Significant Events In Philippine History นิยาย & เรื่องราว

Natigilan ako ng makita ang mga patay na katawan na nakahandusay sa paligid ng isang bahay. "Pinatay din ang great grandfather mo, si Chairman Ramond Winchester ang nakasama at nagpaglaki kay Rifle Winchester dahil sa pagkamatay ng mga magulang n'ya noong ten years old pala s'ya," paliwanag ni President Snipe. Binalik ko ang laman ang mga papel at pictures sa envelope. Huminga ako ng malalim at inaayos ko ang kwelyo ko para sumikip ang suot ko at hindi ako makahinga ng ayos.

Hindi ko gustong mag-mukhang tanga sa harapan niya dahil lang sa hindi ko alam ang history ng kapilya pero sa tingin ko ay alam na niya iyon kaya naman nagpatuloy ito sa pagsasalita habang ako naman ay nakatingin at tahimik lang na nakikinig. “Way back 1961 a strongest typhoon named Sally is seen outside Philippine area of responsibility. Everyone thinks na hindi maglaland fall ang bagyo and since technology is not yet known in our place hindi nalaman kaagad ng mga elders na dito sa lugar natin ta-tama ang bagyo pero ang hindi inaasahan ng lahat na ang buwan rin pala na iyon ay kilala bilang earthquake month kung saan magkakasunod na lindol ang posibleng maganap. Everyone is devastated dahil

Ipinatong ko na lamang sa dalawa kong tuhod ang mga braso at ang ulo ko. Masakit pa rin ang katawan ko. Pero hindi na gaya ng kanina. Nalapatan na rin ng paunang lunas ang mga sugat ko sa tuhod. Tulad ng utos ng hari ay pinaliguan at nilinisan na rin ako. Suot ko ngayon ang isang mahaba at kulay puting damit na may bigkis sa bewang. Inayos rin nila ang magulo kong buhok. May iniwan silang tray ng hapunan sa lapag ko, pero hindi ko iyon ginalaw. Wala akong gana kumain. Sino ba namang gaganahan kumain kung alam mong kinabukasan bibitayin ka na, hindi ba? Noong nasa Pilipinas pa ako, I remember how we used to study Philippine History. How Rizal died, and how GomBurZa sacrificed their lives for

"Masaya! Ganito pala ang feeling ng nakasakay ng kalesa. Feeling ko prinsesa ako ngayon dahil sa iyo. Salamat, Manuel." Isang ngiti lang ang tugon ni Manuel at binaling na niya ang kanyang tingin sa labas. "Kumusta ang Intramuros sa panahon mo?" "Ayon, buhay pa rin naman kahit malaki ang damage nito nang dahil sa Ikalawang Digmaang Pandaigdig." "Ikalawang Digmaang Pandaigdig?" "Oo. Kasi ganito ang history－" "Siguro'y saka na lamang natin pag-usapan ang mga bagay na iyan. Hindi pa ako handang makinig tungkol sa mga pangyayari sa Pilipinas."

Nung sabihin kasi iyon ni Levi sa teacher namin ay napagalitan ito and pinag-solo nalang siya dahil sa hindi niya pagtulong. "Ang aming napili ay ang Aguinaldo Shrine, kilala naman siguro natin si Emilio Aguinaldo?" Panimula ulit ni Levi. "Dito sa Aguinaldo Shrine tumira ang ating unang pangulo na si Emilio Aguinaldo at dito din sa makasaysayan na pook na ito unang iwinagayway ang ating pambansang watawat noong taong 1898 ito din ang naging dahilan mung bakit naging makasaysayan ito." Sabi ko naman habang pinapakita ang drawing namin.

“Mabuti na lang pala at hindi kita nakita muli nang mga panahon na 'yan, dahil bukod sa nasa kumbento ka ay hindi kita maliligawan.” Sa totoo lang ay iyan ang mga panahon na gusto ko na lamang mawala sa mundo, anumang oras o sandali. Nabalitaan ko na lang na dumating ang Santo Papa sa Pilipinas. Nag-responde rin ang aming Hospital ng mga tulong sa mga nasalanta ng Super typoon Yolanda sa mga panahon na iyon. Hindi nga lang ako sumama sa Tacloban.