Novel & Cerita Siglo Modern Filipino

Parang mansyon ng mga kastila na mas pinaganda at inalagaan talaga. "You know, this mansion is the only reason why I keep on coming back here in the Philippines. Hindi kasi 'to tulad ng ranch na okay lang kahit iwanan ko dahil may mag-aasikaso naman na iba. Baka kasi may mabago kapag pinahawak ko sa iba ang pag-aalaga! We don't want that." Tumango-tango ako. "Maganda ang mansyon. Ngayon lang din ako nakakita ng gan'to in person. Karamihan kasi ng mga nakita ko ay modern na."

niya sabay lahad sa akin ng kanyang kamay. Tumango ako at tinanggap ang kamay niya. "Let's take a seat?" ani daddy. Hinawakan ni Clyde ang baywang ko dahilan kung bakit bumitiw ako sa kamay ni André. Iginiya ako ni Clyde sa upuang para sa amin at nagsimula na si daddy sa pakikipagusap sa mga Torrealba. "We can provide your agency the most advanced firearms..." ani daddy. "We have the newest hand guns and long guns in the Philippines. Ano nga iyong mga bagong dating natin,

Tumawa lang si Rizza habang nakatingin sa facial expression ng best friend niya. "Hoy! Hindi, 'no? Hindi ako ang pinagpala, 'no? May limang yate sila at nalaman ko rin na may choppers pa sila. Marunong rin siya na magpalipad ng choppers o eroplano. Ang yaman talaga nila. Ang yaman talaga niya. Bilyonaryo siya, 'di ba? Hindi nakapagtataka na mayroon siya ng mga bagay na 'yon. Sabi pa niya ay may cruise ships pa sila at gusto niya akong dalhin doon pero hindi ko alam kung kailan," sabi pa ni Rizza kay Kira na mas lalong nagpalaki ng mga mata nito.

Ipinilig ko ang ulo ko at nagpatuloy sa paglalakad patungo sa baggage claim sabay iling. Ang paliparan ay napaka-moderno at malinis, ngunit ito ay puno ng mga manlalakbay, na nakaharang sa mga daanan sa terminal. Bagaman, ang karamihan ng tao ay madaling naghiwalay sa harap ko. Nangunguna ako sa karamihan ng mga tao dito. Umalis sila sa harapan ko na para bang ipapatumba ko sila kung hindi. Hindi ito malayo sa katotohanan. Naiinip ako at hindi mapakali. Ibinaba ko ito sa katotohanan na marami akong sinasakyan sa paglalakbay na ito.

Paninigurado ko kaya marahang tumango si Mama at ako naman ay napakagat-labi sa narinig. Maganda naman ang ideyang naisip nila pero sa kabilang banda ay mahihirapan kami dahil magtatago kami sa mga media. Kilala ako bilang isang sikat na model sa bansa pero ang lalaking makakasama ko ay isa pang bilyonaryo na grabe ang pagiging pribado sa buhay kaya marami ang gustong alamin ang buhay na tinatamasa niya.

Nanlaki ang mga mata namin sa sinabi ni Milan. “That was a huge gamble, Milan,” ani Ferry. “You even choose those high-end cars. Sa tingin mo ba ay may mga taga-middle class na iri-risk ang malaking halaga para sa isang bagay na hindi naman nila kailangan sa pang-araw-araw na buhay nila?”

Napalingon kaming tatlo sa nagsalita. “Luciano...” Ngumiti ang babae. “Spade, Ji, and now you?” Tumayo ito. “Of all countries in the world why Philippines?” Pinagpag nito ang buhanging kumapit sa suot na sarong. “Is it because it’s more fun in the Philippines?” Hindi sumagot si Lucero. Nagtitigan lang ang dalawa hanggang sa Inangat ng babae ang palad sa ere sinyales ng pagsuko.

Samantalang si Drew naman ay araw-araw ang pagbisita sa amin ni Sunny, at sa araw ng Sabado at Linggo naman ay lumalabas kaming tatlo, minsan kaming buong pamilya sa side ni Drew at sa side ko. Sa loob ng dalawang buwan, masasabi kong ako na 'yong pinakamasayang tao sa buong mundo dahil sa daming blessings na natanggap ko sa kabila ng mga paghihirap na pinagdaanan ko sa mga nagdaang taon. God is really good! Si Tita Fely naman ay nananatili sa kalungan, at ang asawa naman nito ay ipina-deport sa Pilipinas. Tinanggalan ito ng karapatan para hindi na muling makapasok ng bansa.

singhal niya sa kanyang matulis na tinig. “Labag sa batas? Nagpapatawa ka ba!?” sambit ni Mr. Filipe nang may kayabangan, sabay tawa. “Dito sa Cavite, ako ay si Mr. Filipe. Ang isang taong may malaking impluwensya. Kaya kong umupo sa parehong upuan kasama ng pinakamayamang tao ng buong Metro Manila na si Mr. Velasco, at aakalain mong makikipag-usap ka sa akin tungkol sa batas?”

Kilala ko si Tiyo dahil madalas siyang isalaysay nina Ina at Ama samin ni Annie. "Si Andres Bonifacio ay isang Pilipinong makabayan at rebolusyonaryo na binansagan na "Ama ng Kagitingan" siya ang nagtatag lumaon naging Supremo ng Kilusang Katipunan na naglayong makamtan ang kasarinlan ng Pilipinas mula sa Espanya at nagpasimula ng Himagsikang Pilipino.." saglit akong tumigil at nakita kong lahat sila ay nasa akin ang atensyon. Kaya muli akong nagpatuloy "..kinikilala rin siya ng ilang mga dalubhasa sa kanya bilang unang Pangulo ng Pilipinas, subalit hindi siya opisyal na kinilala." pagtatapos ko at nagbigay galang pa sa kanilang lahat dahil yumuko ako at tsaka ngumiti sakanilang lahat.