gilid ng kwarto, ay nagsalita ng mahinahon ngunit puno ng kabigatan, "Magmessage ka na lang kay Fortuna, anak. Sabihin mo na hindi ka makakapunta ngayon, at maiintindihan naman niya yun. Ang pinakamahalaga ngayon ay magpahinga ka at gumaling. Hindi mo kayang magdesisyon ng tama habang may sakit."

"Salamat ulit at pasensya na." "Basta alagaan mo ang sarili mo. Mahirap magkasakit sa panahon ngayon." "Oo nga! Pinag-alala mo kami. Nataranta akong bigla." "Siguro mainam na ipaalam mo rin ang nangyari kay Sir Travis, para alam n'ya. Kung sakali na maulit ito madadala ka agad sa hospital para mabigyan ka ng vitamins." "Sasabihin ko mamaya."

Sa pagmamahal sa kaniya araw-araw at paulit-ulit. At nang siya naman ang magsalita ay ngumiti si Sophia sa pagitan ng mga luha. Habang nakatingin sa lalaking minsang sumira sa puso niya at sa lalaking tumulong ding buuin iyon muli. "Akala ko noon..." Mahina niyang sabi. "Ang healing ay tungkol sa pagkalimot." Napangiti siya habang pinipigilan ang pag-iyak. "Pero mali pala ako."

mahina kong sambit pero sapat para marinig niya. "Baka its okay if it takes time...to be okay?" mahina niyang wika. "Yeah, healing is a road that is lined with endless grace...ika nga nila." Sinipa ko siya ng mahina at tumingin siya sa akin. "A few days, weeks, or months or year ago, you did not know today. You did not know how you'd make it here, but you made it here, by grace. You are blessed, Jaq. Continue healing, not for us but for your self."

“Hindi ko alam kung anong sakit ang nararamdaman ko ngayon. Kung pwede ko lang hilingin na isang araw ko lang mararamdaman ‘to. Pero hindi pwede. Kasi kapag nangyari ‘yon ay para ko na rin sinasabi naka move on na ako.” Lumapit siya sa akin. “Matagal mawala ang sakit na ‘yan lalo na mga importanteng tao ang nawala sa’yo. Pero matuto kang maging matapang na magpatuloy sa buhay.” Ngumiti ako ng mapait. “P-paano? Ni hindi ko nga alam kung paano magsisimula? Ang hirap… kasama ko lang sila eh, tapos biglang mawawala? Marami pa kaming pinaghahandaan lalo na sa darating na thanksgiving tapos puntod na lang pala ang makakausap ko.”